ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ.

ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Ψωμί κι ελιά και ...

σκέτη φασολάδα

«για να σωθεί η Ελλάδα»

Το κάναμε γαργάρα

Κι εγώ με τη σειρά μου

Εσένα βασιλιά μου

Κερνάω βυσσινάδα

Κι ας λείπουνε τα βύσσινα

Τα μαύρα βύσσινα

Στα μεριά στα πισινά τους

Τους έδερνε η μαμά τους

Συνήθισαν

Τη βίτσα να βαράνε

Στα οπίσθια

Άνετοι στη βολή σας

Βαράτε το βιολί σας

Κρυμμένοι στη βουλή

Βουλιμικά ανθρωπάκια

Βαράτε παλαμάκια

Που μείναμε ταπί;

Είν’ τα ιδανικά σας

Μόνο τα δανεικά σας

Κι εμείς; Στα πισινά σας...

Ζητάτε κι από πάνω

Το χρέος μου να κάνω

Μα ακόμη κι αν πεθάνω

Θα λέτε κι άλλο... κι άλλο...

Το μαύρο σας το χάλι

Ούτε χαλί, ούτε χαλάλι

Ούτε και χαλινάρι

Γιατί μουλάρωσα.

Κι απάντησα:

ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ.

ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ

Η επόμενη μέρα δεν θα είναι νύχτα

Το σκοτάδι το σκοτώνει μια αχτίδα

Σμαρώ Κουμεντάκη