Ο χάρτης του εμπορίου στην Ελλάδα άλλαξε εντελώς, εξαιτίας της κρίσης και των «λουκέτων» που έφερε.
Από το 2008 έως το 2014 υπολογίζεται ότι «εξαφανίστηκαν» πάνω από 200.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εμπορικές κατά βάση. Αυτό συνιστά μείωση της τάξης του 25%. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η «Καθημερινή», από 820.185 επιχειρήσεις το 2008, το 2014 υπολογίζεται ότι ο αριθμός του μειώθηκε στις 614.000, ενώ και το 2015 συνεχίζεται το «κύμα» των λουκέτων.
Στο λιανεμπόριο τροφίμων μόνο, έκλεισαν μέσα σε τέσσερα χρόνια (2010-2013) 3.660 σημεία πώλησης, με τη μείωση σε ό,τι αφορά τα παραδοσιακά μεμονωμένα καταστήματα τροφίμων (κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, μανάβικα, αρτοποιεία) να φτάνει στο 27% και στα μίνι μάρκετ στο 20%.
ΠΗΓΗ

read more

Πέρασε η εισήγηση του Πάνου Καμμένου και πλέον όσοι δικαιούνται άσυλο θα μπορούν να ταξιδέψουν σε χώρες της αρεσκείας τους.
Αδειάζουν τα νησιά, σε ειδικά κέντρα στην Ηπειρωτική Ελλάδα θα μεταφέρονται οι παράνομα εισερχομενοι για να διαχωρίζονται οι πρόσφυγες απο τους λαθρομετανάστες!
Θα εξαντλείται η σκληρότητα του νόμου και οι δουλέμποροι θα αντιμετωπίζουν την ισόβια κάθειρξη. Πρόβα τζενεράλε με τους Αιγύπτιους δουλεμπόρους της Γαύδου όπου κρίθηκαν προφυλακιστέοι και θα αντιμετωπίσουν πλέγμα κακουργηματικών κατηγοριών, σύμφωνα με το νέο δόγμα.
Ο Έλληνας επίτροπος αναμένεται να στηρίξει αυτές τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες που στην ουσία αποτελούν εφαρμογή των παλαιότερων εξαγγελιών του Ζακ Μπαρό

 

.Posted by olympiada στο Απριλίου 14, 2015

read more

Την ώρα που η χώρα βρίσκεται σε οικονομική ασφυξία, πάνω στην «αναμπουμπούλα», κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να «κουκουλώσουν» θολές υποθέσεις διαφθοράς από το παρελθόν – Για ποιο λόγο χρήματα που έπρεπε να βρίσκονται στα κρατικά ταμεία, είναι κρυμμένα σε τράπεζες της Ελβετίας;
Έχουν περάσει πλέον 12 μήνες από τότε που αποκαλύφθηκε πως γνωστός δικηγόρος των Αθηνών, διατηρούσε κρυφό λογαριασμό σε Ελβετική τράπεζα, στον οποίον κατηύθυνε τους πελάτες του να του καταθέτουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, για υποθέσεις που εκδικάζοντο στην Ελλάδα!
Όμως μετά από τόσους μήνες, ο δικηγόρος αυτός κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ ο επίμαχος λογαριασμός παραμένει στο απυρόβλητο, παρά τα κακουργήματα που προκύπτουν από την ύπαρξη του. Την ίδια στιγμή μάλιστα που η κυβέρνηση εξαγγέλλει την πάταξη της φοροδιαφυγής, του μαύρου χρήματος και μια σειρά άλλων μέτρων για να πατάξει παρόμοια φαινόμενα.
Συγκεκριμένα, όλα ξεκίνησαν όταν επιχειρηματίας, που αντιμετωπίζει κακουργηματικές κατηγορίες για το σκάνδαλο των υποβρυχίων στην Ελλάδα, κλήθηκε να καταβάλλει εγγύηση ώστε να αφεθεί ελεύθερος.
Έτσι, ο επιχειρηματίας πείστηκε να καταβάλει τις 500.000 ευρώ στο λογαριασμό Νο CH 490024028588***- U που διατηρούσε ο δικηγόρος Ασημάκης Ασημακόπουλος στην τράπεζα UBS της Γενεύης!
Όταν όμως παρουσιάστηκε στο Α.Τ. της περιοχής του, συνελήφθη με την αιτιολογία ότι «δεν είχε καταβάλλει την εγγύηση»! Δηλαδή μισό εκατομμύριο ευρώ, αντί να καταλήξει στο δημόσιο ταμείο, κατέληξε σε προσωπικό λογαριασμό Έλληνα δικηγόρου στην Ελβετία, χωρίς παραστατικά!
Παρά το γεγονός ότι ο επιχειρηματίας υπέβαλλε μήνυση και προσκόμισε τα στοιχεία, το κράτος ακόμα δεν έχει κινηθεί. Γιατί;
Πληροφορίες του Newsbomb αναφέρουν ότι με τον εν λόγω δικηγόρο, συνεργαζόταν ο κύριος Μπίρμπος, υιός του κυρίου Θεοχάρη Μπίρμπου, διευθυντή του γραφείου του τ. υπουργού, Χαράλαμπου Αθανασίου!
Αυτό από μόνο του συνιστά ένα σοβαρότατο επιχείρημα που θα έπρεπε να έχει ηχήσει συναγερμό για τις ακαριαίες ενέργειες της πολιτείας.
Θα έπρεπε ο ίδιος ο κύριος Αθανασίου να έχει παρέμβει, ώστε να μην μείνει οποιαδήποτε σκιά για τους συνεργάτες του.
Αντίθετα, μετά από τόσους μήνες ατιμωρησίας, όταν αδύναμοι πολίτες οδηγούνται στις φυλακές για μικροποσά, ο καθένας μπορεί να βγάλει δυσάρεστα συμπεράσματα. Υπάρχει κάποιο ισχυρό χαρτί στα χέρια του κυρίου Ασημακόπουλου; Τι συμβαίνει;
Ας ελπίσουμε πως η νέα κυβέρνηση θα διαλευκάνει άμεσα αυτή την εξαιρετικά σκοτεινή υπόθεση. Για να δούμε επιτέλους με τι θράσος λειτουργούν κάποιοι τόσα χρόνια στην πλάτη της κοινωνίας.
Μείνετε συντονισμένοι στο Newsbomb για να διαβάσετε τον απίθανο τρόπο με τον οποίο η ελληνική δικαιοσύνη ανοίγει το δρόμο για την απαλλαγή κατηγορουμένων για το σκάνδαλο των υποβρυχίων και τη δημιουργία δεδικασμένου για το «ξέπλυμα» του Μιχάλη Χριστοφοράκου. πηγη

read more

Την Πέμπτη στείλαμε ένα πρώτο μαζικό μήνυμα απέναντι στους εκβιασμούς. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!
Να πάρουμε την σκυτάλη και να σηκώσουμε το γάντι!
Ήρθε η ώρα να πάρει και ο λαός την υπόθεση της ανατροπής στις πλάτες του.
Να υψώσουμε το ανάστημά μας και να στείλουμε ένα παλλαϊκό μήνυμα ενάντια στη λιτότητα και τα μνημόνια,υπέρ της δημοκρατίας και της προκοπής.
Να μη μασήσουμε στους εκβιασμούς της ΤΡΟΙΚΑ,της ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ και των υποστηρικτών τους στην Ελλάδα και την ολιγαρχία
Ήρθε η ώρα να φοβηθούν αυτοί και να ακούσουν δυνατά τη φωνή μας.Επιλέγουμε την αξιοπρέπεια και ζητάμε για εμάς και τους λαούς όλης της Ευρώπης μια μεγάλη ανάσα αλλαγής.
Καλούμε όλους τους λαούς της Ευρώπης καθώς και τους ομογενείς μας,να δείξουν έμπρακτα την υποστήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης για μια Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.
Θα νικήσουμε!

Posted by olympiada στο Φεβρουαρίου 8, 2015

read more

 

Όσο λογικό και ανθρώπινο είναι, όταν βλέπει κάποιος πολύ περίεργες συμπεριφορές που κάνουν... "μπαμ" ότι έχει προηγηθεί πολύ περίεργο και επιλήψιμο παρασκήνιο, να αντιδρά φωνάζοντας ενάντια στη συμπεριφορά αυτή, άλλο τόσο λογικό και ανθρώπινο είναι, αν και όταν αποδειχθεί πως αυτή η συμπεριφορά είχε... "καλό σκοπό", να βγει και να παραδεχθεί έντιμα και με παρρησία το λάθος του.

Πριν αρκετό καιρό, λοιπόν, και ενώ είχαν ενταθεί οι ζυμώσεις για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, παρατήρησα (και όχι μόνο εγώ) ότι ένας απ' αυτούς που επί 3-4 χρόνια εξαπέλυαν μύδρους κατά των μνημονίων και της συγκυβέρνησης, ο Παύλος Χαϊκάλης, βουλευτής των Αν.Ελ., είχε αλλάξει άρδην την πολιτική του συμπεριφορά και έκανε δηλώσεις που "μύριζαν" συναλλαγή με τα συμφέροντα και προϊδέαζαν άμεσα για μια μεγαλοπρεπή "κωλοτούμπα" (αν και δε μου αρέσει καθόλου αυτή η λέξη).
Με βάση αυτά που έλεγε τότε και με βάση αυτά που άφηνε να εννοηθούν, ήταν λογικό κι επόμενο ο καθένας που θα τον άκουγε να θεωρήσει πως τα είχε αρπάξει και να τον κατηγορήσει ευθέως γι' αυτό.
Η δωροδοκία έκανε μπαμ από χιλιόμετρο.

Όπως αποδείχθηκε με τις σημερινές συνταρακτικές αποκαλύψεις, όμως, η συμπεριφορά του Χαϊκάλη τότε ήταν στο πλαίσιο της προσπάθειάς του να "παγιδεύσει" τον μεσολαβητή της δωροδοκίας.
Και επειδή είναι χαρισματικός ηθοποιός (αυτό -νομίζω- δεν του το αρνήθηκε κανείς, ούτε όταν τον κράζαμε), έπαιξε πάρα πολύ καλά το ρόλο του, ήταν πειστικότατος και κατάφερε να πείσει τους πάντες ότι είχε ξεπουληθεί!
Ο στόχος όμως όπως αποδείχτηκε ήταν απλώς να κερδίσει την εμπιστοσύνη αυτών που έστηναν τη δωροδοκία, ώστε να τους πιάσει στα πράσα.

Εδώ το βίντεο της απόπειρας δωροδοκίας.

Δε με αδικώ που έπεσα κι εγώ στην παγίδα του Χαϊκάλη όταν υποδυόταν τον... δωροδοκημένο, αφού όλα τα δεδομένα έτσι έδειχναν.
Εδώ ξεγέλασε ολόκληρο σύστημα, εμένα δε θα ξεγέλαγε;
Αλλά, αφού ο Χαϊκάλης αποδεικνύεται αθώος, οφείλω κι εγώ απ' τη μικρή μου γωνιά, αφού του αφιέρωσα μια ανάρτηση τότε για να τον καταδικάσω, να του αφιερώσω τώρα αλλη μια ανάρτηση για να του ζητήσω συγνώμη.
Ξέρω ότι δε θα το διαβάσει, αλλά είναι χρέος δικό μου, όταν νιώθω πως αδικώ κάποιον, να διορθώνω, ακόμη κι αν δεν το ξέρει αυτός.
Και νομίζω ότι αυτό είναι το χρέος και κάθε άλλου που έκανε δημοσίευση στην οποία τον κατηγορούσε για ενδεχόμενο ξεπούλημα.
Αλλά πιθανολογώ πως δε θα το δούμε αυτό.

Μεγάλη μαγκιά έκανε ο Χαϊκάλης.
Οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε, ανεξαρτήτως της μεγάλης ιδεολογικής απόστασης που μας χωρίζει.

Δε θα απαρνιόταν, άλλωστε, ο καθένας μας μια πρόταση αξίας σχεδόν 3 εκατομμυρίων ευρώ για ένα (κωλο-)"ΝΑΙ" σε μια ψηφοφορία...
Ας το σκεφτούμε λοιπόν καλά αυτό, ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας και ας σταματήσουμε να βρίζουμε συλλήβδην τους βουλευτές και τους πολιτικούς ως βρώμικους, βολεμένους και αρπάχτρες.

Δεν ξέρω τί, γιατί και πώς.
Ξέρω ότι ο Χαϊκάλης (όπως και κάθε άλλος βουλευτής που θα αντισταθεί στις πιέσεις για να ψηφίσει ΠτΔ) για μια ψήφο συνείδησης αρνήθηκε 3 εκατομμύρια ευρώ!
Την επόμενη φορά, πριν βρίσετε τους πολιτικούς, να αναρωτιέστε τι θα κάνατε εσείς αν σας πρόσφεραν 3 εκατομμύρια ευρώ για μια ψήφο.
Εγώ ξέρω πολλούς που την ψήφο τους την έχουν ξεπουλήσει -όχι για 3 εκατομμύρια, αλλά- για ένα 50ευρω.
Πολίτες. Όχι πολιτικούς.
Οι πολίτες είναι συχνά πιο βρώμικοι από τους πολιτικούς.
Όπως υπάρχουν πολίτες που ξεπουλάνε την ψήφο τους και άλλοι που δεν την ξεπουλάνε, έτσι υπάρχουν και πολιτικοί αντίστοιχα που δωροδοκούνται και άλλοι που δε δωροδοκούνται.

Με την υπόθεση Χαϊκάλη, η πολιτική κέρδισε μια μάχη ενάντια στη σαπίλα.
Η εντιμότητα κέρδισε το βρωμερό "έλα μωρέ, όλοι το ίδιο θα έκαναν", που ακούγεται από τους (ταπεινούς μα άθλιους) υπερασπιστές των σφετεριστών και των ληστών του κρατικού μηχανισμού που χρεωκόπησαν τη χώρα μας.

 ΠΗΓΗ

read more

Τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους. Η Ευρώπη έχει αποφασίσει να μην αφήσει άλλα περιθώρια υπεκφυγών στην Αθήνα και απαιτεί να εκπληρώσει η χώρα τις υποχρεώσεις της. Το ωραίο παραμύθι της σωτηρίας λαμβάνει τέλος. Οι οπαδοί του κρατισμού είναι αποφασισμένοι να παίξουν το τελευταίο τους χαρτί, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Θα πουν όχι σε όλα! Κακά τα ψέματα, το grexit είναι κάθε μέρα όλο και πιο κοντά... 

Ο χρόνος έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα. Στην μία πλευρά είναι η Βούλτεψη και ο Ντινόπουλος και στην άλλη ο Λαφαζάνης και η αριστερή πλατφόρμα. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο πιο σύντομος δρόμος για το χάος, αλλά δεν θα τα χαλάσουμε εδώ! Όπως είχε πει και ο Στέφανος Μάνος, κάθε φορά που ο ελληνικός λαός βρίσκεται κοντά στον γκρεμό πηδάει στο κενό! 

Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι αν βρισκότανε αυτή τη στιγμή ένας νέος και άφθαρτος ηγέτης που να υποσχότανε σχέδιο εξόδου από την κρίση με δουλειά και δικαιοσύνη, θα σάρωνε. Θα έκανε την εικόνα των σημερινών δημοσκοπήσεων να μοιάζει με γελοιογραφίες του Αρχέλαου! 

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων ο περισσότερος κόσμος δεν πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει πράξη αυτά που λέει, αλλά ψηφίζει Αλέξη και με τα δύο χέρια. Επειδή ακριβώς τους έχει κουράσει το πολιτικό προσωπικό. 

Η μόνη λύση που μπορεί να μας κρατήσει μέσα στην Ευρώπη και να αλλάξει πλήρως την κατάσταση στην οικονομία μας είναι να προχωρήσουμε τις μεταρρυθμίσεις. Ας μη βαυκαλιζόμαστε! Δεν πρόκειται να γίνουν σε τέσσερεις μήνες όλα όσα δεν έγιναν στα τέσσερα τελευταία χρόνια. Ούτε θα είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει πράξη τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται να υλοποιήσουμε τις υποσχέσεις μας κι αυτό θα μας φέρει αργά ή γρήγορα έξω από τους κόλπους της ΕΕ. 

Όσοι έχουν έτοιμα τα πιστόλια τους για να τα ακουμπήσουν στο τραπέζι των Βρυξελλών θα μείνουν με την όρεξη. Θα τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να εισέλθουν στην αίθουσα πριν καν σκεφτούν κάτι τέτοιο. Κι όσοι νομίζουν ότι θα συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε τους πάντες και τα πάντα, ας κάνουν τον κόπο να διαβάσουν προσεκτικά τις δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων. Τι λένε; Πρώτα οι μεταρρυθμίσεις και μετά οτιδήποτε άλλο. 

Η χώρα βρίσκεται με το ένα πόδι έξω από την ΕΕ. Έτσι ή αλλιώς! Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος που θα αποφασίσει να γυρίσει εντελώς το τιμόνι του καραβιού για να αποφύγει αυτό την σύγκρουση με το παγόβουνο. Κάποιος που θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του πληρώματος, επενδύοντας στην μόνη συνταγή που δεν έχουμε μέχρι τώρα δοκιμάσει: Λιγότερο κράτος, λιγότερους φόρους, εμπιστοσύνη στην δημιουργική δύναμη του Έλληνα. 

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mvaridis@capital.gr 

ΥΓ: Την ώρα που η Ευρώπη κουνάει το δάκτυλό της στην Κύπρο για τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές της και υποχρεώνει την Ελλάδα να φορολογεί υπερβολικά τις επιχειρήσεις και τους πολίτες, το Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ μαζεύει όλους τους καλούς πελάτες της ΕΕ! Πως; Με προνομιακές συμφωνίες για την χαμηλή τους φορολόγηση. Το ότι αυτό είναι άδικο, δεν χωράει συζήτηση. Ότι θα πρέπει οι φορολογικοί συντελεστές να είναι ίδιοι σε όλη την Ευρώπη, είναι η προφανής λύση. 

Στην λίστα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που έκαναν deal με τις αρχές του Λουξεμβούργου συμπεριλαμβάνονται και εταιρείες ελληνικών συμφερόντων. Ή πιο σωστά εταιρείες που συνδέονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο με ελληνικές εταιρείες. Είναι αυτό που πάντα σημειώναμε, ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα αστική τάξη με συναίσθηση του ιστορικού της ρόλου. Υπάρχουν επιχειρηματίες που αγαπούν την Ελλάδα και πασχίζουν να μείνουν ακόμη εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά αυτοί είναι η εξαίρεση. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν απλά να γίνουν η γέφυρα του "παλιού" με το "νέο" που πιθανολογούν ότι έρχεται. Αυτοί είναι ο κανόνας.

Πηγή:www.capital.gr

read more

• 

Η πρωτοφανής οικονομική κρίση έχει γονατίσει πολλές οικογένειες που αδυνατούν να αναλάβουν ακόμα και τα έξοδα της ταφής των συγγενών τους. Οι κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων είναι οι πρώτες που καλούνται να αντιμετωπίσουν τέτοια ζητήματα. Ο αριθμός των οικογενειών που αδυνατούν οικονομικά να θάψουν τους συγγενείς τους αυξάνεται τα τελευταία χρόνια, λέει η Παναγιώτα Νικολούδη, διευθύνουσα της νοσηλευτικής υπηρεσίας στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, στην «Καθημερινή» που έκανε έρευνα για το θέμα.
Η ίδια θυμάται ένα δύσκολο περιστατικό που απασχόλησε το νοσοκομείο πρόσφατα. Κάτοικος επαρχιακής πόλης είχε αναφέρει τηλεφωνικά ότι δεν μπορεί να παραλάβει και να θάψει τη σορό του αδερφού του και στη συνέχεια δεν απαντούσε στις κλήσεις του νοσοκομείου. Αφού οι αρμόδιοι νοσηλευτές εντόπισαν την ανιψιά του θανόντος, ζήτησαν εισαγγελική παρέμβαση και τελικά εκείνη συμπλήρωσε την απαραίτητη υπεύθυνη δήλωση ότι βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία ταφής.
Σύμφωνα με την έρευνα, τα περισσότερα νοσοκομεία κάνουν ετήσιους διαγωνισμούς και αναθέτουν σε γραφεία τελετών τις κηδείες των αζήτητων-άπορων νεκρών. Ως αζήτητοι ορίζονται πέρα από μοναχικά ή αγνώστων στοιχείων άτομα και εκείνα των οποίων οι οικογένειες δηλώνουν οικονομική αδυναμία. Ως άποροι, όσοι είχαν βιβλιάριο πρόνοιας. Σε κάποια από τα νοσοκομεία προκύπτει αύξηση του ετήσιου προϋπολογισμού για αυτό το θέμα τα τελευταία χρόνια.
Ενδεικτικά, ο Ευαγγελισμός διέθετε 30.000 ευρώ το 2012 για την ταφή αζήτητων και άπορων, ενώ το 2013 το σχετικό ποσό ανήλθε στα 45.000 ευρώ. Από τις προκηρύξεις και συμβάσεις που εντόπισε η «Κ» στη Διαύγεια φαίνεται πως η αύξηση αυτή δεν οφείλεται σε μεγαλύτερες αμοιβές των γραφείων τελετών για μια τέτοια ταφή, που συνήθως δεν ξεπερνάει τα 1.300 ευρώ.
Ακόμη πιο κατατοπιστικά είναι τα στοιχεία από αρχεία γραφείων τελετών που συνεργάζονται με μεγάλα νοσοκομεία. Ενδεικτικά σε ένα από αυτά, το 2010, στο 13% των κηδειών που ανέλαβε οι συγγενείς δήλωσαν αδυναμία ταφής για οικονομικούς λόγους. Το 2011 το αντίστοιχο ποσοστό ανέβηκε στο 15% και το 2012 έφτασε το 31%. Συγκεντρωτικά στο ίδιο γραφείο την περίοδο 2007-2011 το 14,8% των σορών που δέχτηκε από νοσοκομεία συνοδεύονταν από υπεύθυνες δηλώσεις οικονομικής αδυναμίας συγγενών. Την τελευταία τριετία όμως το αντίστοιχο ποσοστό ανέβηκε στο 25%.
Μέχρι το 1981 αρκετές από τις σορούς άπορων ή μοναχικών ατόμων κατέληγαν στο ανατομείο της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Ωσπου θεσμοθετήθηκε η δωρεά σώματος και πλέον πρέπει κάποιος συνειδητά να έχει υπογράψει σχετική δήλωση πριν από τον θάνατό του.
Σήμερα, στις αποθήκες του ταριχευτηρίου της Ιατρικής Σχολής Αθηνών 52 σοροί περιμένουν τη σειρά τους για να ανέβουν στα μαρμάρινα τραπέζια της αίθουσας ανατομίας. Οπως διαβεβαιώνουν στο ανατομείο, πάντα υπήρχε ένας μικρός αριθμός δωρητών που παρακινούνταν από το υψηλό κόστος μιας ταφής. Τους τελευταίους μήνες όμως, ο επίκουρος καθηγητής Αντώνης Μαζαράκης λέει ότι δέχεται συχνά πιέσεις συγγενών θανόντων που θέλουν να δώσουν τις σορούς στο ανατομείο. «Λένε ότι δεν τους περισσεύουν λεφτά για την κηδεία. Κοινωνικοί λειτουργοί νοσοκομείων στην προσπάθειά τους να εξυπηρετήσουν, τους στέλνουν σε εμάς» λέει. Οι σοροί πάντως δεν γίνονται δεκτές, καθώς οι θανόντες θα έπρεπε να είχαν υπογράψει δήλωση δωρεάς
πηγη

read more

Τα ποσά είναι δυσθεώρητα για μια χώρα που δεν παράγει σχεδόν τίποτα παρά μόνο ανέργους – Αναπάντητο παραμένει το ερώτημα «που θα βρούμε τα χρήματα να πληρώνουμε τους τόκους;»

Τελικά βγαίνουν τα νούμερα και οι χρηματοδοτικές ανάγκες; Απαντούν Merrill Lynch, Exotix και Attica Bank – Πόσες και ποιες είναι οι υποχρεώσεις της χώρας τα επόμενα χρόνια
Πίσω από τις προσπάθειες που καταβάλλει η ελληνική κυβέρνηση για να βγει η χώρα στις αγορές και να εξέλθει από τα μνημόνια υπάρχουν και ορισμένοι αριθμοί που δεν ανακοινώνονται και οι οποίοι αποδεικνύουν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι ο δρόμος είναι ακόμα… μακρύς.
Το ερώτημα, όμως, που πλανάται, είναι αν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και να δώσει τα πόσα που χρωστά σε τόκους και χρεολύσια μέχρι το 2030.
Την απάντηση μάς την δίνουν έγκριτοι διεθνείς ανάγκες, ενώ ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους διαθέτει αναλυτικά στοιχεία για τα επόμενα 15 έτη.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ΟΔΔΗΧ, τη δεκαετία 2021 με 2030 οι υποχρεώσεις του ελληνικού δημοσίου ανέρχονται στο ποσό των 201, 05 δισ. ευρώ επί του συνόλου υποχρεώσεων 291 περίπου δισ. ευρώ για την περίοδο 2015 – 2030.
Μόνο οι τόκοι που θα πρέπει να εξοφληθούν τη δεκαετία 2021 – 2030 είναι 114,45 δισ. ευρώ.
Τα ποσά είναι δυσθεώρητα για μια χώρα που δεν παράγει σχεδόν τίποτα.
Ο Αθανάσιος Βαμβακίδης, επικεφαλής του τμήματος ανάλυσης της Bank of America Merrill Lynch για την Ευρώπη, εξηγεί: «Οι υπολογισμοί μας δείχνουν ότι, αν η Ελλάδα πληροί τους δημοσιονομικούς της στόχους, θα χρειαστεί χρηματοδότηση από τις αγορές 10 με 20 δισ. ευρώ το 2015. Εξαρτάται από το πότε το πρόγραμμα θα τελειώσει, από την πρόοδο στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων και ποια θα είναι η χρήση του εναπομείναντος ποσού από το ΤΧΣ. Ωστόσο, οι πιο μελλοντικές χρηματοδοτικές ανάγκες -έως το 2020- είναι χαμηλότερες, αλλά αυτό προϋποθέτει επίσης ότι η κυβέρνηση διατηρεί το πρωτογενές πλεόνασμα και οι ιδιωτικοποιήσεις προχωρούν με βάση τις προβλέψεις. Η πρόσφατη μεταβλητότητα της αγοράς δείχνει ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να χρειάζεται επίσημη στήριξη. Επίσης, οι αγορές μπορεί να φερθούν σκληρά στην Ελλάδα, όταν η Fed αρχίσει να αυξάνει τα επιτόκια από το επόμενο έτος».
Ο Θεόδωρος Ν. Κρίντας, διευθύνων Σύμβουλος, Attica Wealth MANAGEMENT και αντιπρόεδρος της Ένωσης Θεσμικών Επενδυτών, υπογραμμίζει πως «όταν εξετάζουμε δημοσιονομικά μεγέθη και κυρίως τον δανεισμό μιας χώρας, το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι ένα: Συζητούμε για την πλήρη εξόφληση του δανεισμού ή την ανά-χρηματοδότηση του; Στην πρώτη περίπτωση οι κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να προκύπτουν από το λεγόμενο πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ στη δεύτερη από τις αγορές, μέσω νέων ομολογιακών εκδόσεων,που καλύπτουν το χρηματοδοτικό κενό”. Έτσι, όπως επισημαίνει, “με δεδομένο λοιπόν ότι το Ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής έχει πετύχει να καλύπτονται οι δαπάνες από τα έσοδα, ο κίνδυνος μεταφέρεται στο χρηματοδοτικό κενό. Η εμπειρία μας στις αγορές σημειώνει πως αυτό που κυρίως έχει σημασία στα κάθε είδους ‘’κενά’’ δεν είναι το ύψος, σε λογικά πλαίσια βέβαια, αλλά η διάθεση κάποιου να το καλύψει».
Ο Γιώργος Ζόις, αναλυτής στην Exotix του Λονδίνου μάς δηλώνει πως είναι αισιόδοξος ότι θα βρεθεί μία λύση χρηματοδότησης και υπογραμμίζει ότι «τα κρίσιμα ζητήματα για την Ελλάδα είναι η εφαρμογή διαρθρωτικών και αναπτυξιακών πολιτικών». Παράλληλα, τονίζει ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί η ανεργία και να δοθεί μία προσοχή προς στις κοινωνικές ανάγκες. «Χωρίς τα παραπάνω δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον ανάπτυξης», αναφέρει.
ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ, την περίοδο 2015 με 2020, δηλαδή μέσα σε έξι έτη, η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλει 52,246 δισ. ευρώ σε χρεολύσια και 37,93 δισ. ευρώ σε τόκους, δηλαδή 90,17 περίπου δισ. ευρώ. Επίσης, τη δεκαετία 2021 με 2030 θα πρέπει να καταβάλει 86,6 δισ. ευρώ σε χρεολύσια και 114,4 δισ, ευρώ σε τόκους.
Στο διάστημα 2014-2015, μέσα σε ένα έτος, θα πρέπει να αποπληρωθούν συνολικά 52,8 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα περίπου 30 δισ. ευρώ φέτος. Για το 2014 οι τόκοι υπολογίζονται σε 6 δισ. ευρώ, ενώ για το 2015 στα 5,8 δισ. ευρώ. Επί της ουσίας το «αγκάθι» του εν λόγω διαστήματος είναι τα χρεολύσια που για φέτος ανέρχονται σε 24,9 δισ. ευρώ και συνολικά στη διετία φθάνουν τα 40,9 δισ. ευρώ.
Μάλιστα, την περίοδο 2021-2024, οι συνολικές υποχρεώσεις ανέρχονται στα 104,7 δισ. ευρώ και οι τόκοι αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος που αγγίζει τα 66,6 δισ. ευρώ. Μόνο το 2022 η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει για τόκους 24,4 δισ. ευρώ. Η εκτίναξη αυτή αποδίδεται στο ότι το 2021 είναι το τελευταίο έτος της περιόδου χάριτος που έχει λάβει η χώρα για την καταβολή τόκων επί των δανείων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης.
Η Ελλάδα επιθυμεί να βγει από το Μνημόνιο ενώ το υπόλοιπο πρόγραμμα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο λήγει σε 15 μήνες, με υπόλοιπο χρηματοδότησης ύψους 12 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού η Ελλάδα θέλει να δανειστεί το 2015 μέσω 7ετών και 10ετων ομολόγων 9 δισ. ευρώ. Πρόσφατα το ΔΝΤ ανέφερε ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας το 2015 και το 2016 είναι στα 18,7 δισ. ευρώ και 8,6 δισ. ευρώ αντιστοίχως.
Το Ταμείο αναφέρει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2015 θα είναι 1,9% του ΑΕΠ, ενώ το προσχέδιο αναφέρει έλλειμμα 0,2% του ΑΕΠ.

Read more:

read more

Λάβρος κατά της κυβέρνησης Σαμαρά για την πολιτική που εφαρμόζει στον τομέα της φαρμακευτικής περίθαλψης ήταν ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, Κώστας Λουράντος, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, για να παρουσιάσει τη δραματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον κλάδο.

Ο κ. Λουράντος κατηγόρησε ευθέως την κυβέρνηση, ότι εξυπηρετεί μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και παρουσίασε με στοιχεία και αποδείξεις τις συνέπειες από τη μείωση της κρατικής φαρμακευτικής δαπάνης (ελλείψεις φαρμάκων, αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων, μείωση στο προσδόκιμο ζωής), αναφέρθηκε στο rebate και το ωράριο των φαρμακείων, καθώς και στην απελευθέρωση της διάθεσης των Μη Υποχρεωτικώς Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων από σούπερ-μάρκετ και στη διακίνηση φαρμάκων από τα ΕΛΤΑ.
Η φαρμακευτική δαπάνη στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2014, ποσό που θα ισχύσει και για το 2015 σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, βρίσκεται στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, τόνισε ο κ. Λουράντος. Οι κοινωνικές επιπτώσεις από την περικομμένη φαρμακευτική δαπάνη, που βαίνει συνεχώς μειούμενη τα τελευταία χρόνια, είναι δραματικές.
Ελλείψεις φαρμάκων: Το πρόβλημα αφορά και σε φάρμακα καθημερινής χρήσης, ακόμα και σε παιδικά εμβόλια, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΦΣ.
Μεγάλη αύξηση της συμμετοχής και χαράτσια για τους ασφαλισμένους: Στην πράξη μιλάμε για διπλασιασμό, ακόμα και τριπλασιασμό της συμμετοχής σε κάποιες περιπτώσεις, υποστήριξε ο κ. Λουράντος. Εν ονόματι της αύξησης στη διάθεση των γενόσημων, ο πρόεδρος του ΠΦΣ αναφέρθηκε στη διαφορά μεταξύ ασφαλιστικής και λιανικής τιμής, με την οποία επιβαρύνεται και πάλι ο ασφαλισμένος. Υπενθύμισε δε τα λεγόμενα του προηγούμενου υπουργού Υγείας, Α. Γεωργιάδη, «ας πάρει ο κόσμος γενόσημα για μην πληρώνει χαράτσια», ισχυρισμό που κατέρριψε ο κ. Λουράντος παρουσιάζοντας συνταγές που αποδεικνύουν το αντίθετο. Προσθέτοντας και το 1 ευρώ ανά συνταγή που πληρώνουν οι ασφαλισμένοι, γίνεται φανερό ότι η μείωση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης μεταφέρθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος στις τσέπες των καταναλωτών.
Η εξίσωση της φαρμακευτικής δαπάνης στα 2 δισ. ευρώ δεν βγαίνει, καθώς σε αυτή έχουν περιληφθεί τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους (ύψους 800 εκατ. περίπου), καθώς και τα εμβόλια. Αν αφαιρεθεί και ο ΦΠΑ, σημείωσε ο κ. Λουράντος, δεν μένει τίποτα.
«Το κράτος δεν καλύπτει ούτε τις απαραίτητες ανάγκες του πληθυσμού σε φάρμακα» είπε και συμπλήρωσε ότι «ο κόσμος αναγκάζεται να πληρώνει από την τσέπη του και οι φαρμακοποιοί βοηθούν με τεράστιες πιστώσεις, όμως δεν αντέχουν πια».
Το πραγματικό ύψος της φαρμακευτικής δαπάνης προκύπτει από τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ, που ζήτησε από τον Οργανισμό ο ΠΦΣ: Για το 2013 η συνολική εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη διαμορφώθηκε στα 2,53 δισ. ευρώ (ιδιωτικά φαρμακεία, φαρμακεία ΕΟΠΥΥ, claw back εταιρειών, rebate φαρμακείων). Ήδη, το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, η φαρμακευτική δαπάνη έχει φτάσει στο 1,127 δισεκατομμύριο ευρώ.
Αναφορικά με το ζήτημα του ωραρίου των φαρμακείων, ο κ. Λουράντος τόνισε πως είναι ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» του κλάδου. «Επιθυμούμε οργάνωση και τάξη και όχι χάος και μπάχαλο, όπως επικρατεί σήμερα αφού όποιος θέλει ανοίγει και κλείνει όποτε θέλει» είπε χαρακτηριστικά και αναφέρθηκε στα προβλήματα που δημιουργούνται στο πρόγραμμα εφημεριών και διανυκτερεύσεων από την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων.
Θίγοντας επίσης το ζήτημα της διάθεσης των ΜΥΣΥΦΑ και από σούπερ-μάρκετ, διευκρίνισε ότι πρόκειται για φάρμακα μη αποζημιούμενα από τα ασφαλιστικά ταμεία, ότι έχουν πιθανές παρενέργειες και ότι πρέπει να διακινούνται μόνο από επιστήμονες υγείας (από φαρμακοποιούς και σε εξαιρετικές περιπτώσεις από γιατρούς), όπως ορίζει ο νόμος αλλά και η σχετική κοινοτική οδηγία.
Σε συνάφεια με το παραπάνω θέμα, αναφέρθηκε και στη διακίνηση φαρμάκων από τα ΕΛΤΑ, τονίζοντας τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. «Ποιος θα κάνει την ενημέρωση για τη συμμετοχή και τις τιμές των φαρμάκων, ή θα υπογράψει ότι για τυχόν επιλογή ακριβότερου φαρμάκου, ο ταχυδρόμος;» αναρωτήθηκε. Επίσης, έφερε ως παράδειγμα για τις ειδικές συνθήκες διατήρησης των φαρμάκων, την ανάγκη ύπαρξης μετρητή θερμοκρασίας στα οχήματα που μεταφέρουν φαρμακευτικά σκευάσματα.
«Ερωτώ την κυβέρνηση, τι θέλετε επιτέλους κύριοι, να εξυπηρετούμε τον πολίτη ή τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που εσείς υπηρετείτε; Να στηρίζουμε την πρωτοβάθμια περίθαλψη υγείας ή τα ράφια των σούπερ-μάρκετ που εσείς υπηρετείτε; Να υπάρχουν φαρμακεία και φαρμακευτική περίθαλψη σε όλη την επικράτεια ή μόνο στα κέντρα των νομών και στους κεντρικούς δρόμους των μεγαλουπόλεων;» ήταν κάποια από τα ερωτήματα που έθεσε ο κ. Λουράντος.
Τέλος, σημείωσε τη συσχέτιση του προσδόκιμου ζωής με το ύψος της φαρμακευτικής δαπάνης, άρα και το επίπεδο της φαρμακευτικής περίθαλψης. Φαρμακευτική δαπάνη που δεν καλύπτει τις ανάγκες του ελληνικού λαού σημαίνει επιδείνωση του προσδόκιμου ζωής και κράτος που δεν σέβεται τους πολίτες του.

Read more:

read more

• 

Το «success story» της κυβέρνησης Σαμαρά συνεχίζεται, δυστυχώς, με τραγικές επιπτώσεις για τους Έλληνες, καθώς αυξήθηκε στο 35,7% από 34,6% ένα χρόνο πριν το ποσοστό των πολιτών που ζουν υπό τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για το 2013 (κατάσταση το 2012), σε αυτή την κατηγορία ανήκουν 3.903.800 πολίτες έναντι 3.795.100 ένα χρόνο πριν.Η επίδοση είναι η δεύτερη χειρότερη πανευρωπαϊκά μετά την Βουλγαρία (48%) και με την Κύπρο να έχει ποσοστό πολιτών σε κίνδυνο φτώχεια μόνο στο 14,7%.
Το 20% των πλουσιότερων Ελλήνων, έχει 6,6 φορές υψηλότερο εισόδημα από το 20% των φτωχότερων συμπολιτών, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ. Το πρόβλημα της ανισότητας παρέμεινε αμετάβλητο το 2013, αλλά και το μεγαλύτερο πανευρωπαϊκά μαζί με αυτό της Βουλγαρίας.Έπονται με χάσμα φτωχών πλουσίων 6,3 η Λετονία και η Ισπανία, ενώ στη Νορβηγία η ανισότητα είναι μόνο 3,3. Το… κατώφλι της φτώχειας διαμορφώθηκε σε ετήσιο εισόδημα 5.023 ευρώ για άγαμο και σε 10.547 ευρώ για τετραμελή οικογένεια.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, το 23,1% του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας. Ο λόγος για 892.763 νοικοκυριά με 2,5 εκατ. μέλη. Στις μονογονεϊκές η φτώχεια φτάνει στο 37%, ενώ τα παιδιά που ζουν σε φτωχιές οικογένειες ανέρχονται στο 28,8% του συνόλου.
Από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοινώθηκαν οι δείκτες συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού της Χώρας που προκύπτουν από τα στοιχεία της δειγματοληπτικής Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών, έτους 2013.
Α. Βασικές διαπιστώσεις
Από τη μελέτη των δεικτών για τις συνθήκες διαβίωσης του πληθυσμού της Χώρας προκύπτει ότι η στέρηση βασικών αγαθών και υπηρεσιών (δυσκολία ικανοποίησης έκτακτων οικονομικών αναγκών, αδυναμία κάλυψης εξόδων για διακοπές μίας εβδομάδας το χρόνο, αδυναμία διατροφής που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας ή ψάρι, αδυναμία πληρωμής για ικανοποιητική θέρμανση της κατοικίας, έλλειψη βασικών αγαθών όπως πλυντήριο ρούχων, έγχρωμη τηλεόραση, τηλέφωνο ή αυτοκίνητο, αδυναμία αποπληρωμής δανείων ή αγορών με δόσεις, δυσκολίες στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών), δεν αφορά μόνο το φτωχό πληθυσμό αλλά και μέρος του μη φτωχού πληθυσμού.
• Κατά τη διάρκεια των 4 τελευταίων ετών (2010-2013), υπάρχει αύξηση της υλικής στέρησης (δηλαδή αύξηση του πληθυσμού που, λόγω οικονομικών δυσκολιών, στερείται τεσσάρων τουλάχιστον βασικών αγαθών και υπηρεσιών από αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω).
Η αύξηση αυτή είναι μεγαλύτερη στα άτομα ηλικίας έως 64 ετών, από ότι στα άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω. Πιο συγκεκριμένα, το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις (4) από τις εννέα (9), συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης ανέρχεται σε 20,3% το 2013, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 19,5% το 2012, 15,2 % το 2011, και 11,6% το 2010.
Β. Αποτελέσματα
• Ο πληθυσμός που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με αποτέλεσμα να στερείται, τουλάχιστον, τέσσερις από τις εννέα, συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης είναι :
■ 23,3% των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών.
■ 35,2% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
■ 21,6% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 64 ετών.
■ 9,4% του πληθυσμού ηλικίας 18 έως 59 ετών που έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
■ 13,7% του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω.
■ 15,0% γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω.
■ 12,1% άνδρες ηλικίας 65 ετών και άνω.
• Ο μέσος όρος αγαθών και υπηρεσιών που στερείται το σύνολο των νοικοκυριών, από τις εννέα, συνολικά, διαστάσεις της υλικής στέρησης, εκτιμάται σε 3,9.
• Τα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν ελλείψεις βασικών ανέσεων, στην κύρια κατοικία κατατάσσονται, κατά καθεστώς ιδιοκτησίας, ως εξής:
■ 3,7% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία με οικονομικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)
■ 6,7% των νοικοκυριών με ιδιόκτητη κατοικία χωρίς οικονομικές υποχρεώσεις (δάνειο, υποθήκη, κλπ.)
■ 9,9% σε ενοικιασμένη κατοικία
■9,6% σε παραχωρημένη δωρεάν κατοικία
• Το ποσοστό του πληθυσμού που διαβιεί σε κατοικία με στενότητα χώρου ανέρχεται σε 27,3% για το σύνολο του πληθυσμού, σε 22,9% για τον μη φτωχό πληθυσμό και σε 42,0% για τον φτωχό πληθυσμό.
• Τα νοικοκυριά που δηλώνουν ότι επιβαρύνονται από το κόστος στέγασης ανέρχονται σε 36,9% για το σύνολο του πληθυσμού, σε 19,9% για τον μη φτωχό πληθυσμό και 93,1% για τον φτωχό πληθυσμό.
• Το 41,5% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι στερείται διατροφής που περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας, ψάρι ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του μη φτωχού πληθυσμού εκτιμάται σε 4,7%.
• Το 79,1% του φτωχού πληθυσμού και το 39,1% του μη φτωχού δηλώνει οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει έκτακτες, αλλά αναγκαίες δαπάνες ύψους, περίπου, 550 ευρώ.
• Περιβαλλοντικά προβλήματα από παρακείμενη βιομηχανία ή προβλήματα από την κυκλοφορία αυτοκινήτων δηλώνει ότι αντιμετωπίζει το 26,6% του συνολικού πληθυσμού, ενώ ποσοστό 19,4% του ίδιου πληθυσμού αναφέρει ως πρόβλημα τους βανδαλισμούς και την εγκληματικότητα στην περιοχή του.
• Το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού που δηλώνει οικονομική αδυναμία να έχει ικανοποιητική θέρμανσηανέρχεται σε 29,4%, ενώ είναι 48,6% για το φτωχό πληθυσμό και 24,3% για το μη φτωχό πληθυσμό.
• Το 37,4% του μη φτωχού πληθυσμού δηλώνει ότι επιβαρύνεται πάρα πολύ από τις συνολικές δαπάνες στέγασης4, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το φτωχό πληθυσμό εκτιμάται σε 60,3%.
• Το 36,8% του πληθυσμού που έχει λάβει καταναλωτικό δάνειο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, δηλώνει ότι δυσκολεύεται πάρα πολύ στην αποπληρωμή αυτού ή των δόσεων.
• Το 57,9% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει δυσκολία στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών εγκαίρως , όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κλπ.
• Το 59,0% του φτωχού πληθυσμού αναφέρει μεγάλη δυσκολία στην αντιμετώπιση των συνήθων αναγκών του με το συνολικό μηνιαίο ή εβδομαδιαίο εισόδημά του.
• Το ελάχιστο μέσο καθαρό μηνιαίο εισόδημα για την αντιμετώπιση των αναγκών των νοικοκυριών της Χώρας ανέρχεται, κατά δήλωσή τους, σε 1.784 ευρώ. Τα φτωχά νοικοκυριά χρειάζονται 1.428 ευρώ, ενώ τα μη φτωχά νοικοκυριά 1.879 ευρώ.
Το 22,8% του φτωχού πληθυσμού, το 9,0% του μη φτωχού πληθυσμού και το 11,9% του συνολικού πληθυσμού δε διαθέτουν ένα τουλάχιστον ΙΧ επιβατηγό αυτοκίνητο, ενώ το 18,1% των φτωχών νοικοκυριών, το 9,4% των μη φτωχών και το 11,3% του συνόλου των νοικοκυριών δε διαθέτουν προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή, αν και το χρειάζονται, λόγω οικονομικής αδυναμίας.
πηγη

read more

Δεν θα βρουν ούτε την ψήφο τους στην κάλπη, όσοι οδήγησαν τους Έλληνες στην εξαθλίωση

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της τελευταίας δεκαετίας το οποίο έφερε στο φως της δημοσιότητας το Newsbomb.gr, συγκλονίζει την κυβέρνηση Σαμαρά και όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσει και τη χαριστική βολή για την παρουσία της στη διακυβέρνηση της Ελλάδας.
Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε το «ξεπούλημα» μέσω πλειστηριασμού, του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν», ο αρμόδιος Υπουργός Υγείας, φέροντας τροπολογία... δώρο στη Βουλή, υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς, ήταν μόνο μια σταγόνα που όμως αρκεί για να ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής.
Της οργής του ελληνικού λαού που από τους... σωτήρες του, τους «άρχοντες» της πολιτικής, έχει οδηγηθεί στην απόγνωση, την εξαθλίωση και την απόλυτη φτώχεια.
Στην φτώχεια ο λαός, με τα τελευταία επίσημα στοιχεία να καταγράφουν 6.5 εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών κάτω από τα όρια ή ακριβώς πάνω στα όρια αυτής, στη... χλιδή και τα υπερ-κέρδη οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεργολάβοι και οι μεγαλοεκδότες, με φωτογραφικές διατάξεις - δώρα να πέφτουν σαν βροχή στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Ναι, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα για τους Ελληνες...
Αυτή είναι η αναλγησία των κυβερνώντων που κόπτονται για τη σωτηρία του λαού, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν νομοθετήσει ούτε μια φορά υπέρ του. Σπεύδουν όμως με νομοθετικές πράξεις, τροπολογίες και νόμους να προασπίσουν τα συμφέροντα των ολιγαρχών που κυβερνούν «πραγματικά» αυτή τη χώρα, οδηγώντας την με σχέδιο στην χρεοκοπία.
Είναι αυτή η ίδια σκληρή πραγματικότητα που επιτρέπει στον «φιλέλληνα» Άδωνι Γεωργιάδη να... οργιάζει στα τηλεοπτικά παράθυρα και να τολμά να μιλά για αυτοκτονίες των Ελλήνων σε περίπτωση που αναλάβει τη διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που μέχρι σήμερα επί κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά, χιλιάδες συμπολίτες μας έχουν αυτοκτονήσει.
Και δεν ντρέπεται κανείς...
Δεν ζητά συγγνώμη κανείς...
Και το χειρότερο; Δεν δίνει λόγο κανείς... Θεωρούν, όσοι σήμερα κυβερνούν τον τόπο, πως έχουν το δικαίωμα να κάνουν όσα θέλουν, δίχως να λογοδοτούν, ούτε καν να απαντούν, έστω διαψεύδοντας, όσα με στοιχεία καταλογίζονται ενάντια στην πολιτική που εφαρμόζουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υπόθεση του «Ερρίκος Ντυνάν». Το τελευταίο, το πιο νωπό και μεγαλυτερο σκάνδαλο που σίγουρα δεν ανέμεναν οι κυβερνώντας ότι θα αποτελούσε την «ταφόπλακα» της παρουσίας τους στην ηγεσία του τόπου. Προφανώς, πόνταραν και εκείνοι, πιθανότατα, στα εκατομμύρια των διαφημιστικών κονδυλίων που «επενδύονται» μηνιαίως στα Μ.Μ.Ε. από τον όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς.
Όμως, για μια ακόμη φορά, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Μάκης Βορίδης, ο Γκίκας Χαρδούβελης και όλοι όσοι εμπλέκονται καθ' οιονδήποτε τρόπο με το συγκεκριμένο σκάνδαλο, λογάριαζαν χωρίς τον ελληνικό λαό.
Λογάριαζαν και λογαριάζουν χωρίς την συνεχώς αυξανόμενη οργή των πολιτών που βλέπουν το χορό της διαπλοκής να μην έχει τελειωμό, την ώρα που εκείνοι δίνουν καθημερινά έναν απίστευτο αγώνα για να επιβιώσουν από τους φόρους, τα χαράτσια, την ανεργία και την εξαθλίωση.
Η ώρα όμως της λαϊκής εξέγερσης δεν αργεί...
Τα γκάλοπ, τα οποία πάντα καταγράφουν μόνο ένα μικρό μέρος της πραγματικής απήχησης, φέρνουν σήμερα τη Νέα Δημοκρατία μέχρι και 11% πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στη διαδυκτιακή δημοσκόπηση του Newsbomb.gr που βρίσκεται σε εξέλιξη, η Νέα Δημοκρατία, βρίσκεται κάτω από το φράγμα του 10%.
Το τέλος της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου πλησιάζει.
Ευχή όλων των Ελλήνων είναι αμέσως μετά, όποιος και αν αναλάβει τις τύχες αυτού του τόπου που έχει «καεί» από τους πολιτικούς του, να υπογράψει ένα πραγματικό «συμβόλαιο - τιμής», όχι όμως με τους «άρχοντες» της διαπλοκής, αλλά με αυτούς που θα τον οδηγήσουν στη διακυβέρνηση.
Με τον ελληνικό λαό που δεν αντέχει άλλα χαράτσια, που δεν μπορεί να ανεχτεί άλλα σκάνδαλα, που είναι αποφασισμένος να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να μην επιτρέψει ποτέ ξανά σε κανέναν «ηγέτη» να αποφασίζει γι' αυτόν, χωρίς αυτόν...

Read more:

read more

Δραματοθεραπεία με την Φωτεινή Καπή (Δραματοθεραπεύρια-Ψυχοπαιδαγωγό-Ηθοποιό) και τον Ν.Γ.Π με την Valerie Saier (Master Coach of NLP).
Θα ενημερωθούν για τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνικές της Δραματοθεραπείας μπορούν να αξιοποιηθούν για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των παιδιών αποκτώντας προσωπική βιωματική εμπειρία της μεθόδου.
Επίσης θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τι είναι ο ΝΓΠ, ποια είναι η φιλοσοφία του, και πως μπορεί να τους βοηθά στην βελτίωση της σχέσης γονέων-παιδιών και στην ανάπτυξη την αυτό-πεποίθηση σας ως γονείς, μέσα άλλα θεματα.
Θα σας καλωσορίσουμε στο κέντρο Φαέθων με την Ιωάννα Σοφού.
Κυριακή 12/10/14
Ώρα: 6.30- 8:30
Ελεύθερη είσοδος
2130099902
*Οι συμμετέχοντες παρακαλούνται να φορούν άνετα ρούχα.

read more

ο κατήφορος και η εξαθλίωση των πολιτών δεν έχουν τελειωμό. Αυτό τουλάχιστον καταδεικνύει και η νέα ενδιάμεση Εκθεση - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ του γραφείο της Βουλής για την παρακολούθηση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς αναφέρει ότι 6.300.000 Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας ή απειλούνται από αυτή.

Είναι, δε, ενδεικτικό ότι η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ των 35 χωρών με βάση τους δείκτες ευημερίας και ποιότητας ζωής, χειρότερα ακόμα και από την Τουρκία.
Οι συντάκτες της έκθεσης με τίτλο «Πολιτικές ελαχίστου εισοδήματος στην ΕΕ και στην Ελλάδα: Μια συγκριτική ανάλυση» επισημαίνουν ότι η βαθύτατη οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια, «έχει σε σημαντικό βαθμό αποδιαρθρώσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας».

Προσθέτουν όμως πως, αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες εφαρμόζουν προγράμματα αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων, η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει οξύτατα φαινόμενα ακραίας φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, βραδυπορεί.
«Η ζήτηση για κοινωνική μέριμνα από την πλευρά των πολιτών είναι έντονη, ενώ η προσφορά από το κράτος χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και διοικητικές δυσλειτουργίες. Έτσι το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα δεν προβλέπεται αναπλήρωση των εισοδηματικών απωλειών από την οικονομική ύφεση στο άμεσο μέλλον» τονίζουν, για να προσθέσουν πως «κοινωνικές ομάδες όπως, οι μακροχρόνιοι άνεργοι, οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, οι εργαζόμενοι χωρίς ασφάλεια, οι οικογενειάρχες με χαμηλό εισόδημα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αναπηρία χρήζουν ειδικής μέριμνας.

Πρόκειται για ομάδες που βιώνουν τη συσσώρευση χρεών, τη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, τη μείωση των εισοδημάτων και την αύξηση των φόρων. Το Μέτρο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ήρθε στην Ελλάδα καθυστερημένα.

Η πρώτη ανεπιτυχής προσπάθεια να θεσμοθετηθεί το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (E.E.E.), έγινε το 2000 κατά την περίοδο διακυβέρνησης Σημίτη. Το 2005 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στο Κοινοβούλιο δεύτερο σχέδιο νόμου για την καθιέρωση του Ε.Ε.Ε. το οποίο επίσης δεν προχώρησε.

Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι πολιτικές ελάχιστου εισοδήματος στις χώρες της ΕΕ με ιδιαίτερη αναφορά στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και στα βασικά ζητήματα που αφορούν την υλοποίησή του».

Παρουσιάζοντας μάλιστα το τι ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες καταλήγουν και στο εξής συμπέρασμα «Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος μέλος που δεν έχει υλοποιήσει το μέτρο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος»
Υψηλή Ανεργία και Ακραία Φτώχεια

Με βάση την έρευνα που πραγματοποίησαν οι συντάκτες της έκθεσης, «2,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας, με βάση το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού».
Το 2013 το όριο φτώχειας ήταν 432 ευρώ το μήνα για ένα άτομο και 908 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Επιπλέον, 3,8 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας.
Η Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην ΕΕ των 28 κρατών-μελών όσον αφορά στον κίνδυνο φτώχειας. Επίσης, η χώρα μας συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) και προηγείται της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας, ενώ κατέχει την τέταρτη χειρότερη θέση ως προς το δείκτη χάσματος της φτώχειας μετά τις Ισπανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
Επιπλέον, επισημαίνουν την ανάγκη αναμόρφωσης των κοινωνικών επιδομάτων καθώς υποστηρίζουν πως «η ελληνική κοινωνική πολιτική βασίζεται στη χορήγηση επιδομάτων σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος. Αυτό έχει ωςαποτέλεσμα κάποιες κοινωνικές ομάδες να υπέρ-προστατεύονται και άλλες, που ενδεχομένως χρήζουν μεγαλύτερης ανάγκης, να βρίσκονται έξω από το δίχτυ κοινωνικήςασφάλειας. Η διατήρηση των πολιτικών αυτών -μεσούσης της κρίσεως- οδηγεί σε περαιτέρω όξυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων».
Εξηγούν ότι η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πολιτικής είναι επιτακτική και χρήζει βελτίωσης τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα (δηλ. το ποσοστό κατά το οποίο βελτιώνεται το επίπεδο σχετικής φτώχειας) όσο και ως προς την αποδοτικότητα (δηλ. μείωση της ακραίας φτώχειας με την μικρότερη δαπάνη).
Τα κύρια μέτρα ελάφρυνσης της φτώχειας στην Ελλάδα συνίστανται στη χορήγηση επιδομάτων, τα οποία απευθύνονται σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Το βασικότερο από τα επιδόματα αυτά είναι το τακτικό επίδομα ανεργίας που χορηγείται υπό ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις με αποτέλεσμα ένα πολύ μικρό ποσοστό ανέργων να επωφελείται από αυτό. Πιο συγκεκριμένα, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2013, το επίδομα ανεργίας έλαβαν 233.000 άνεργοι όταν ο συνολικός αριθμός ανέργων ανερχόταν σε 1.355.000 άτομα, δηλαδή μόλις το 17% του συνόλου. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 το ποσοστό των δικαιούχων μειώθηκε περαιτέρω στο 12%. Το 2001 θεσμοθετήθηκε το επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας σαν συμπλήρωμα στο τακτικόεπίδομα ανεργίας (200 ευρώ μηνιαίως με συνολική διάρκεια 12 μήνες).
Χαρακτηριζόταν από αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας, όπως ετήσιο εισόδημα του δικαιούχου κάτω από 12.000 ευρώ, ηλικία τουλάχιστον 45 ετών και ο δικαιούχος να έχει λάβει τακτικό επίδομα ανεργίας επί 12 μήνες. Ο νόμος 4093/2012, διεύρυνε τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την χορήγηση του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας, μειώνοντας την κατώτατη ηλικία από 45 σε 20 έτη (από το 2014), ενώ το μέγιστο επιτρεπόμενο ετήσιο εισόδημα μειώνεται από 12.000 ευρώ σε 10.000 ευρώ (προσαυξημένο κατά 586 ευρώ για κάθε παιδί).
Επίσης, η Ελλάδα παρουσιάζει υψηλή συνταξιοδοτική δαπάνη και ταυτόχρονα εμφανίζει πολύ διευρυμένη φτώχεια των ηλικιωμένων.
Για τους ανασφάλιστους υπερήλικες προβλέπεται σύνταξη που χορηγείται από τον ΟΓΑ και η οποία χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό παρέχοντας ένα χαμηλό ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Ακόμα, τα επιδόματα αναπηρίας ήταν ένα από τα μέτρα αντιμετώπισης της φτώχειας τα οποία λόγω του στρεβλού συστήματος εξέτασης των αιτούντων κατέληγαν και σε μη πραγματικά δικαιούχους. Σε γενικές γραμμές, το κοινωνικό σύστημα ιστορικά έχει αποτύχει να εκπληρώσει τους στόχους του ενώ όπου έγινε προσπάθεια βελτίωσης μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων απέτυχε ακόμα περισσότερο.
πηγη

read more

Αν ο δήθεν Μηλιώνης και ο δήθεν Κασιδιάρης είναι οι δυο βασικές όψεις της ηθικής και συμπεριφορικής προσαρμογής του φιλόδοξου Έλληνα καθώς αναρριχάται τις κλίμακες της εγκληματικότητας και του αμετανόητου θράσους που έχει διαμορφωθεί ως η αξιακή ραχοκοκαλιά της Ελληνικής ανάπτυξης, δηλαδή της περιόδου θεμελίωσης του πραξικοπηματικού καθεστώτος των Μνημονίων, τότε, θα πρέπει να σκιαγραφηθεί και ο συμπρωταγωνιστής του αήθη αριβίστα, εκείνος ο Έλληνας που προσαρμόζεται επικερδώς κρατώντας για τον εαυτό του την θέση του μάρτυρα, και όχι με την χριστιανική, αλλά με την έννοια του σιωπηλού αυτόπτη, εκείνου του μάρτυρα που μεν βλέπει το έγκλημα, αλλά για τον οποιονδήποτε λόγο, ποτέ δεν το αποτρέπει, πόσο μάλλον δεν το τιμωρεί.


Ο οποιοσδήποτε μάρτυρας εγκλήματος είναι πολύτιμος αποκλειστικά και μόνο στον βαθμό που η μαρτυρία του εκφράζεται πέρα από την αφηγηματική της διάσταση, δηλαδή από την στιγμή που η μαρτυρία στοχεύει και συμμετέχει τυπικά και ουσιαστικά σε μια διαδικασία απόδοσης δικαιοσύνης.


Σε κάθε άλλη περίπτωση ο μάρτυρας δεν είναι τίποτε άλλο από κάποιος φλύαρος παρατηρητής με έφεση στο κουτσομπολιό, κατά περίσταση λιγότερο ή περισσότερο κακόηθες. 
Ας βαφτίσουμε αυτόν τον νέο Ελληνικό ανθρωπότυπο ως τον δήθεν Θεοδωράκη, προς τιμή του υπαλλήλου διαπλεκόμενου τηλεοπτικού σταθμού που κατασκεύασε την ιδέα ενός κόμματος στα μέτρα των συμφερόντων που τον εξέθρεψαν και τον υποστηρίζουν.


Ως μάρτυρας προβλημάτων που απαιτούν πολιτική πρωτοβουλία, ο δήθεν Θεοδωράκης είναι εκείνος ο Έλληνας που ταυτόχρονα δεν λέει την παραμικρή λέξη και δεν κάνει την παραμικρή κίνηση για την ταυτοποίηση των ενόχων επί της ουσίας αποκλείοντας την δικαιοσύνη που πρέπει να αποδοθεί πριν υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση περί οποιουδήποτε καθεστώτος διαδεχτεί την παρούσα ανώμαλη κατάσταση.


Ο δήθεν Θεοδωράκης πρώτο καθήκον έχει το να λειτουργεί ως άοπλη πολιτοφυλακή των συμφερόντων που τον εξέθρεψαν. 
Η κυρίαρχη τακτική του είναι να περιχαρακώνει την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου ενώ ταυτόχρονα ελέγχει τον τόνο της συζήτησης και κρίνει την ποιότητα των επιχειρημάτων ανάλογα με τις προπαγανδιστικές παραμέτρους που έχουν παγιοποιηθεί ως κανονικότητα στα τηλεοπτικά κανάλια.


Για τον δήθεν Θεοδωράκη, οτιδήποτε παραβαίνει τους κανόνες καλής συμπεριφοράς και ιδεολογικού ύφους που θεωρούνται ευπρεπείς και εγκεκριμένοι από το μέσο τηλεοπτικό κανάλι, οποιαδήποτε φωνή δεν στρογγυλεύει τις λέξεις και δεν κρατάει τον κατάλληλο τόνο, δηλαδή τόνο τόσο χαμηλό ώστε να αποκοιμίζει, κρίνεται και καταδικάζεται βάσει νεφελωδών κατηγοριών περί παράβασης κάποιου αυθαίρετου κώδικα περί του συνιστά «καθώς πρέπει» διάλογο.


Αυτή η εμμονική προσκόλληση του δήθεν Θεοδωράκη στο εξευγενισμένο πρωτόκολλο της τηλεοπτικής ευπρέπειας δεν είναι μια καλοπροαίρετη προσπάθεια διδαχής επικοινωνιακής δεοντολογίας, δεν είναι κάποια αθώα απόπειρα επίκλησης για μια ήρεμη ατμόσφαιρα που θα βοηθήσει στον διάλογο. 
Είναι μια εσκεμμένη τακτική προκειμένου να επιβάλλεται η ίδια η έννοια της διαπραγμάτευσης με κακοποιούς και πραξικοπηματίες που υποδύονται ή χειραγωγούν τους πολιτικούς, ενώ η οργή που προκαλούν αυτοί και τα εγκλήματα τους με την επιβολή όρων διαλόγου τιθασεύεται και καλλωπίζεται διά του συμπεριφορικού πειθαναγκασμού.


Έτσι, ο συγκρουσιακός λόγος, η πολεμική της διαλεκτικής ρητορικής, η παθιασμένη αγόρευση υπέρ αδύναμων και αδικημένων, η επιτακτική απαίτηση για την απόδοση δικαιοσύνης, η στάση εκείνου που δεν θέλει να διαπραγματευτεί σε τίποτε με ένα καθεστώς που δεν σέβεται τις βασικές αρχές του Συντάγματος, είναι «ακραία», «συναισθηματικά τοξική», «γκρίνια», «επαγγελματική μιζέρια».


Ο δήθεν Θεοδωράκης αναγνωρίζει την ύπαρξη προβλημάτων στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα, αλλά μόνο μέσα από το πρίσμα και τις δομές της πολιτικής διαλεκτικής που τηρεί τους όρους του καθεστώτος που επιβάλλουν το ύφος αντίλογου που θεωρείται ψύχραιμο, ορθολογικό, πολιτικά πολιτισμένο και αποδεκτό. 


Φυσικά, οι όροι αυτοί είναι a priori σχεδιασμένοι ώστε να εξυπηρετούν την συντήρηση και όχι την ανατροπή του καθεστώτος που τους εμπνεύστηκε. 
Έτσι, έχοντας θέσει τους κανόνες εμπλοκής στα στενά όρια της υπαγορευμένης διπλωματίας, ο δήθεν Θεοδωράκης μπορεί ανενόχλητος να συζητάει αφηρημένες έννοιες, απαλλαγμένος από τις δεσμεύσεις της πραγματικότητας, να θεωρητικοποιεί το κάθε ζήτημα μέχρι δημιουργηθεί μια πυκνή ομίχλη από κοινοτοπίες, κλισέ και «καλές» προθέσεις, ένα κομψευόμενο ημίφως που συνειδητά συγκαλύπτει πρόσωπα, γεγονότα, πειστήρια και εγκλήματα.


Γνωρίζοντας τις απολαβές της διαμεσολάβησης, όποτε αναφέρεται στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, ο δήθεν Θεοδωράκης επιδίδεται στην πώληση χλιαρών απόψεων περί αυτών, ενίοτε λουστράροντας αυτές τις ευυπόληπτες λόγω ουδετερότητας ιδέες με ένα ελαφρύ βερνίκι σε ειδησεογραφική απόχρωση, προκειμένου να γυαλίζουν ελκυστικά με την επείγουσα γοητεία της επικαιρότητας και να είναι εφικτή η διαχείριση της κοινής γνώμης όταν αυτή είναι συναισθηματικά φορτισμένη με κάποιο γεγονός, δηλαδή όταν είναι πιο ευάλωτη.


Όταν όμως έρχεται η στιγμή της απόδοσης δικαιοσύνης, όταν φτάνει η ώρα να αποδειχτεί ότι δεν αρκεί η άποψη περί προβλημάτων για την εξομάλυνση και την κάθαρση της Ελληνικής πολιτειακής ανωμαλίας, ο δήθεν Θεοδωράκης δεν καταθέτει εναντίον κανενός, τηρεί ίσες αποστάσεις, βλέπει το θέμα σφαιρικά, υπενθυμίζει στους πάντες ότι υπάρχουν και χειρότερα, εξαιρεί τον εαυτό του με όποιον τρόπο μπορεί, και εν τέλει λέει και κάνει οτιδήποτε πρέπει προκειμένου ποτέ να μην κατονομαστούν οι ένοχοι και ποτέ να μην επιβληθεί σε αυτούς ποινή.


Τεχνηέντως ή όχι, δεν έχει σημασία, την κρίσιμη ώρα, ο δήθεν Θεοδωράκης ξεχνάει ότι η ατιμωρησία θρέφει το έγκλημα. 
Έτσι, επιμένει να διαδίδει την επικίνδυνη πεποίθηση ότι μπορεί να υπάρξει κοινωνική ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη.


Ο δήθεν Θεοδωράκης μπορεί να παρατηρεί μεν ότι υπάρχει πρόβλημα, μπορεί να δηλώνει πως γνωρίζει ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, ξέρει ότι η Ελλάδα υπό το παρών καθεστώς δεν μπορεί να συνεχίσει επ’ άπειρο, ούτε καν ως τραγελαφική αποικία διοικούμενη από μια χειραγωγούμενη κάστα ντόπιων δωσίλογων που μιμούνται χωρίς ίχνος επιτυχίας μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.


Δεν οργίζεται όμως με όλα αυτά, δεν χάνει την ψυχραιμία του, δεν θεωρεί καν ότι μπορεί να είναι δικαιολογημένη οποιαδήποτε οργισμένη αγανάκτηση. 
Με νωχέλεια στον λόγο που ταυτίζεται παραπλανητικά με εξευγενισμένο χαρακτήρα και παρερμηνεύεται από αφελείς ως σεβασμός προς τον συνομιλητή, αποφεύγοντας λεκτικές ακρότητες που θα μπορούσαν να τον τοποθετήσουν εύκολα στην άλφα ή στην δείνα συνομοταξία, ο δήθεν Θεοδωράκης σφετερίζεται ύπουλα το προφίλ της διαυγούς νηφαλιότητας, ένας ρόλος που δεν είναι και τόσο δύσκολος εν τέλει σε ένα περιβάλλον όπως η πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας, όπου οι πρωταγωνιστές και οι κυριαρχικές συμπεριφορές ερμηνεύονται μόνο μέσω εγκληματολογικών και ψυχιατρικών προσεγγίσεων.


Όμως, αυτή η ράθυμη, ψευδο-αστική χαλαρότητα, η καλλιέπεια του λόγου, η κοσμιοτάτη διαγωγή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια επίκτητη μορφή υποκρισίας και κουτοπονηριάς, ένα δούλεμα ψιλό-γαζί που φοράει τα καλά του παριστάνοντας το savoir vivre, τίποτ’ άλλο παρά μια συστάδα κεκαλυμμένων κινήτρων, δεύτερων σκέψεων και υστεροβουλίας που θεωρείται πρέπουσα αστική συμπεριφορά μόνο από έναν αθεράπευτα επαρχιώτη.


Στην επέκταση της αυτή η αποπροσανατολιστική προσκόλληση στην πολιτισμένη συμπεριφορά εν τω μέσω σφαγής είναι μια μορφή ταξικής συνείδησης με καταβολές στον φθόνο που αισθάνεται η μεσαία τάξη για μια εξιδανικευμένη Ευρώπη στην οποία εσφαλμένα πλην πεισματικά πιστεύει ότι ανήκει πολιτισμικά, ενώ δεν συμβαίνει τίποτε τέτοιο, αφού είναι υπήκοος μιας διεφθαρμένης θεοκρατίας υπό ολοκληρωτικό καθεστώς, μια πραγματικότητα που απέχει από τις ούτως ή άλλως αποστειρωμένες αγιογραφίες μέσα από τις οποίες μας συστήνεται η πεφωτισμένη Ευρώπη.


Μην έχοντας επί της ουσίας καμία αστική κουλτούρα, αφού η Ελλάδα δεν έχει αστική τάξη, παρά μόνο χωριάτες που συνωστίζονται σε γιγαντιαίας έκτασης χωριά, ο δήθεν Θεοδωράκης συγχέει τα κουτούκια του ιστορικού κέντρου με τα μπαρ του Μαραί καθώς νανουρίζει τις ψευδαισθήσεις του και παραγγέλνει τα κρασιά που κάπου διάβασε ότι προτιμούν οι κατά φαντασίαν ομόλογοι του σε εκλεπτυσμένες Ευρωπαϊκές γειτονιές, από τις οποίες ο ίδιος κάποτε πέρασε και ποτέ δεν ακούμπησε.


Ο δήθεν Θεοδωράκης αδυνατεί, αρνείται, δεν θέλει με τίποτε να αποδεχτεί ότι δεν ζει στην Ευρώπη αλλά είναι υπόδουλος αυτής και η οποιαδήποτε σχέση μπορεί να έχει με την Ευρώπη είναι εκείνη η νοσηρή διεργασία ταύτισης από την οποία πάσχει μια δούλα που φθονεί την κυρά της, ταυτόχρονα καλλιεργώντας ενοχές επειδή δεν μπορεί να φτάσει ποτέ την φινέτσα της και την αρχοντιά της, παρά μόνο μπορεί να την πιθηκίζει αξιοθρήνητα.


Και δεν θέλει να το αποδεχτεί ο δήθεν Θεοδωράκης ότι δεν είναι Ευρωπαίος επειδή κατόπιν θα πρέπει να συνομολογήσει όλα εκείνα που ορίζουν την σύγχρονη Ελλάδα ως πτωχευμένη πλην συμφέρουσα αποικία της Ευρώπης και όχι ισότιμο μέλος αυτής. 
Και δεν μπορεί να τα συνομολογήσει αυτά, επειδή είναι άπειρα, και ιδιαίτερα ενοχλητικά, ενώ η Ευρωπαϊκή μωροφιλοδοξία είναι δανεική πλην πολύ βολική.


Οι αυθαίρετες πολιτισμικές ταυτίσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη από τον δήθεν Θεοδωράκη γίνονται για τον ίδιο λόγο που το έκνομο καθεστώς στην Ελλάδα δανείζεται χρήματα από την Ευρώπη εν ονόματι του λαού, και ο λόγος αυτός είναι η αυτοπροστασία. 


Όπως ακριβώς η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία που κυβερνά πραξικοπηματικά την Ελλάδα έχει καταχραστεί δισεκατομμύρια που δανείζεται από την Ευρώπη εν ονόματι του λαού που εξαθλιώνει προκειμένου να συντηρήσει το αστυνομοκρατούμενο καθεστώς που εγγυάται την ασφάλεια της, έτσι και ο δήθεν Θεοδωράκης δανείζεται το πολιτισμικό κεφάλαιο της Ευρώπης προκειμένου να τυλίγεται με έναν προστατευτικό μανδύα απυρόβλητης πνευματικής ανωτερότητας και να κρύβεται πίσω από μια δανεική ασπίδα που προστατεύει την μεσοαστική του ταξική ταυτότητα και την θέση του ως διαμεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις μεταξύ τυράννων και υποτελών.


Ο δήθεν Θεοδωράκης είναι η εξευγενισμένη, ενήλικη και κυρίως εκλέξιμη εκδοχή της απολίτικης τσογλαναρίας που πιστεύει ότι οι μουχλιασμένες πολυκατοικίες των Ελληνικών τερατουπόλεων, και δη οι μπετονένιες φαβέλες της πρωτεύουσας μπορούν, με την κατάλληλη μουσική επένδυση και διακόσμηση, να μοιάσουν με κάποια μοντέρνα γειτονιά του Βερολίνου, ή έστω και όπως-όπως, να μοιάσουν με οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που είναι, ένα κουφάρι μιας μεγαλούπολης εν τω μέσω κατοχικής εξαθλίωσης.


Ο δήθεν Θεοδωράκης είναι η ενήλικη εκδοχή εκείνου του θλιβερού τσούρμου που επιμένει να αισθητικοποιεί την αστική διάλυση και την προϊούσα σήψη της τσιμεντούπολης επιδεικτικά αγνοώντας το κόστος αυτής της εξαθλίωσης. 
Έτσι, η διακόσμηση της φρίκης ταυτίζεται αυθαίρετα με την δράση εναντίον αυτής. 


Ο αστικός ρεαλισμός δεν έχει κοινωνικές, ταξικές και πολιτικές προεκτάσεις και σημασίες για τον δήθεν Θεοδωράκη, είναι μόνο ένα φόντο για διασκέδαση και σούρσιμο μεταξύ συνάξεων αυτόκλητης και αυτοσχέδιας σημασίας. 
Τα πάντα είναι πλάνα για βίντεο, δηλώσεις για εκπομπές, ατάκες για συνεντεύξεις, χαριτωμενιές για μπλογκ, μισόλογα, παρεούλα, χαβαλέ.


Ο δήθεν Θεοδωράκης δεν θίγει κανέναν επειδή αποφεύγει εσκεμμένα τις συγκρούσεις, και όταν αυτές προκύπτουν τυχαία τότε φροντίζει να υπενθυμίζει ότι η σύγκρουση αυτή καθ’ εαυτή είναι ύποπτη, μιλώντας για «εμφυλιακό κλίμα», «διχαστικές λογικές», και «στείρα αρνητικότητα». 
Ο πραγματικός λόγος που απεχθάνεται την σύγκρουση είναι επειδή η σύγκρουση δεν συνάδει με την συναίνεση που είναι ο στόχος του δήθεν Θεοδωράκη, συναίνεση με ό,τι εκπροσωπεί και ότι υπηρετεί.


Ο δήθεν Θεοδωράκης δεν εκπροσωπεί την μπότα του παρόντος Ναζιστικού καθεστώτος και της συμβιωτικής με αυτό αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης της Ελλάδας. 
Εκπροσωπεί εκείνον που πιστεύει ότι υπάρχει περιθώριο διαπραγματεύσεων με μια κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα τόσο ακραία εκτροχιασμένη από κάθε έννοια νομιμότητας και ανθρωπιάς όπως αυτό το καθεστώς.

Δηλαδή, κερδίζει χρόνο για την παράταση του.

πηγη

read more

ΗΡΘΕ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ !!!
Δύο στους τρεις μικρομεσαίους επιχειρηματίες και οι οικογένειές τους δεν θα πάνε διακοπές, σύμφωνα με ευρήματα της τελευταίας έρευνας του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ που διεξήχθη σε συνεργασία με την εταιρεία MARC AE.

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα το 64,1% δήλωσε ότι δεν πρόκειται να πάει καθόλου διακοπές, το 19,5% δήλωσε ότι θα κάνει περίπου τις ίδιες διακοπές με πέρυσι, το 13,4% θα κάνει διακοπές αλλά με λιγότερες μέρες και πιο οικονομικές σε σχέση με πέρυσι και μόνο το 2,4% θα κάνει περισσότερες ημέρες και πιο άνετες διακοπές.

Από τα στοιχεία προκύπτει, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΓΣΕΒΕΕ, ότι συνεχίζεται η κατάρρευση της εγχώριας ζήτησης για τον τουρισμό με αποτέλεσμα την καθίζηση στις τοπικές οικονομίες και στις μικρές τουριστικές και παραγωγικές μονάδες.

Όπως προκύπτει από την ίδια έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ από αυτούς που θα κάνουν διακοπές προκύπτει ότι σχεδόν ένας στους δύο (το 44,5%) θα πάει στο χωριό του ή σε εξοχικό σπίτι και μόνο το 21,4% σε ξενοδοχείο και το 16,4% σε ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Επίσης, αντίθετα με τις επίσημες προβλέψεις και διακηρύξεις σχετικά με την ανάκαμψη της οικονομίας, η κατάρρευση του εσωτερικού τουρισμού είναι ένα απτό σημάδι ότι η πτώση των εισοδημάτων και η κρίση συνεχίζεται, αναφέρει η ΓΣΕΒΕΕ και προτείνει ένα συνολικό πλαίσιο δράσεων για την τόνωση του τουρισμού που περιλαμβάνει τη διεύρυνση των προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού αλλά και την παραγωγική ανασυγκρότηση και δικτύωση των τοπικών οικονομιών που θα συνδέει το τουριστικό προϊόν σε όλες του τις εκδοχές με τον αγροδιατροφικό κλάδο, την εστίαση και την παροχή υπηρεσιών.

ΠΗΓΗ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=64041351

read more

Ώρα ευθύνης για τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, ο οποίος οφείλει να στείλει... πίσω την τροπολογία - εφεύρεση υπέρ των βαρόνων των Media, τουλάχιστον μέχρι να πλαισιωθεί από την απαιτούμενη έκθεση του γενικού λογιστηρίου του κράτους.

Η πρόθεση της κυβέρνησης να περάσει στα... σκοτεινά την τροπολογία υπέρ των βαρόνων των Media, διαλύοντας τους μέχρι σήμερα συσχετισμούς και τις ισορροπίες δυνάμεων και ανταγωνισμού δεν επετεύχθη. Η δημοσιοποίηση των λεπτομερειών της τροπολογίας για τα ΜΜΕ, η... ενσωμάτωσή της σε νόμο του Υπουργείου Υγείας για το ογκολογικό νοσοκομείο «Οι Αγιοι Ανάργυροι» και κυρίως το γεγονός ότι λόγω... πίεσης, δεν κατόρθωσε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να συμπεριλάβει έκθεση των οικονομικών επιπτώσεων από τις προτεινόμενες αλλαγές, δημιουργούν ένα εφιαλτικό πεδίο αντιπαράθεσης για Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ.
Οι αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ, των Ενώσεων στον χώρο των ΜΜΕ αλλά και της κοινής γνώμης, που άφωνη παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, επιχειρούν μέσα στον Αύγουστο να κάνουν... δώρα επιβίωσης σε υπερχρεωμένα «μαγαζιά» των Media, είναι αυτές που δεν αποκλείεται να οδηγήσουν τους κυβερνώντες σε μια προσωρινή (λογικά) αναδίπλωση.
Θα έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι τελικά η θέση που θα εκφράσει ο πρόεδρος της Βουλής, κ. Μεϊμαράκης, ο οποίος έχει βάλει την υπογραφή του στην ημερήσια διάταξη της Τρίτης 5 Αυγούστου, όπου συμπεριλαμβάνεται για τις 10 το πρωί η συζήτηση σε μια συνεδρίαση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας.
«Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, του Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς "Οι Άγιοι Ανάργυροι" και του ΝΠΙΔ με την επωνυμία «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΓΕΝΙΚΟΥ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ "ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ"» και άλλες διατάξεις».
ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ: Δημήτριος Χριστογιάννης και Κωνσταντίνος Ζαχαριάς.
Σημείωση: Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, της 30.7.2014, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε 1 συνεδρίαση» τονίζεται χαρακτηριστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής και πλέον τα... σπουδαία αναμένονται στις 10 το πρωί, όταν και θα προκύψει στην έναρξη της συνεδρίασης η αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των υπολοίπων κομμάτων που δεν συμμετέχουν στη συγκυβέρνηση.
Παράλληλα, από τις εξελίξεις στη Βουλή και την ψήφιση ή μη της τροπολογίας θα καθοριστούν και οι ενέργειες που θα ακολουθήσουν οι Ενώσεις των εργαζομένων στα Μ.Μ.Ε., καθώς όλα δείχνουν ότι αν δεν κάνει πίσω η συγκυβέρνηση και προχωρήσει στην ψήφιση της τροπολογίας, θα ξεκινήσει απεργιακός αγώνας μακράς διάρκειας. Σε πρώτη φάση αποφασίστηκε 24ωρη απεργία από τις 10 το πρωί της Τρίτης 5 Αυγούστου μέχρι τις 10 το πρωί της Τετάρτης 6 Αυγούστου.

Read more:

read more

Με τις ευλογίες Σαμαρά - Βενιζέλου θα απολυθούν εκατοντάδες εργαζόμενοι και θα χαθούν εκατομμύρια ευρώ για το ελληνικό δημόσιο και τα ταμεία- Αλλάζουν χαρακτήρα οι τηλεοπτικοί σταθμοί με μια... απλή δήλωση στο ΕΣΡ- Δεν πρόλαβε, λόγω... πίεσης να κάνει οικονομική μελέτη το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Πιστή στο... όραμά της για πλήρη διαφάνεια στις ενέργειές της, η ελληνική κυβέρνηση, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, φέρνουν... νύχτα στη Βουλή και μέσω ρύθμισης και όχι υπό τη μορφή ενός νέου νομοσχεδίου, την απόλυτη ανατροπή στο χώρο των Μ.Μ.Ε.
Μια ανατροπή που ήδη προκαλεί θύελλα αντιδράσεων και αναμένεται να οδηγήσει σε έντονες αντιπαραθέσεις εντός και εκτός Βουλής, καθώς με μια σειρά νέων διατάξεων, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος λένε... «ναι σε όλα» τα αιτήματα των «βαρόνων» των Media.
Και εκεί που θα περίμενε κανείς από την ελληνική κυβέρνηση που θα έπρεπε να λειτουργεί μόνο υπέρ των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου να αναθεωρήσει τη μέχρι τώρα λειτουργία του καθεστώτος της εκχώρησης των αδειών για τη λειτουργία καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, επέλεξαν ακριβώς το αντίθετο.
Οσο και αν ακουστεί απίθανο η τροπολογία για τα ΜΜΕ συμπεριλήφθηκε στο σχέδιο νόμου για την «Κύρωση της Σύμβασης δωρεάς μεταξύ της 1ης υγειονομικής περιφέρειας Αττικής, του γενικού ογκολογικού νοσοκομείου Κηφισιάς «Αγιοι Ανάργυροι» και του Συλλόγου Φίλων Γενικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Αγιοι Ανάργυροι» και φέρει την υπογραφή των κ. Γκίκα Χαρδούβελη, Βρούτση, Σταμάτη και Βορίδη. Κατατέθηκε δε, στις 19.45 το βράδυ της 1ης Αυγούστου και μεταξύ άλλων προβλονται σε αυτή τα ακόλουθα:
Στο Αρθρο 1
- Από την 1-1-2015 ισχύει ριζική αναμόρφωση του τρόπου λειτουργίας της διαφημιστικής αγοράς και καθιέρωσης της απευθείας τιμολόγησης των διαφημιζομένων από τα ΜΜΕ που καταχωρούν, εκπέμπουν ή προβάλλουν διαφημίσεις. Μέσα από αυτή τη ρύθμιση καταργείται κάθε δυνατότητα παροχής πίστωσης, δωρεάν χρόνου ή οποιασδήποτε άλλης επιβρέβαυσης σε διαφημιστική εταιρεία ή εταιρία που μεσολαβεί για την πραγματοποίηση διαφημιστικής προβολής.
Με αυτή την τροποποίηση καταργείται η επιβάρυνση των Μέσων για την πληρωμή των διαφημιστικών εταιριών, οι οποίες πλέον θα έχουν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο με τον διαφημιζόμενο και απαγορεύεται να λαμβάνουν οποιαδήποτε παροχή, χρηματική ή σε είδος ή ακόμα και δωρεάν, επιστροφή, επιβρέβαυση ή άλλη έμμεση ή άμεση αμοιβή από το Μέσο.
- Μεταβολή του τρόπου υπολογισμού του αγγελιοσήμου, προκειμένου αυτό να υπολογίζεται επί της πραγματικής τιμής που τιμολογείται από το Μέσο στο διαφημιζόμενο, όπως ισχύει για τις λοιπές επιβαρύνσεις.
Πλέον, το αγγελιόσημο, ο ΦΠΑ και οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι θα υπολογίζονται με βάση την τιμή που αναγράφεται στο τιμολόγιο, όπως αυτή θα προκύπτει μετά την αφαίρεση της τυχόν χορηγούμενης έκπτωσης, η οποία δεν μπορεί, σε ανταλλακτικές συμβάσεις μεταξύ ΜΜΕ να υπερβαίνει το 80%.
- Νέα δωρεά στην... Digea, καθώς προβλέπεται πλέον ότι τα μηνύματα για την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή με πρόγραμμα που εγκρίνει ο Γ.Γ. Επικοινωνιών, ΔΕΝ αποτελούν διαφήμιση και απαλλάσσονται του αγγελιοσήμου, κάθε φόρου ή άλλης επιβάρυνσης καθώς τονίζεται ρητά ότι εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και αποτελεί υποχρέωση των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η τροπολογία προβλέπει αυστηρότατες κυρώσεις σε όσους δεν την τηρούν, με πρόστιμο που ξεπερνούν τις 50.000 ευρώ για εφημερίδες και έντυπα και με πρόστιμο ύψους έως και πέντε φορές επί της τιμής της διαπιστωμένης παράβασης για διαφημιζόμενους ή διαφημιστές.
Στο Αρθρο 2 η συγκυβέρνηση φέρνει στη Βουλή όσα... χρόνια τώρα επιχειρούσαν να πράξουν, αλλά πάντα συναντούσαν σθεναρή αντίδραση από εργαζομένους και όχι μόνο, ως προς τη σύμπραξη, συγχώνευση μεταξύ επιχειρήσεων ηλεκτρονικών ΜΜΕ (ενημερωτικών ή μη): «που συμβάλλουν στη μείωση του κόστους λειτουργίας των συμπραττουσών επιχειρήσεων και στην πραγματοποίηση οικονομιών κλίμακας, ιδίως μέσω της από κοινού αξιοποίησης οικονομικών πόρων, τεχνολογικών μέσων, μέσων παραγωγής και τεχνικού εξοπλισμού, ή σχετικά με τη διαχείριση, παραγωγή, εκμετάλλευση ή διανομή προγραμμάτων ή περιεχομένου, τη συλλογή, διανομή και πρακτόρευση υλικού επικαιρότητας ή για την πρακτόρευση διαφημιστικού χώρου ή χρόνου για περισσότερα του ενός Μέσα, εφόσον δεν έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ελεύθερου ανταγωνισμού».
Ουσιαστικά εδώ η κυβέρνηση έρχεται να... ευλογίσει και τυπικά τη διαδικασία συγχώνευσης που βρίσκεται στην τελική ευθεία, ανάμεσα στον Πήγασο και τον ΔΟΛ και μάλιστα σε τέτοιο ποσοστό που προκύπτουν ρυθμίσεις, ακόμα και για το προσωπικό που θα απασχολείται στις επιχειρήσεις των Media, καθώς πλέον θα επιτρέπεται και με το... νόμο η ανταλλαγή ή χρησιμοποίηση από κοινού, υπαλλήλων, διευθυντικών στελεχών, απασχολούμενο δυναμικό, εξοπλισμό, τεχνικές και άλλες διευκολύνσεις, να χρησιμοποιούν κοινές πηγές περιεχομένου.
Το απόλυτο σκάνδαλο: Αλλάζουν χαρακτήρα οι τηλεοπτικοί σταθμοί...
Η ελληνική κυβέρνηση με τη ρύθμιση για τα ΜΜΕ που πέρασε... νύχτα στη Βουλή, κινεί τη διαδικασία για να χαθούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας μέχρι το τέλος του έτους.
Με μια... απίθανης έμπνευσης διάταξη και ενώ εδώ και χρόνια δεν παίρνει την απόφαση να ξεκινήσει τη διαδικασία χορήγησης αδειών παρόχων περιεχομένου ψηφιακής ευρυεκπομπής, χάνοντας εκατομμύρια ευρώ ετησίως το ελληνικό δημόσιο, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δίνουν νέα... παράταση στην παράνομη (σ.σ. δίχως άδεια) λειτουργία των καναλιών, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014.
ΟΜΩΣ... το απόλυτο σκάνδαλο κρύβεται πίσω από την συνέχεια που δίνει το δικαίωμα στους μεγαλοκαναλάρχες, μέχρι να χορηγηθούν οι άδειες παρόχου επίγειας ψηφιακής ευρυεκπομπής (σ.σ. δηλαδή για τα πολλά επόμενα χρόνια), να μεταβάλουν άπαξ το χαρακτήρα των τηλεοπτικών σταθμών, με μια απλή υπεύθυνη δήλωση του νόμιμου εκπροσώπου τους στο ΕΣΡ και από ενημερωτικό να το μετατρέψουν σε μη ενημερωτικό. Η δήλωση αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από μια συνοπτική παρουσίαση του πρώτου εβδομαδιαίου προγράμματος με το νέο χαρακτήρα των καναλιών, όμως τα... χειρότερα δεν είναι αυτά.
«Μετά την μεταβολή του χαρακτήρα του προγράμματός τους, οι εν λόγω σταθμοί υποχρεούνται να πληρούν τις προϋποθέσεις που αντιστοιχούν στο νέο χαρακτήρα του προγράμματός τους» τονίζεται στην τροπολογία, κάτι που σημαίνει ότι με... νόμο πλέον οι βαρόνοι των Media θα μπορούν για τα κανάλια που μέχρι σήμερα είναι υποχρεωμένοι, λόγω ενημερωτικοί χαρακτήρα, να διατηρούν τουλάχιστον 200 εργαζομένους το χρόνο, να διώξουν τους 185, καθώς οι προϋποθέσεις για μη ενημερωτικούς σταθμούς απαιτούν τουλάχιστον 15 θέσεις εργασίας ετησίως...
Αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της... σκανδαλώδους δωρεάς που κάνει η ελληνική κυβέρνηση προς την ολιγαρχία των καναλαρχών, θέτοντας σε κίνδυνο τις δουλειές χιλιάδων εργαζομένων στα ελληνικά ΜΜΕ;
Αντίστοιχη διαδικασία δρομολογείται και για τις άδειες των ραδιοφωνικών σταθμών
Ιδού τι προβλέπεται σήμερα για τη λειτουργία των καναλιών:
α) Οι αδειούχοι οφείλουν να απασχολούν, ανάλογα με το είδος του τηλεοπτικού σταθμού (ενημερωτικού, γενικού ή θεματικού περιεχομένου, ή μη ενημερωτικού) και την κατηγορία της εμβέλειας (εθνικής ή περιφερειακής), για τον οποίο έχουν λάβει άδεια, συγκεκριμένο ετήσιο μέσο όρο προσωπικού πλήρους απασχόλησης, σε θέσεις δημοσιογράφων, τεχνικού προσωπικού, εφόσον προβλέπεται να κατέχει σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, και διοικητικού προσωπικού, με σύμβαση εργασίας, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στην οικεία εργατική και κοινωνικοασφαλιστική νομοθεσία.
β) Το προσωπικό των αδειούχων εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από διακόσια (200) άτομα.
Το προσωπικό των αδειούχων εθνικής εμβέλειας μη ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.
Το προσωπικό των αδειούχων περιφερειακής εμβέλειας ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.
Το προσωπικό των αδειούχων περιφερειακής εμβέλειας μη ενημερωτικού χαρακτήρα πρέπει να απαρτίζεται, κατά μέσο όρο ετησίως, τουλάχιστον από δεκαπέντε (15) άτομα.
γ) Για τον υπολογισμό του μέσου όρου των εργαζομένων, κατά τα αναφερόμενα στις προηγούμενες περιπτώσεις, λαμβάνονται υπόψη οι εργαζόμενοι που απασχολούνται είκοσι τουλάχιστον ημέρες τον αντίστοιχο υπολογιζόμενο μήνα».
Υπάρχουν όμως και... οικονομικές υποχρεώσεις που έχουν τα κανάλια, ανάλογα με την ταυτότητά τους και οι οποίες δεν έχουν συμπεριληφθεί στη συγκεκριμένη ρύθμιση.
Ρίξτε μια ματιά και βγάλτε τα συμπεράσματά σας...
«Οι αδειούχοι πρέπει να καταβάλουν κατά τη χορήγηση της άδειας οικονομικό αντάλλαγμα υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου για τη χρήση ορισμένου ή ορισμένων διαύλων συχνοτήτων, μέσω επίγειων πομπών, που παραχωρούνται στους σταθμούς. Το οικονομικό αντάλλαγμα περιέρχεται στο Ελληνικό Δημόσιο υπέρ του Κρατικού Προϋπολογισμού και εισπράττεται κατά τις διατάξεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.). Για τους ενημερωτικούς σταθμούς γενικού περιεχομένου εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) ευρώ ετησίως.
Για τους ενημερωτικούς σταθμούς θεματικού περιεχομένου εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ ετησίως.
Για τους μη ενημερωτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας το αντάλλαγμα αυτό καθορίζεται ετησίως σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των ακαθαρίστων εσόδων του σταθμού με ελάχιστο όριο το ποσό των διακοσίων πενήντα χιλιάδων (250.000) ευρώ ετησίως.
Κατά τη χορήγηση της άδειας οι ανωτέρω τηλεοπτικοί σταθμοί καταβάλλουν αντιστοίχως τα ανωτέρω ελάχιστα ποσά, τα οποία στο τέλος του πρώτου έτους λειτουργίας τους συνυπολογίζονται για τον καθορισμό των οφειλόμενων κατά τα ως άνω ποσών του έτους αυτού».
Ψηφίζουν νόμους χωρίς οικονομική μελέτη...
Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, στην τροπολογία για τα ΜΜΕ περιλαμβάνεται και η έκθεση του γενικού λογιστηρίου του κράτους, όπου εκτός από τις γενικές διαπιστώσεις, καταγράφεται η απόλυτη ομολογία για την σκανδαλώδη διαδικασία που έχει ακολουθηθεί, καθώς τονίζονται κατά λέξη τα εξής: «Τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια εντός των οποίων ζητήθηκε η σύνταξη της έκθεσης, δεν επέτρεψαν την ολοκληρωμένη επεξεργασία της τροπολογίας και την εκτίμηση των οικονομικών αποτελεσμάτων».
Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό; Πως θα ψηφιστεί στη Βουλή (αν τελικά ψηφιστεί) ρύθμιση υπέρ των μεγαλοκαναλαρχών (κυρίως) και κατά χιλιάδων εργαζομένων, δίχως να έχει γίνει πλήρης μελέτη των οικονομικών επιπτώσεων που θα προκύψουν για το ελληνικό δημόσιο. Γιατί οφέλη δεν μπορεί να υπάρξουν, παρά μονο για την ολιγαρχία των MME που με αυτές τις παρεμβάσεις θα γίνει ακόμα πιο ισχυρή και με... νόμο πια, θα απαλλαγεί από τα βάρη του σκοτεινού παρελθόντος.
Διαβάστε την τροπολογία για τα ΜΜΕ εδώ

Read more:

read more