Ο ρωσικός κρατικός όμιλος εξοπλισμών Rostekhnologuii (Rostec) υποστήριξε σήμερα ότι ένα αμερικανικό, κατασκοπευτικό, μη επανδρωμένο αεροσκάφος αναχαιτίστηκε ενώ πετούσε σε μεγάλο υψόμετρο πάνω από την Κριμαία.
«Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος πετούσε σε υψόμετρο περίπου 4.000 μέτρων και ουσιαστικά δεν ήταν ορατό από το έδαφος. Στάθηκε δυνατόν να διακόψουμε την επαφή του με τους Αμερικανούς χειριστές του» χάρη σε ένα σύστημα με αυτοκινούμενους παρεμβολείς ραντάρ Avtobaza, διευκρίνισε ο Rostec.
Το αεροσκάφος κατέπεσε και «κατέληξε ουσιαστικά ανέπαφο στα χέρια των δυνάμεων αυτοάμυνας» της Κριμαίας, σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση. Ο Rostec κατασκευάζει το συγκεκριμένο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, όμως δεν είναι σαφές ποιος ήταν αυτός που το χειρίστηκε για να καταρρίψει το αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος MQ-5B.
Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση αυτή, το MQ-5B διαπιστώθηκε από τον αριθμό καταχώρισής του ότι ανήκε στην 66η αμερικανική ταξιαρχία αναγνώρισης που εδρεύει στη Βαυαρία. Ο Rostec ανήρτησε στον ιστότοπό του μια φωτογραφία, η οποία ωστόσο έδειχνε ένα τηλεκατευθυνόμενο αεροσκάφος οπλισμένο με δύο πυραύλους εν πτήσει, και όχι τα συντρίμμια του αεροσκάφους που φέρεται να καταρρίφθηκε.
πηγη http://www.makeleio.gr

read more

Φαίνεται περίεργο αλλά όμως αληθινό. Ένα από τα κορυφαία σεισμολογικά ινστιτούτα του κόσμου είχε γράψει για τον σεισμό στην Κρήτη δύο ημέρες πριν, όπως επίσης και το μεγάλο σεισμό στις Φιλιππίνες στις 14 Οκτωβρίου.

Δυστυχώς όπως αναφέρει και το briefingnews, τα νέα που έρχονται από το εξωτερικό δεν είναι και τόσο καλά, διότι το συγκεκριμένο ινστιτούτο, προειδοποιεί για έναν ακόμη πολύ μεγάλο σεισμό στη χώρα μας.
Δείτε την με ακρίβεια ανατριχιαστική πρόβλεψη του ίδιου Ινστιτούτου για τον πρόσφατο σεισμό της Κρήτης:

Φαίνεται περίεργο αλλά όμως αληθινό. Ένα από τα κορυφαία σεισμολογικά ινστιτούτα του κόσμου είχε γράψει για τον σεισμό στην Κρήτη δύο ημέρες πριν, όπως επίσης και το μεγάλο σεισμό στις Φιλιππίνες στις 14 Οκτωβρίου.

Το Ινστιτούτο για το οποίο μιλάμε, προέβλεψε επίσης με απόλυτη ακρίβεια και τον σεισμό της 14ης Οκτωβρίου, στις Φιλιππίνες.

creteplus.gr

read more

Τα αδίστακτα και αιμοδιψή καθάρματα που διαχειρίζονται το σύστημα, έχουν στη διάθεση τους -πέρα από όλα τα άλλα- και δύο πολύ σημαντικά ''εργαλεία'' των οποίων η δύναμη δεν θα πρέπει να υποτιμάται.

Αυτά τα εργαλεία είναι τα εξής:
1. αρτιότατες τεχνολογίες ελέγχου και παρακολούθησης
και
2. όπλα, πολλά και φουτουριστικά όπλα.

Τώρα … αν εγώ ήμουν ένα αδίστακτο κάθαρμα που είχε στη διάθεση του -πέρα από όλα τα άλλα- και τα δύο προρρηθέντα ''εργαλεία'', δεν νομίζω ότι θα καθόμουν να χάσω την εξουσία μου.
Το πολύ πολύ να επέτρεπα να δημιουργηθούν όλα τα καινοφανή δίκτυα και μετά να πήγαινα και να έλεγα: «εντάξει τώρα, στα σπίτια σας και θα σας ειδοποιήσουμε πως θα γίνει η διαχείριση των καινοφανών δικτύων που φτιάξατε».

Αλλά δεν νομίζω ότι θα χρειαστεί να κάνουν κάτι τόσο μακιαβελικό. Η ασταμάτητη επέλαση των πολυεθνικών εταιρειών θα προλάβει να κάνει τη δουλειά. Το 1% θα φτιάξει ένα 10% διαχειριστών και όλοι οι υπόλοιποι θα είναι άρρωστοι σκλάβοι, καθώς η δυαδική εποχή του έρποντος ανθρώπου θα μεστώνει [έχει ήδη ξεκινήσει].
Αυτό το μοντέλο θα επιχειρήσουν να το διασπείρουν και σε όσους περισσότερους πλανήτες μπορούν, φτιάχνοντας μια πραγματικά διαπλανητική ''αυτοκρατορία του κακού'', η οποία θα αποτελεί την εφιαλτική μεταρσίωση του καπιταλισμού.
Οι εξουσιαστές μετάνθρωποι στοχεύουν στα άστρα αλλά το παιχνίδι παίζεται ακόμα.

Σωτήρης Ανέστης

Πηγή:

read more

Επιλέχθηκε ανάμεσα σε 3.800 άτομα ο 34χρονος από τη Λαμία για να ταξιδέψει στο διάστημα
Ένα βήμα προτού επιβιβασθεί σε διαστημόπλοιο για μια βόλτα στο... διάστημα βρίσκεται ο νεαρός Απόστολος Κέππας.
Ο 34χρονος Λαμιώτης περιπτεράς συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε η AXE τον περασμένο Φεβρουάριο και κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος ανάμεσα σε 3.800 άτομα.

«Η εταιρεία αγόρασε 22 θέσεις για το διάστημα και διοργάνωσε ένα παγκόσμιο διαγωνισμό στον οποίο συμμετέχουν 60 χώρες. Το όλο εγχείρημα είναι τουριστικό και ξεκινά σε ένα χρόνο. Στην ουσία πρόκειται για μια βόλτα στο διάστημα» αναφέρει ο κ. Κέππας μιλώντας στο zougla.gr.
Ο διαγωνισμός
Αυτό που θα έπρεπε να κάνουν οι συμμετέχοντες προκειμένου να περνούν τις φάσεις του διαγωνισμού και να βρίσκονται όλο και πιο κοντά στο «όνειρο», ήταν να γίνουν δημοφιλείς.
«Αυτό που έπρεπε να κάνει κάποιος ήταν να μαζεύει ψήφους, είτε με email είτε με like στο facebook. Ξεκινήσαμε 3800 άτομα και θα κέρδιζε όποιος θα είχε τα περισσότερα like. Ο διαγωνισμός είχε διάφορες φάσεις. Σε πρώτη φάση έπρεπε για 4 μήνες να μαζεύουμε email. Μετά βγήκε η 50αδα και τέλος η 5αδα. Σε αυτή την φάση ο κάθε παίχτης γύρισε ένα βίντεο το οποίο θα έπρεπε να συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους» εξηγεί ο 34χρονος.
Τελικά το video του Αποστόλη έγινε ανάρπαστο καταφέρνοντας να συγκεντρώσει πάνω από 3.000 like. Το αποτέλεσμα ήταν να αναδειχθεί νικητής του διαγωνισμού και πλέον να βρίσκεται ένα βήμα μακριά από το διάστημα
Ετοιμάζει βαλίτσες για Ορλάντο
Η αυλαία πρόκειται να πέσει τον ερχόμενο Δεκέμβριο όπου οι νικητές -περίπου 60- όλων των χωρών θα πρέπει να βρίσκονται στο Ορλάντο προκειμένου να κάνουν κάποιες ειδικές ασκήσεις.
«Έχει μείνει ένα στάδιο ακόμα.
Η επόμενη φάση είναι τον Δεκέμβριο στο Ορλάντο. Θα είμαστε οι 60 νικητές και για μια εβδομάδα θα περάσουμε εκπαίδευση.
Οι 22 καλύτεροι είναι αυτοί που τελικά θα ταξιδέψουν στο διάστημα. Εγώ προσπαθώ από τώρα να μάθω σχετικά με τη εκπαίδευση ώστε να προετοιμαστώ. Έχω σκεφτεί, αν δεν είναι πολύ μεγάλο το κόστος, να πάω σε κάποιο σχετικό κέντρο και να εκπαιδευτώ νωρίτερα ώστε να είμαι έτοιμος» εξηγεί ο Αποστόλης περιχαρής.
http://www.tragiko.net

read more

Εξηγεί γιατί δεν μπορεί να επενδύσει στην Ελλάδα
Ο 78χρονος σήμερα Ευτύχιος Βλαχάκης έφυγε από την Κρήτη στα 18 του χρόνια, πριν από μισό αιώνα περίπου, και έφτασε στο Σικάγο με φοιτητική βίζα και 23 δολάρια στην τσέπη. Στην αρχή κοιμόταν σε άσυλα για άστεγους και δούλευε σε εστιατόρια και μπαρ, ενώ παράλληλα σπούδαζε Χημεία στο Roosevelt University τη δεκαετία του '50. Πολύ σύντομα άρχισε να εργάζεται σε εταιρείες που παρασκεύαζαν καθαριστικά και αντικατέστησε τοξικές ουσίες με πιο φιλικά στο περιβάλλον συστατικά.Η ζωή του έγινε τανία, μια ελληνικού ενδιαφέροντος «Πράσινη Ιστορία». Το ελληνικό αμερικανικό όνειρο βρίσκει ιδανική ενσάρκωση στην ιστορία του Βαν (Ευτύχιου) Βλαχάκη. Το φιλμ, που υπογράφει ο Γεωργιανός σκηνοθέτης Νίκα Αγιασβίλι, γυρίστηκε στο Λος Αντζελες, το Σικάγο, το Ιλινόις και την Ελλάδα, με πρωταγωνιστή τον Εντ Ο'Ρος («Full Metal Jacket»). Στην ταινία εμφανίζονται επίσης ο Μπίλι Ζέιν («Τιτανικός») και ο, δικός μας, Αλέξης Γεωργούλης

Η ιστορία επικεντρώνεται στο σήμερα και παρακολουθεί τον γνωστό πια ως Βαν Βλαχάκη (Εντ Ο'Ρος), που έχει διαγνωστεί με καρκίνο, ενώ υποτίθεται πως του απομένουν μερικοί μήνες ζωής. Ο πρωταγωνιστής θυμάται τα πρώτα του βήματα, όταν ήταν ακόμη ένας φτωχός μετανάστης τη δεκαετία του '50, και αποφασίζει να κλείσει μια οικονομική συμφωνία που εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο.
Εχει εταιρεία-κολοσσό
Σήμερα, ο κ. Βλαχάκης είναι ιδιοκτήτης της Earth Friendly Products, μιας εταιρείας-κολοσσού που παράγει φιλικά στο περιβάλλον απορρυπαντικά, με πέντε εργοστάσια στις ΗΠΑ και εξαγωγές σε πολλές χώρες. Τα προϊόντα του κυκλοφορούν με την ονομασία Ecos και είναι τα πρώτα σε πωλήσεις οικολογικά καθαριστικά στην Αμερική.
Αυτή η εντυπωσιακή διαδρομή από τα Χανιά του 1950, οπότε και ξεκίνησε την περιπλάνησή του, μέχρι την κορυφή των μπίζνες ενέπνευσε το σενάριο της ταινίας «Μια πράσινη ιστορία» ή αλλιώς «A Green Story», η πρεμιέρα της οποίας πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου στο Σινέ Φλοίσβος.
Πήγαν στην Αμερική με 23 δολάρια και έγιναν κροίσοι
Οι αναμνήσεις του από τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη του προκαλούν συγκίνηση. Γεννήθηκε στα Χανιά το 1935. Το 1950 μετακόμισε στην Αθήνα μαζί με τη μητέρα και τα τέσσερα αδέλφια του και φοίτησε στο 14ο Γυμνάσιο. «Ημασταν εύπορη οικογένεια, ο παππούς και η γιαγιά μου ήταν γιατροί και ο πατέρας μου αξιωματικός στον στρατό. Ομως με την Κατοχή χάσαμε τα πάντα», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο κ. Βλαχάκης. Τον Σεπτέμβριο του 1953, σε ηλικία 18 χρονών, έφτασε στο Σικάγο με φοιτητική βίζα και μόνο 23 δολάρια. Στην αρχή κοιμόταν σε άσυλα για άστεγους και δούλευε ως σερβιτόρος σε εστιατόρια, ενώ παράλληλα σπούδαζε Χημεία στο Roosevelt University.
Πήρε το πτυχίο του το 1957 και για 10 χρόνια εργάστηκε ως χημικός σε διάφορες εταιρείες που παρασκεύαζαν καθαριστικά προϊόντα.
«Η εταιρεία που εργαζόμουν δεν πήγαινε καλά και τα Χριστούγεννα του 1966 έχασα τη δουλειά μου. Εναν μήνα μετά, αρχές του 1967, δημιούργησα το δικό μου εργαστήριο-εταιρεία με την ονομασία Venus Labοratories. Στην αρχή παράγαμε σαμπουάν και κοντίσιονερ, μετά από λίγο καιρό όμως στράφηκα στην παραγωγή καθαριστικών προϊόντων, τα οποία διοχετεύαμε κυρίως σε βιομηχανίες, νοσοκομεία και μεγάλα ιδρύματα. Φτάσαμε να παράγουμε γύρω στα 100 προϊόντα.
«Η ταινία προέκυψε όταν η κόρη μου γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Νίκα Αγιασβίλι -επίσης μετανάστη στις ΗΠΑ από τη Γεωργία- και του διηγήθηκε τη ζωή μου. Εκείνος τότε της είπε ότι η ιστορία μου θυμίζει αρκετά σενάριο ταινίας... έτσι γεννήθηκε η ιδέα του ''A Green Story''».
Πρόκειται για μια ταινία πάνω στο περίφημο αμερικανικό όνειρο και το ελληνικό δαιμόνιο και γυρίστηκε στο Λος Αντζελες, το Σικάγο, το Ιλινόις και στην Αθήνα. Ο Νίκα Αγιασβίλι έγραψε το σενάριο, έκανε την παραγωγή και τη σκηνοθεσία. Πρωταγωνιστής είναι ο Αμερικανός ηθοποιός Εντ Ο'Ρος, ενώ εμφανίζονται ακόμα οι Μπίλι Ζέιν, Τζόρτζ Φιν, Μάλκομ ΜακΝτάουελ, Σάνον Ελίζαμπεθ, Αναμπέλα Σιόρα και ο «δικός μας» Αλέξης Γεωργούλης.
«Δεν περίμενα η ζωή μου να γίνει ταινία. Γνώρισα και μίλησα με τους ηθοποιούς και συγκινήθηκα με κάποια σημεία όταν είδα το αποτέλεσμα...
Ξέρετε, είμαι και νιώθω Ελληνας, ζω όμως στην Αμερική 60 χρόνια, και πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή η χώρα δίνει μεγάλες ευκαιρίες. Μακάρι και η Ελλάδα να γίνει έτσι... Μακάρι σε κάτι να μπορέσω να επηρεάσω τους Ελληνες...
Στην Αμερική ο άξιος προκόβει και μεγαλουργεί και όχι αυτός που έχει ''μέσο'' ή κατάγεται από τζάκι. Υπάρχει αξιοκρατία. Εδώ δίνονται πραγματικές ευκαιρίες, περίτρανη απόδειξη είναι η ιστορία μου.
Οι Ελληνες προοδεύουμε γιατί πέρα από καλό και καθαρό μυαλό έχουμε βάσεις και μόρφωση. Τουλάχιστον στην εποχή μου έχοντας τελειώσει το ελληνικό γυμνάσιο, το πανεπιστήμιο στο εξωτερικό ήταν για μένα εύκολη υπόθεση».
«Η γραφειοκρατία με εμποδίζει να επενδύσω στην Ελλάδα»
Ο Ευτύχιος Βλαχάκης ως χημικός έχει εργαστεί αμέτρητες ώρες για την παραγωγή των πατεντών ή αλλιώς των «μυστικών συνταγών», όπως λέει ο ίδιος, των προϊόντων της εταιρείας του, σε συνεργασία πάντα με μια επίλεκτη ομάδα χημικών: «Τα προϊόντα μας δεν είναι μόνο οικολογικά αλλά και πιο οικονομικά. Για παράδειγμα στα απορρυπαντικά των ρούχων όταν τα άλλα brands με 15 ευρώ βγάζουν 60 δόσεις, τα δικά μας προϊόντα με 9 ευρώ αποδίδουν 100 δόσεις... Και σαφώς είναι καλύτερα για την υγεία μας και το περιβάλλον».
Μίλησε και στην εφημερίδα Πατρις
Ερ.: Ποιος ήταν ο λόγος της επίσκεψής σας φέτος στην Κρήτη;Απ.: Στην Κρήτη έρχομαι κάθε χρόνο κι έρχομαι για διακοπές. Φέτος ήταν περισσότερο διαφορετικά διότι είχαμε την ταινία μου, κατά πρώτον, που παίζεται σε δύο κινηματογράφους στο Ηράκλειο. Επίσης ανοίξαμε τα νέα μας γραφεία στην Αθήνα στην οδό Σόλωνος 69, οπότε ήρθαμε για διακοπές, αλλά περισσότερο ασχολούμαστε με τις επιχειρήσεις. Όμως είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα επίσκεψη γιατί παρ' όλο που είμαι σε προχωρημένη ηλικία αισθάνομαι νέος.
Ερ.: Αληθεύουν οι φήμες για το ότι θα προχωρήσετε στην επέκταση ελληνικής εταιρείας και εργοστασίου;Απ.: Έχουμε ήδη ελληνική εταιρεία, που λέγεται Earth Friendly Greece Hellas. Θα ανοίξουμε νέο εργοστάσιο στην Ελλάδα μόλις οι δουλειές φθάσουν σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο που πιστεύουμε πως θα είναι σε ένα χρόνο.
Ερ.: Υπάρχει η δυνατότητα το εργοστάσιο να είναι στην Κρήτη;Απ.: Δυστυχώς η Κρήτη δεν έχει τα μέσα για να μεταφέρει τα προϊόντα μας. Χρειαζόμαστε φορτηγά και χρειαζόμαστε και κοντέινερς. Οι μετακινήσεις στην Κρήτη αποτελούν ένα σημαντικό ζήτημα επιχειρηματικότητας και δεν μπορούμε να κάνουμε επενδύσεις αν δεν σκεφτούμε αναγκαστικά το κόστος. Από την άλλη πλευρά ο Πειραιάς είναι ένα εξαιρετικό λιμάνι για να κάνεις κοντέινερς κι εμάς η δουλειά μας είναι κατά κύριο λόγο κοντέινερς. Το Ηράκλειο έχει κοντέινερς μόνο μία φορά την εβδομάδα.
Ερ.: Ποιο είναι το όραμά σας για την επιχείρησή σας στην Ελλάδα;Απ.: Στόχος είναι η Ελλάδα να γίνει το ορμητήριό μας για να τροφοδοτήσουμε όλη την Ευρώπη, την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή.
Ερ.: Όταν κάποιος βλέπει την Πράσινη Ιστορία μένει έκπληκτος από την πορεία σας. Πόσο εύκολη ήταν η επιτυχία;Απ.: Όταν είσαι 18 χρονών δεν έχεις και πολύ μυαλό. Κι εγώ έζησα στον πόλεμο και φυσικά μέσα από τον πόλεμο νόμισα πως είμαι θηρίο και δεν μπορούσε να με πειράξει τίποτα.
Ερ.: Πώς πήρατε την απόφαση για να ιδρύσετε την εταιρεία σας;Απ.: Η απόφαση ήρθε στα 32 μου όταν είχα τελειώσει το Πανεπιστήμιο κι είχα μαζέψει ορισμένα χρήματα. Το 1967 ήρθε η ευκαιρία κι άνοιξα την επιχείρηση που σήμερα έχει 5 εργοστάσια και περίπου 600 υπαλλήλους, με τον χαμηλότερο μισθό να είναι διπλάσιος από αυτόν που προβλέπεται από την κυβέρνηση. Αυτό θα κάνουμε και στην Ελλάδα. Δίνουμε στους εργαζόμενους όσα χρειάζονται για να ζήσουν.
Ερ.: Πώς καταφέρατε να επιβιώσετε απέναντι σε τεράστιους κολοσσούς της βιομηχανίας και στα καρτέλς;
Απ.: Πολύ εύκολα. Η Αμερική είναι ένας εύκολος τόπος που μπορείς να πετύχεις. Τα προϊόντα μας είναι πολύ καλά και βιολογικά και γι' αυτό ο κόσμος τα αγάπησε. Οι μεγάλοι κολοσσοί ασχολούνται με γιγαντιαία κεφάλαια. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει αυτή η προσέγγιση. Απλά αξιοποιήσαμε την αγάπη του κόσμου με σωστή δουλειά, σεβασμό στο προϊόν μας και μεθοδικότητα, και για να σας το πω με μια ιστορία. Κάποτε κάναμε μια δειγματοδιανομή στο Μαϊάμι. Πήγε λοιπόν ένας κύριος από την Procter & Gamble και ρώτησε την κοπέλα της δειγματοδιανομής πώς πηγαίνουμε τόσο καλά. Εκείνη άρχισε να μιλάει και δίπλα μία γριούλα 70 ετών του λέει ότι 50 χρόνια αγόραζε το Tide, ώσπου αγόρασε σε καλύτερη τιμή και ποιότητα μία φορά το προϊόν της εταιρείας μας κι έκτοτε δεν αγόρασε κάτι άλλο. Ο πωλητής της Procter & Gamble πείστηκε τόσο πολύ από την αγάπη της γριούλας για τα προϊόντα μας, που αγόρασε και ο ίδιος ένα από τα δικά μας.
Πηγή: http://www.iefimerida.gr

read more

Με αφετηρία τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν, μάθαμε ότι ζούμε σε κοινωνίες διαρκούς επιτήρησης με θύματα όλους μας, χάρη στα κοινωνικά δίκτυα που έγιναν δίχτυα και τον ύπουλο ρόλο των μεγάλων εταιρειών που συνεργάζονται με τις μυστικές υπηρεσίες.


Στα «μαλακά» έχει πέσει ώς τώρα το τεράστιο θέμα με τις συστηματικές παρακολουθήσεις… όλων μας από τις αμερικανικές –και όχι μόνον– μυστικές υπηρεσίες. Μέσα από τις διαδοχικές αποκαλύψεις του πρώην πράκτορα Σνόουντεν, αλλά και τις «follow-up» διαρροές απόρρητων εγγράφων της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (NSA) στο «Spiegel» και αλλού, αποδεικνύεται περίτρανα –πρώτη φορά στην ιστορία– πως ο θαυμαστός καινούργιος ψηφιακός μας κόσμος δεν είναι παρά ένα αόρατο αστυνομικό κράτος αδιάκοπης επιτήρησης, ένα υπερσύγχρονο Πανοπτικόν*, με την αγαστή συνεργασία όλων ανεξαιρέτως των κολοσσών της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, τους οποίους κυριολεκτικά πληρώνουμε για να μας ρουφιανεύουν!

Τι μάθαμε, λοιπόν, από τον πλέον καταζητούμενο άνθρωπο στον πλανήτη; Οτι μέσα από το διαβόητο πια πρόγραμμα-«υπερκοριό» PRISM, η λειτουργία του οποίου ξεκίνησε πριν από έξι ολόκληρα χρόνια, το 2007, NSA έχει στήσει αυτιά και μάτια παντού, αποκτώντας απευθείας πρόσβαση στους κεντρικούς υπολογιστές (servers) ολόκληρου του τηλεπικοινωνιακού κλάδου. Ανάμεσα στις εταιρείες που αποδεδειγμένα πλέον είχαν ανοίξει διάπλατα τις ψηφιακές τους Κερκόπορτες και στον Μεγάλο Αδελφό, ξεχωρίζουν ασφαλώς η Microsoft, η Google, η Yahoo, η Apple, η AOL, η Verizon, η AT&T και η Sprint. Και βέβαια οι αγαπημένες μας «υπηρεσίες» (με τη… διπλή έννοια) facebook, skype και YouTube.

Μάθαμε ακόμη ότι το PRISM δεν ήταν παρά ένα μόνο εργαλείο στην οργουελική φαρέτρα της NSA: η υπηρεσία δεν παρακολουθεί μόνο τα «κλαδιά» των δικτύων, αλλά διαθέτει απευθείας συνδέσεις στην «ραχοκοκαλιά» του Ιντερνετ – «φιλτράροντας» σε πραγματικό χρόνο το σύστημα οπτικών ινών από όπου περνούν το σύνολο σχεδόν των πάσης φύσεως επικοινωνιών μας, και το οποίο διαχειρίζονται άγνωστοι στον πολύ κόσμο κολοσσοί όπως η 3 Communications και η CenturyLink. Στο μεγάλο κόλπο φαίνεται πως συμμετείχε και ο Αυστραλιανός γίγαντας Telstra, από το δίκτυο της οποίας περνά μεγάλο μέρος της διαδικτυακής «κυκλοφορίας» της ασιατικής ηπείρου…

Στην πραγματικότητα, όπως έγραψε το Bloomberg, «χιλιάδες τεχνολογικές, χρηματοοικονομικές και κατασκευαστικές εταιρείες συνεργάζονται με τις υπηρεσίες ασφαλείας, παρέχοντάς τους ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα πελατών τους με αντάλλαγμα την πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες» από τη βιομηχανική κατασκοπία σε βάρος των ανταγωνιστών τους. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που η Αμερική παρακολουθεί μια «σύμμαχο» χώρα όπως η Γερμανία με τόσο… πάθος, ώστε να καταγράφει κατά μέσο όρο μισό δισεκατομμύριο τηλεφωνικές συνδιαλέξεις, e-mails και γραπτά μηνύματα SMS Γερμανών πολιτών κάθε μήνα!

Και καλά, οι υπηρεσίες ως συνήθως κάλυψαν τα αίσχη τους με τον γνωστό μανδύα του «εθνικού συμφέροντος». Τι λένε όμως οι μεγάλες επιχειρήσεις; Αρχικά, όταν «έσκασε» το σκάνδαλο στην «Guardian», οι εταιρείες προσπάθησαν να αρνηθούν τα πάντα: στη συνέχεια, και με τον Ομπάμα (που «κληρονόμησε» και επέκτεινε το πρόγραμμα από τον προκάτοχο του Τζορτζ Μπους) να δικαιολογεί ως «εθνικά απαραίτητες» και «νόμιμες» τις παρακολουθήσεις, ανέκρουσαν πρύμναν και δήλωσαν πως απλά υπάκουαν τόσα χρόνια στις «άνωθεν» εντολές γιατί «δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς». Ταυτόχρονα, ο παγκόσμιος μηχανισμός χειραγώγησης της ειδησεογραφίας πέρασε σε φάση «ελέγχου ζημιών», ακολουθώντας ουσιαστικά την ίδια τακτική που επέλεξαν και για το σκάνδαλο των WikiLeaks – μεταφέροντας δηλαδή την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης από το ίδιο το σκάνδαλο στο ανθρωποκυνηγητό για την σύλληψη του «χαφιέ» και «προδότη» Σνόουντεν, και περιορίζοντας όσο το δυνατόν την διάδοση των νέων αποκαλύψεων.

Ο ρόλος των κολοσσών

Ομως το πράγμα δεν μαζεύεται με τίποτε. Ο,τι κι αν λέει η Microsoft, για παράδειγμα, δεν μπορεί να αρνηθεί τη στενότατη συνεργασία της, ήδη από τον Σεπτέμβρη του 2007, με την NSA και το FBI. Μεταξύ άλλων, μάθαμε λοιπόν πως η βασίλισσα των λειτουργικών συστημάτων δεν… άνοιξε απλά τα «παράθυρά» της στις υπηρεσίες, αλλά τους αποκάλυψε και τα «κλειδιά» του προγράμματος Outlook για να αποκωδικοποιούν τα κρυπτογραφημένα –και υποτίθεται «ασφαλή»– μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ταυτόχρονα, ενημέρωναν προκαταβολικά την NSA για όλα τα «προβλήματα ασφαλείας» (bugs) των λειτουργικών συστημάτων, ώστε να μπορεί η υπηρεσία να παρακολουθεί στο μεσοδιάστημα έως ότου «επισκευαστούν» τα windows των Windows, τις δραστηριότητές μας στο…90% των υπολογιστών παγκοσμίως!
Παρομοίως, οι προγραμματιστές της συμμετείχαν ενεργά στο «ξεκλείδωμα» του SkyDrive, μιας υπηρεσίας δικτυακής αποθήκευσης δεδομένων που χρησιμοποιείται από 250 εκατομμύρια χρήστες και περιλαμβάνεται στο περίφημο (και απολύτως διάτρητο) «Cloud» – τη «μόδα» να αποθηκεύει κανείς τα προσωπικά του αρχεία στα… σύννεφα, δηλαδή τους διαδικτυακούς servers των μεγάλων εταιρειών, και όχι στον (δυσκολότερα προσβάσιμο) σκληρό δίσκο του υπολογιστή του.

Κάτι ανάλογο συνέβη και με το skype, τη δημοφιλέστατη υπηρεσία βιντεοκλήσεων μέσω Ιντερνετ που προτιμούν για τις συνομιλίες τους κάπου 800 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Το skype, λοιπόν, «συνεργαζόταν» ήδη από τις αρχές του 2011 με την NSA, ανοίγοντας πίσω από τις πλάτες μας τις… κάμερες και τα μικρόφωνα των υπολογιστών μας στο PRISM. Μετά την εξαγορά του, όμως, από τη Microsoft, στα τέλη του ίδιου έτους, ο αριθμός των βιντεοκλήσεων που παρακολουθεί η «Υπηρεσία» τριπλασιάστηκε, μέσα σε λίγους μήνες…
Πρακτικά, λοιπόν, οι αμερικανικές υπηρεσίες είναι σε θέση να ξέρουν ποιος επικοινώνησε με ποιον, πότε, πώς και για πόσο, και στη συνέχεια να επεξεργαστούν τα στοιχεία ώστε να γνωρίζουν με ακρίβεια τις κοινωνικές και πολιτικές διασυνδέσεις του καθενός από εμάς… Ενα «Πανοπτικόν» φακέλωμα, χωρίς φραγμούς και όρια, που κάνει τους χαφιέδες της ανατολικογερμανικής Στάζι να μοιάζουν με θλιβερούς, πρωτόγονους ερασιτέχνες!

Δυστυχώς, όμως, η τεχνολογία –σε συνδυασμό με την πλήρη αδιαφορία για τα ατομικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες– δεν επιτρέπει μόνο την ύπαρξη του αμερικανικού Μεγάλου Αδελφού, αλλά και την παράλληλη λειτουργία πολλών… Μικρών: ξέρουμε ας πούμε πλέον ότι αντίστοιχες δουλειές, σε εξίσου μαζική –αναλογικά πάντα– κλίμακα, κάνουν επίσης οι βρετανικές (GCHQ), γερμανικές (BND) και γαλλικές (DGSE) μυστικές υπηρεσίες, ενώ εσχάτως μάθαμε, μέσα από το σκάνδαλο που οδήγησε στην αποπομπή του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έπειτα από 18 χρόνια στην πρωθυπουργία, πως ακόμη και το μικροσκοπικό Λουξεμβούργο παρακολουθούσε συστηματικά χιλιάδες πολίτες του!

● Panoptikon: Διάσημο σχέδιο για την κατασκευή μιας πρότυπης φυλακής, με σκοπό τον έλεγχο των μη φυσιολογικών και απείθαρχων «κρατουμένων» κάθε είδους. Περιγράφεται από τον (Βρετανό φιλόσοφο και δημιουργό του, το μακρινό 1785) Τζέρεμι Μπένθαμ, ως «οικοδόμημα σε σχήμα δαχτυλιδιού, στο κέντρο του οποίου κυριαρχεί ένας πύργος παρακολούθησης με μεγάλα παράθυρα που βλέπουν προς το εσωτερικό του δακτυλίου· το περιφερικό οικοδόμημα διαιρείται σε κελιά, που το καθένα τους διαπερνά ολόκληρο το πάχος του οικοδομήματος· τα κελιά έχουν δυο παράθυρα – το ένα τους βλέπει προς τα μέσα και αντιστοιχεί σ’ ένα απ’ τα παράθυρα του πύργου· το άλλο δίνει προς τα έξω, και αφήνει το φως να διαπερνά το κελί πέρα για πέρα«. Ετσι, όχι μόνον οι κρατούμενοι μπορούν να είναι ορατοί όλοι μαζί και ο καθένας χώρια, αλλά -κι εδώ είναι το σημαντικότερο- δεν μπορούν να δουν αν κάποιος τους παρακολουθεί από τον κεντρικό πύργο: «Το κάθε κλουβί είναι κι ένα μικρό θέατρο, όπου ο ηθοποιός είναι μόνος, τέλεια εξατομικευμένος και μόνιμα ορατός. Το πανοπτικό σύστημα δημιουργεί μονάδες χώρων που επιτρέπουν την αδιάκοπη παρακολούθηση και την άμεση αναγνώριση». Το κόλπο είναι, δηλαδή, να είναι διαρκώς ορατός ο μηχανισμός, αλλά όχι και ο φυσικός «αυτουργός» της εξουσίας – γεγονός που επιτρέπει σε όλο και λιγότερους εξουσιαστές να ελέγχουν όλο και περισσότερους εξουσιαζόμενους…
από την Εφημερίδα των Συντακτών

Με αφετηρία τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν, μάθαμε ότι ζούμε σε κοινωνίες διαρκούς επιτήρησης με θύματα όλους μας, χάρη στα κοινωνικά δίκτυα που έγιναν δίχτυα και τον ύπουλο ρόλο των μεγάλων εταιρειών που συνεργάζονται με τις μυστικές υπηρεσίες.


πηγή

read more