ο κατήφορος και η εξαθλίωση των πολιτών δεν έχουν τελειωμό. Αυτό τουλάχιστον καταδεικνύει και η νέα ενδιάμεση Εκθεση - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ του γραφείο της Βουλής για την παρακολούθηση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς αναφέρει ότι 6.300.000 Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας ή απειλούνται από αυτή.

Είναι, δε, ενδεικτικό ότι η παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει οδηγήσει τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ των 35 χωρών με βάση τους δείκτες ευημερίας και ποιότητας ζωής, χειρότερα ακόμα και από την Τουρκία.
Οι συντάκτες της έκθεσης με τίτλο «Πολιτικές ελαχίστου εισοδήματος στην ΕΕ και στην Ελλάδα: Μια συγκριτική ανάλυση» επισημαίνουν ότι η βαθύτατη οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια, «έχει σε σημαντικό βαθμό αποδιαρθρώσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας».

Προσθέτουν όμως πως, αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες εφαρμόζουν προγράμματα αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων, η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει οξύτατα φαινόμενα ακραίας φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, βραδυπορεί.
«Η ζήτηση για κοινωνική μέριμνα από την πλευρά των πολιτών είναι έντονη, ενώ η προσφορά από το κράτος χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και διοικητικές δυσλειτουργίες. Έτσι το δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα δεν προβλέπεται αναπλήρωση των εισοδηματικών απωλειών από την οικονομική ύφεση στο άμεσο μέλλον» τονίζουν, για να προσθέσουν πως «κοινωνικές ομάδες όπως, οι μακροχρόνιοι άνεργοι, οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, οι εργαζόμενοι χωρίς ασφάλεια, οι οικογενειάρχες με χαμηλό εισόδημα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με αναπηρία χρήζουν ειδικής μέριμνας.

Πρόκειται για ομάδες που βιώνουν τη συσσώρευση χρεών, τη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, τη μείωση των εισοδημάτων και την αύξηση των φόρων. Το Μέτρο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ήρθε στην Ελλάδα καθυστερημένα.

Η πρώτη ανεπιτυχής προσπάθεια να θεσμοθετηθεί το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (E.E.E.), έγινε το 2000 κατά την περίοδο διακυβέρνησης Σημίτη. Το 2005 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στο Κοινοβούλιο δεύτερο σχέδιο νόμου για την καθιέρωση του Ε.Ε.Ε. το οποίο επίσης δεν προχώρησε.

Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι πολιτικές ελάχιστου εισοδήματος στις χώρες της ΕΕ με ιδιαίτερη αναφορά στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και στα βασικά ζητήματα που αφορούν την υλοποίησή του».

Παρουσιάζοντας μάλιστα το τι ισχύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες καταλήγουν και στο εξής συμπέρασμα «Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος μέλος που δεν έχει υλοποιήσει το μέτρο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος»
Υψηλή Ανεργία και Ακραία Φτώχεια

Με βάση την έρευνα που πραγματοποίησαν οι συντάκτες της έκθεσης, «2,5 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται κάτω από το χρηματικό όριο της σχετικής φτώχειας, με βάση το εισόδημα του μεσαίου νοικοκυριού».
Το 2013 το όριο φτώχειας ήταν 432 ευρώ το μήνα για ένα άτομο και 908 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Επιπλέον, 3,8 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας λόγω υλικών στερήσεων και ανεργίας.
Η Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην ΕΕ των 28 κρατών-μελών όσον αφορά στον κίνδυνο φτώχειας. Επίσης, η χώρα μας συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια (23,1%) και προηγείται της Ισπανίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας, ενώ κατέχει την τέταρτη χειρότερη θέση ως προς το δείκτη χάσματος της φτώχειας μετά τις Ισπανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
Επιπλέον, επισημαίνουν την ανάγκη αναμόρφωσης των κοινωνικών επιδομάτων καθώς υποστηρίζουν πως «η ελληνική κοινωνική πολιτική βασίζεται στη χορήγηση επιδομάτων σε συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος. Αυτό έχει ωςαποτέλεσμα κάποιες κοινωνικές ομάδες να υπέρ-προστατεύονται και άλλες, που ενδεχομένως χρήζουν μεγαλύτερης ανάγκης, να βρίσκονται έξω από το δίχτυ κοινωνικήςασφάλειας. Η διατήρηση των πολιτικών αυτών -μεσούσης της κρίσεως- οδηγεί σε περαιτέρω όξυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων».
Εξηγούν ότι η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής πολιτικής είναι επιτακτική και χρήζει βελτίωσης τόσο ως προς την αποτελεσματικότητα (δηλ. το ποσοστό κατά το οποίο βελτιώνεται το επίπεδο σχετικής φτώχειας) όσο και ως προς την αποδοτικότητα (δηλ. μείωση της ακραίας φτώχειας με την μικρότερη δαπάνη).
Τα κύρια μέτρα ελάφρυνσης της φτώχειας στην Ελλάδα συνίστανται στη χορήγηση επιδομάτων, τα οποία απευθύνονται σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Το βασικότερο από τα επιδόματα αυτά είναι το τακτικό επίδομα ανεργίας που χορηγείται υπό ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις με αποτέλεσμα ένα πολύ μικρό ποσοστό ανέργων να επωφελείται από αυτό. Πιο συγκεκριμένα, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2013, το επίδομα ανεργίας έλαβαν 233.000 άνεργοι όταν ο συνολικός αριθμός ανέργων ανερχόταν σε 1.355.000 άτομα, δηλαδή μόλις το 17% του συνόλου. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 το ποσοστό των δικαιούχων μειώθηκε περαιτέρω στο 12%. Το 2001 θεσμοθετήθηκε το επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας σαν συμπλήρωμα στο τακτικόεπίδομα ανεργίας (200 ευρώ μηνιαίως με συνολική διάρκεια 12 μήνες).
Χαρακτηριζόταν από αυστηρά κριτήρια επιλεξιμότητας, όπως ετήσιο εισόδημα του δικαιούχου κάτω από 12.000 ευρώ, ηλικία τουλάχιστον 45 ετών και ο δικαιούχος να έχει λάβει τακτικό επίδομα ανεργίας επί 12 μήνες. Ο νόμος 4093/2012, διεύρυνε τα κριτήρια επιλεξιμότητας για την χορήγηση του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας, μειώνοντας την κατώτατη ηλικία από 45 σε 20 έτη (από το 2014), ενώ το μέγιστο επιτρεπόμενο ετήσιο εισόδημα μειώνεται από 12.000 ευρώ σε 10.000 ευρώ (προσαυξημένο κατά 586 ευρώ για κάθε παιδί).
Επίσης, η Ελλάδα παρουσιάζει υψηλή συνταξιοδοτική δαπάνη και ταυτόχρονα εμφανίζει πολύ διευρυμένη φτώχεια των ηλικιωμένων.
Για τους ανασφάλιστους υπερήλικες προβλέπεται σύνταξη που χορηγείται από τον ΟΓΑ και η οποία χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό παρέχοντας ένα χαμηλό ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Ακόμα, τα επιδόματα αναπηρίας ήταν ένα από τα μέτρα αντιμετώπισης της φτώχειας τα οποία λόγω του στρεβλού συστήματος εξέτασης των αιτούντων κατέληγαν και σε μη πραγματικά δικαιούχους. Σε γενικές γραμμές, το κοινωνικό σύστημα ιστορικά έχει αποτύχει να εκπληρώσει τους στόχους του ενώ όπου έγινε προσπάθεια βελτίωσης μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων απέτυχε ακόμα περισσότερο.
πηγη

read more

• 
• 

Σε έναν από τους πιο τουριστικούς δρόμους της Αθήνας, ένας νεαρός άστεγος κοιμάται μέσα σε ένα χαρτόκουτο με μόνη συντροφιά ένα γατάκι! Και δεν είναι ο μόνος...

Είναι από εκείνες τις εικόνες που πλέον έχουν γίνει ένα με την καθημερινότητά μας. Τόσο, που πλέον έχουμε συνηθίσει και δεν μας κάνει καμία εντύπωση! «Άλλος ένας άστεγος»!
Έχει για σπίτι του ένα χαρτόκουτο το οποίο το «φοράει» σαν ρούχο. Έχει κουλουριάσει το σώμα του και έχει γύρει στο πεζοδρόμιο. Φοράει ένα μπουφάν και ένα σκούφο στο κεφάλι για να αντέξει το κρύο και την υγρασία. Μοναδική συντροφιά του μια γάτα. Στην Πλάκα! Εκεί από όπου περνούν καθημερινά χιλιάδες τουρίστες.

Πώς όμως βρέθηκε να είναι άστεγος; Πώς κατέληξε στο δρόμο να ξεπαγιάζει στο κρύο και να παρακαλάει τους περαστικούς για ένα κομμάτι ψωμί; Ποια είναι η ιστορία του; Τι λάθος έκανε; Ή μήπως δεν έκανε;
Η καθημερινή ανάλωση και ενασχόλησή μας ξεκινά και τελειώνει σε Μπαλτάκους, πρωτογενή πλεονάσματα και φυσικά την περιβόητη «επιστροφή στις αγορές»!
Πριν όμως ας επιστρέψουμε στην πραγματικότητα:
Από το 2009 έως σήμερα οι άστεγοι έχουν αυξηθεί κατά 30% και είναι άνθρωποι που πριν μερικά χρόνια είχαν το σπίτι τους, είχαν την δουλειά του και μια ζωή. «Κανονική».
Τι μεσολάβησε λοιπόν; Τι άλλαξε αυτά τα χρόνια; Ποια... θεομηνία έβγαλε τους ανθρώπους από τα σπίτια τους;
Ποιοι ευθύνονται που αναγκαστήκαμε να συνηθίσουμε την θλίψη και τη μιζέρια των συνανθρώπων μας και να μας μοιάζει δεδομένη εικόνα;
Οι φωτογραφίες είναι του Αντώνη Νικολόπουλου από το πρακτορείο Eurokinissi.

Read more: http://www.newsbomb.gr

read more

Νεκρός από το κρύο βρέθηκε άστεγος στο κέντρο του Ηρακλείου. Ο άτυχος άντρας στην αρχή λιποθύμησε στο δρόμο λίγο πριν τις 2 το μεσημέρι. Αμέσως οι περαστικοί ειδοποίησαν το ΕΚΑΒ που τον παρέλαβε και τον μετέφερε στο ΠΑΓΝΗ, όπου και κατέληξε. Τα αίτια του θανάτου του 50χρονου άντρα θα εξακριβωθούν από τη νεκροψία νεκροτομή, ωστόσο πιθανότατα πρόκειται για υποθερμία από το κρύο. Πρόκειται για τον τρίτο νεκρό που μετράει μέσα σε μόλις 24 ώρες το Ηράκλειο, καθώς δύο επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν μέσα στη τελευταία μέρα. Η πρώτη αυτοκτονία σημειώθηκε, το πρωί του Σαββάτου, όταν 61χρονος επιχειρηματίας και πρώην αθλητικός παράγοντας αυτοπυροβολήθηκε μέσα στο σπίτι του. Την Κυριακή το μεσημέρι καταγράφηκε και δεύτερη αυτοκτονία επιχειρηματία, στην περιοχή της Χερσονήσου. Ένας 56χρονος από τη Μεσαρά αυτοπυροβολήθηκε με κυνηγετική καραμπίνα, μέσα στο σπίτι του. Οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί δραματικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια των μνημονίων. Ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κλίμακα» που βασίζονται στις επίσημες καταγραφές της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, μόνο το 2011 ο αριθμός των αυτόχειρων έφτασε τους 477.  πηγη http://www.topontiki.gr/

read more

- Ένα στα τρία νοικοκυριά βρίσκεται στο όριο καθυστέρησης πληρωμών προς το δημόσιο, ταμεία ΔΕΚΟ, τράπεζες, δάνεια
- Ένα στα 10 νοικοκυριά αναγκάστηκαν να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία για να πληρώσουν υποχρεώσεις
- 94,6% των νοικοκυριών έχει υποστεί μειώσεις εισοδήματος από το 2010
- Στο 40% ο μέσος όρος μείωσης του εισοδήματος εκτιμά η ΓΣΕΒΕΕ
- Το 90% έχει περιορίσει τις εξόδους σε εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ, σινεμά

Νοικοκυριά που δε μπορούν να τα βγάλουν πέρα γιατί χρωστούν στις τράπεζες. Νοικοκυριά που πουλάνε την περιουσία τους για να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Που αγοράζουν προϊόντα κατώτερης ποιότητας γιατί είναι πιο φθηνά. Που έχουν «κόψει» ακόμη και το σινεμά γιατί... «δε βγαίνουν». Οικογένειες που κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους.

Τις συνθήκες οικονομική ασφυξίας αποτυπώνει έκθεση της ΓΣΕΒΕΕ.

4 στα 10 νοικοκυριά έχουν τουλάχιστον έναν άνεργο, παρουσιάζουν σημαντικές υποχρεώσεις στις τράπεζες και θεωρούν ότι δεν θα τα βγάλουν πέρα, ενώ 1 στα 3 φοβάται ότι θα χάσει το σπίτι του λόγω των συσσωρευμένων υποχρεώσεων.
Από την άλλη πλευρά, το 87% έχει δικό του ακίνητο ενώ διατηρείται ψηλά η εμπιστοσύνη στο σύστημα δημόσιας υγείας.

Αυτά είναι τα βασικότερα συμπεράσματα που προκύπτουν από την ετήσια τακτική έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ που έγινε σε συνεργασία με την εταιρία MARC A.E. και μεταξύ άλλων παρατηρείται σημαντική μείωση εισοδήματος για το 97% των νοικοκυριών και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής ιδιαίτερα των πολυμελών οικογενειών.

Σύμφωνα με την έρευνα:
- Το 40,2% των νοικοκυριών, δηλαδή 1,4 εκατ. νοικοκυριά έχουν στην οικογένεια τουλάχιστον ένα άτομο σε ανεργία. Από αυτό το ποσοστό μόνο το 9,8% λαμβάνει επίδομα ανεργίας (λιγότερο από 200.000 άτομα). Περισσότεροι από 1 εκατ. πολίτες έχουν μείνει ακάλυπτοι ως προς τον κίνδυνο της ανεργίας.

- Το 44,3% του πληθυσμού έχει οικονομικές υποχρεώσεις προς τις τράπεζες και 1 στα 10 νοικοκυριά αναγκάστηκαν να ρευστοποιήσουν περιουσιακά στοιχεία για να ανταπεξέλθουν στην κρίση. Οι πρόσφατοι νόμοι για τη φορολόγηση ακινήτων, τις κατασχέσεις καταθέσεων και τη μερική άρση των πλειστηριασμών αναμένεται να δημιουργήσουν συνθήκες ασφυξίας στα νοικοκυριά.

Το 40,2% των νοικοκυριών, δηλαδή 1,4 εκατ. νοικοκυριά έχουν στην οικογένεια τουλάχιστον ένα άτομο σε ανεργία. Από αυτό το ποσοστό μόνο το 9,8% λαμβάνει επίδομα ανεργίας

- Ένα στα τρία νοικοκυριά βρίσκεται στο όριο καθυστέρησης πληρωμών προς το δημόσιο, ταμεία ΔΕΚΟ, τράπεζες, δάνεια κλπ, λόγω αδυναμίας (το 34,8% των νοικοκυριών καθυστερεί τις οφειλές για να μπορέσει να ανταπεξέλθει, ενώ το 41,7% δήλωσε ότι δεν διαθέτει επαρκές εισόδημα για την κάλυψη των υποχρεώσεων.

- Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών συνεχίζεται αν και πλέον το φαινόμενο επιβραδύνει. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν καλύπτει φορολογικές και δανειακές υποχρεώσεις, αγοράζει αγαθά χαμηλότερης ποιότητας για να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις και φοβάται ότι κάποια στιγμή θα κινδυνεύσει να χάσει το σπίτι του.

- Το 94,6% των νοικοκυριών έχει υποστεί μειώσεις εισοδήματος το διάστημα της κρίσης (2010- 2013). Η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών που ανήκουν στo εισοδηματικό κλιμάκιο 10.000- 25.000 ευρώ (96-97%) εμφανίζει μειώσεις στα εισοδήματά της. Σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά (2012), το 82,4% του πληθυσμού αναφέρει ότι έχει υποστεί μειώσεις μέσα στο 2013, γεγονός που δείχνει ότι τα εισοδήματα διατηρούν την καθοδική τους τάση.

- Ο μέσος όρος μείωσης του εισοδήματος σύμφωνα με την εκτίμηση του ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ αγγίζει το 40% (39,47%). Η Αττική είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη μείωση (41,06%).

- Βασική, ίσως και μοναδική στήριξη των νοικοκυριών αποτελούν τα εισοδήματα από συντάξεις (48,6%). Τα εισοδήματα από μισθωτές υπηρεσίες, ελευθέρια επαγγέλματα και επιχειρηματική δραστηριότητα έχουν υποχωρήσει ως προς τη συνεισφορά τους στην οικονομία του νοικοκυριού (35,9% των νοικοκυριών στηρίζεται σε μισθούς, 10,3% σε επιχειρηματικά κέρδη).

Περίπου 1 εκατ. νοικοκυριά έχουν δανειακά βάρη στο ακίνητό τους

- Κλίμα απαισιοδοξίας συνεχίζει να διακατέχει τα ελληνικά νοικοκυριά. Το 41,7% θεωρεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις του επόμενου έτους. Αυξημένη αδυναμία δηλώνουν τα νοικοκυριά με τουλάχιστον έναν άνεργο (51%).

- Η αγορά συνεχίζει να βρίσκεται σε μια παρατεταμένη ετήσια «χειμερία νάρκη», δεδομένου ότι το 75,5% (από 70% στην αντίστοιχη περσινή έρευνα εισοδήματος) των νοικοκυριών αναμένει τις εκπτώσεις για να αγοράσει βασικά αγαθά.

- Δραματικές εμφανίζονται οι περικοπές στην κατανάλωση λόγω της συρρίκνωσης των εισοδημάτων. Το 63,7% των νοικοκυριών έχει κάνει περικοπές στις δαπάνες ειδών διατροφής, ενώ το 90,3%, περιόρισε τις δαπάνες για ένδυση- υπόδηση και περίπου το 90% έχει περιορίσει τις εξόδους σε εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ, σινεμά.
Άνω του 75% των νοικοκυριών έχει κάνει περικοπές στις δαπάνες για θέρμανση και μετακινήσεις, γεγονός που συνδέεται με τη διατήρηση του υψηλού και αναποτελεσματικού φόρου στην κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης.

Η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών που ανήκουν στo εισοδηματικό κλιμάκιο 10.000- 25.000 ευρώ

- Η τάση υποβάθμισης της ποιότητας ζωής συνεχίζεται, καθώς το 36,5% του πληθυσμού δηλώνει ότι αγοράζει προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας. Οξυμμένο είναι το πρόβλημα στις πολυμελείς οικογένειες (>5 ατόμων το ποσοστό ανέρχεται στο 44,7%) και στις χαμηλές εισοδηματικά κατηγορίες.

- Από την έρευνα επιβεβαιώνεται το υψηλό ποσοστό κατοχής ακίνητης περιουσίας από τα ελληνικά νοικοκυριά. Το 86,7% του πληθυσμού κατέχει κάποιο ακίνητο. Το 28,1% των νοικοκυριών που διαμένει σε ιδιόκτητο σπίτι έχει στεγαστικό δάνειο. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 1 εκατ. νοικοκυριά έχουν δανειακά βάρη στο ακίνητο που διαμένουν.

- Ένα στα τρία νοικοκυριά φοβάται ότι θα χάσει το σπίτι του εξαιτίας τόσο των συσσωρευμένων υποχρεώσεων όσο και των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων (δανειακών, φορολογικών και άλλων). Η ανασφάλεια αυτή δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο αποεπένδυσης και κατάρρευσης των αξιών των ακινήτων.

Η έρευνα γινε σε δείγμα 1201 αντιπροσωπευτικών νοικοκυριών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας την περίοδο Δεκεμβρίου 2013

- Θετικό στοιχείο της έρευνας είναι η διατήρηση της εμπιστοσύνης που έχουν τα νοικοκυριά στο δημόσιο σύστημα υγείας, καθώς το 55,8% θα έδειχνε περισσότερη εμπιστοσύνη στο δημόσιο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση κάποιου σοβαρού προβλήματος, έναντι 34,2% που θα προτιμούσε το ιδιωτικό. Οι πολιτικές υγείας που ασκούνται θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους το συγκεκριμένο δεδομένο, καθώς είναι πολύ πιθανό οι χρήστες των δημόσιων υπηρεσιών υγείας να αλλάξουν προτιμήσεις αν δεν εξομαλυνθεί διοικητικά και πολιτικά η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία.

Η συγκεκριμένη έρευνα εντάσσεται στις ετήσιες τακτικές έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (συνεργασία με την εταιρία MARC AE).

Στόχος της έρευνας η καταγραφή των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στο εισόδημα, τις δαπάνες των νοικοκυριών, στη ζήτηση καθώς και η αποτύπωση της στάσης των νοικοκυριών σχετικά με την ποιότητα διαβίωσης και τις φορολογικές και άλλες οικονομικές υποχρεώσεις.
ΠΗΓΗ
http://www.newsit.gr

read more

μέσα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι όπου είχε βρει καταφύγιο τον τελευταίο καιρό. Τον ηλικιωμένο (περίπου 75 χρονών) βρήκαν νεκρό σήμερα το πρωί περίοικοι μέσα σε ένα μισογκρεμισμένο σπίτι στην οδό Δανιηλίδος.

Σύμφωνα με το thebest.gr ο ηλικιωμένος ήταν ολομόναχος και εδώ και λίγες μέρες κοιμόταν στο σπίτι όπου και έχασε τη ζωή του.

Οι κάτοικοι της περιοχής που τον βρήκαν κάλεσαν αμέσως την αστυνομία και ασθενοφόρο όμως ήταν ήδη πολύ αργά για τον άτυχο 75χρονο. Οι ακριβείς λόγοι του θανάτου του διερευνώνται...
πηγη http://www.newsit.gr

read more

Ο άστεγος της Δεληγιώργη μιλάει πέντε γλώσσες
Το κρύο, παραμονές Χριστουγέννων, είναι τσουχτερό. Το στολισμένο «τσαρδί» του 47χρονου άστεγου Διονύση Σοφιανόπουλου στην οδό Δεληγιώργη βρίσκεται μπροστά στην είσοδο του κλειστού ξενοδοχείου Απόλλων.
«Ο ιδιοκτήτης είναι φίλος. Μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω τον χώρο και μέχρι τώρα δεν ήρθε κάποιος να με διώξει. Αυτήν τη στιγμή είναι και αυτός άστεγος. Φιλοξενείται στον ξενώνα του δήμου στη πλατεία Βάθη», λέει στο «Εθνος».
Οδηγός νταλίκας με προϋπηρεσία δύο δεκαετιών, ταξίδευε σε όλη την Ελλάδα με φορτηγό αλλά και με «ψυγείο» στη Γερμανία. Η επαγγελματική του διαδρομή περιλαμβάνει, πάντως, πολύ περισσότερες στάσεις: τοποθέτηση επίπλων κουζίνας που ήταν και η δουλειά του πατέρα του, συνεργεία αυτοκινήτων, μεροκάματα στη βιομηχανία γάλακτος, δουλειές του ποδαριού...
Παιδί οικογένειας οικονομικών μεταναστών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αμβούργο μέχρι την ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, όταν και επέστρεψε οριστικά στην πατρίδα με τους γονείς και τον αδελφό του. «Μιλάω πολύ καλά Γερμανικά, Σουηδικά και Αγγλικά, ενώ καταλαβαίνω και Νορβηγικά. Παράλληλα με το σχολείο, εργαζόμουν στη δουλειά του πατέρα μου από την πρώτη ημέρα που έφτασα στην Ελλάδα. Ολα πήγαιναν ρολόι, μέχρι που αρρώστησε. Οταν τον χάσαμε, το 1992, η δουλειά έμεινε στον αδελφό μου που δεν κατάφερε να την κρατήσει. Οικονομικά ήμασταν κατεστραμμένοι, οπότε είπα να αναζητήσω αλλού την τύχη μου. Πήγα στη Στοκχόλμη. Δούλευα στα πλοία της Βαλτικής και σπούδαζα διοίκηση επιχειρήσεων και μάρκετινγκ. Εφτασα ένα εξάμηνο πριν το πτυχίο», μας λέει ο άνθρωπος που έκανε τη Δεληγιώργη σπίτι...

Το χαστούκι
Στην πορεία παντρεύτηκε, αλλά ο γάμος του δεν άντεξε πάνω από δώδεκα χρόνια. Και το χειρότερο ήταν ότι πέρασε 17 μήνες στη φυλακή, εξαιτίας μίας βίαιης αντίδρασης κατά της συζύγου του. «17 μήνες πρωτόδικα, για ένα χαστούκι», αναπολεί με σαρκασμό. Ο εγκλεισμός έληξε το 2007. Η επιστροφή στην Ελλάδα, στο πατρικό σπίτι της Νέας Μάκρης, έμοιαζε να είναι η επόμενη λογική κίνηση. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ήταν, ωστόσο, η σειρά της μητέρας του να «φύγει». Στη συνέχεια δημιούργησε δύο καταστήματα πώλησης δίσκων, αξιοποιώντας τις δυνατότητες των εμπορικών δικτύων franchise. Για άλλη μία φορά η τύχη δεν του γέλασε. Η εξάπλωση του Ιντερνετ έστελνε τις πωλήσεις δίσκων στα αζήτητα. Ξεχρέωσε, έκλεισε την επιχείρησή του και πάλι από την αρχή.
Υστερα ήρθε η κόντρα με τον αδερφό του... «Ο αδελφός μου με ανάγκασε να πουλήσουμε το πατρικό που είχαμε εξ αδιαιρέτου, για να αγοράσει μία Μερσεντές. Νοίκιασα ένα σπίτι στο Μάτι και δούλεψα ως οδηγός στον Δήμο Νέας Μάκρης. Πέρασε ένα εξάμηνο, η σύμβαση έληξε και βρέθηκα πάλι στο μηδέν. Οι προνοιακές υπηρεσίες με συμβούλευσαν να αφήσω τα πράγματά μου σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι, όπου και εγκαταστάθηκα. Τον επόμενο χρόνο δούλευα σε συνεργείο αυτοκινήτων και επέστρεφα στο κονάκι μου με τη λάμπα θυέλλης», υπογραμμίζει ο Διονύσης.
Κάποια ημέρα γύρισε κατάκοπος, άναψε το υγραέριο για να ζεσταθεί και τον πήρε ο ύπνος. Ξύπνησε από τους καπνούς και τις φλόγες. Μόλις και μετά βίας πρόλαβε να βγει έξω, πριν σκάσει η φιάλη. Ολα, ακόμα και τα χαρτιά του, χάθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά. Δεν είχε άλλη λύση, οπότε συνέχισε να μένει στο καμένο σπίτι. «Επιασα δουλειά σε βιομηχανία γάλακτος στο Κορωπί. Το 2010 αναγκάστηκα τελικά να βγω στον δρόμο. Το 2012, με διάφορες ενέργειες, κατέληξα στο Κέντρο Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Πειραιώς. Τον περασμένο Ιούλιο έφυγα», καταλήγει ο 47χρονος άστεγος που διηγείται την ιστορία του με τη χαρακτηριστική στωικότητα ενός ανθρώπου μαθημένου στα βάσανα. Μιλάει για τη συμμετοχή του στη θεατρική ομάδα των αστέγων και τα μάτια του λάμπουν. Ζητάει μία δουλειά.
Πηγή: ΕΘΝΟΣ

read more

Όπου φτωχός κι η μοίρα του..

Τη δεκαετία του 40 ο Cyril Burt είχε κυκλοφορήσει ένα επιδραστικό βιβλίο που υποστήριζε το εξής: Οτι οι άνθρωποι ειναι πλούσιοι ως αποτέλεσμα της εξυπνάδας τους. Για πολλές δεκαετίες η άποψη αυτή ήταν δημοφιλής και γενικά την υποστήριζαν ψυχολόγοι όπως ο Eysenck (αν είσαι χαζός, σε ό,τι σχολείο κ αν πας δε θα καταφέρεις τίποτα) ή ο Arthur Jensen που ελεγε πως η εξυπνάδα ειναι θεμα γενετικής κι οτι οι λευκοί είναι πιο έξυπνοι απο τους μαύρους.

Οι Έλληνες φιλελέδες εχουν μείνει ακόμα σαυτές τις απόψεις (ούτε καν στις πιο εκλεπτυσμενες εκδοχές τους που αναπτυχθηκαν τις επόμενες δεκαετίες) και καθε φορα που καποιος φτωχός πεθαίνει το ρίχνουν στην αμορφωσιά και ανευθυνότητα των επιλογών του που είναι επιλογές ενός χαζού. Για τους θανάτους απο αναθυμιάσεις πέρυσι έφταιγαν οι δυο φοιτητές που δεν ήξεραν για το μονοξείδιο του άνθρακα, φέτος έφταιγε η μανα κι όχι οι κοινωνικές συνθήκες.

Την ίδια ώρα που λένε αυτά για τους φτωχούς, κλαίνε τον κάθε επώνυμο πλούσιο που πεθαίνει απο overdose, τρέχοντας με 300χλμ με την Πόρσε ή κόβοντας τις φλέβες του επειδή τον κεράτωσε η γκόμενα. Για τους φιλελέδες και τη μάζα που χειραγωγείται απο τους ιδεολογικούς μηχανισμούς, αυτοί όλοι δεν είναι χαζοί, είναι απλά άτυχοι.

Κώστας Λιανίδης

read more

Μαθητές με δάκρυα στα μάτια φώναζαν «Σάρα ζεις εσύ μας οδηγείς» - Η σορός του κοριτσιού θα μεταφερθεί για να ταφεί στη Σερβία

Συμμαθητές, συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούν την 13χρονη Σάρα, η οποία έχασε τη ζωή της από τις αναθυμιάσεις μαγκαλιού το βράδυ της Κυριακής, στην Ξηροκρήνη Θεσσαλονίκης.
Σε κλίμα συγκίνησης, η εξόδιος ακολουθία έχει ξεκινήσει από τη μία το μεσημέρι από τον Μητροπολίτη Νεαπόλεως Σταυρουπόλεως Βαρνάβα, στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Ξηροκρήνης.
πηγή: protothema.gr

read more

Πριν από λίγες ημέρες, ένα νεαρό κορίτσι, μόλις 13 ετών έχασε τη ζωή του εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας της μητέρας του να εξασφαλίσει θέρμανση μ’ έναν τρόπο πιο ασφαλή από την καταφυγή στο μαγκάλι, ένα σκεύος που παραπέμπει στις πιο «μουντές» εικόνες της Ελλάδας του περασμένου αιώνα. Προχθές, ο πρωθυπουργός, μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, υποστήριξε «δίνουμε μάχη για τους πλειστηριασμούς και για την προστασία των ανέργων και φτωχών», εννοώντας, από μία διαφορετική οπτική από εκείνη που μάλλον θα υιοθετούσε ο ίδιος, ότι τα ελάχιστα, δηλαδή το δικαίωμα στη στέγη, όπως και μια κάποια πρόσθετη μέριμνα για τους πιο αδύναμους, που πλέον είναι όλο και περισσότεροι ανάμεσά μας, αποτελούν διαπραγματεύσιμες συνθήκες κι όχι δεδομένες καταστάσεις σε μια χώρα που συμμετέχει στην πιο προηγμένη ένωση κρατών στον κόσμο.

Κάποια 4η Δεκεμβρίου, πριν από πολλά χρόνια, τόσα που αθροιζόμενα γίνονται αιώνες, πέθανε ένας πολύ σημαντικός πολιτικός φιλόσοφος, μεταξύ άλλων ιδιοτήτων που διέθετε. Ο Thomas Hobbes, κορυφαίος της πολιτικής σκέψης και πρωτοπόρος στην «επιστημονικοποίηση» της προσέγγισης των πολιτικών πραγμάτων, ανάμεσα στις ποικίλες ενασχολήσεις του καταπιάστηκε και με την εξέταση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι οργανώνουν τις κοινωνίες τους. Χαρακτηριστικό είναι το έργο του «Leviathan», με το οποίο αναπτύσσει το στοχασμό του γύρω από την πολιτική κοινότητα, το κράτος, την εξουσία κ.ο.κ., αξιοποιώντας το πλαίσιο που είναι γνωστό ως «θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου».

Με λίγα λόγια κι αρκετά χοντροκομμένα, ο Hobbes υποστηρίζει ότι στη φυσική κατάσταση των ανθρώπων εκείνο το οποίο κυριαρχεί είναι η τάση για «πόλεμο των πάντων κατά των πάντων», μ’ αποτέλεσμα, τα άτομα, υπό το φόβο του θανάτου, την επιδίωξη της διαβίωσης σε συνθήκες υλικά ανεκτές, καθώς και την αποζήτηση της ασφάλειας να συνάπτουν εθελούσια ένα «συμβόλαιο», μέσω του οποίου λίγο πολύ παραχωρούν την πρωταρχική ελευθερία και ισότητά τους με σκοπό να δρέψουν τα αγαθά του κοινού βίου υπό τη σκέπη μιας πολιτικής εξουσίας που δικαιούται να είναι αυταρχική ώστε να συντηρήσει την «κανονικότητα».
Παρά τις πολλές αντιδράσεις που μπορεί να εγείρει η πολιτική φιλοσοφία του, αλλά και η ανθρωπολογική ματιά του, αν κρατήσουμε τις κατά Hobbes ιδρυτικές αιτίες του «κοινωνικού συμβολαίου», ακόμη κι αν δεν δεχόμαστε τη «συμβολαιακή αφήγηση», εύκολα παρατηρούμε ότι όσα εκτέθηκαν στην πρώτη παράγραφο, ως αξιοπρόσεκτα θέματα τη τρέχουσας κοινωνικής και πολιτική επικαιρότητας, αντανακλούν την κατάργηση των όρων σύναψης αυτής της δεσμευτικής συμφωνίας. Στο σύμπαν των εγωιστικών κι ωφελιμιστικών ατόμων της Χομπεσιανής λογικής, όπου η ιδιωτική ζωή, ελλείψει ουσιαστικά του δικαιώματος στη δημόσια, συνιστά το υπέρτατο προς προστασία αγαθό, δύσκολα θα εξασφάλιζε δικαιολογητική βάση η παραχώρηση των αφετηριακών πλεονεκτημάτων του μοναχικού βίου σε μία κοινότητα που αδυνατεί να διαμορφώσει τις ελάχιστες υλικές συνθήκες άνετης και ασφαλούς διαβίωσης.

Στον κόσμο του Hobbes, οι ελευθερίες δεν έχουν θέση, παρά μόνο εκείνες που ο κυρίαρχος αποδίδει στους υπηκόους του κι αφορούν όλες στη διευθέτηση του προσωπικού/οικογενειακού βίου. Το ενδιαφέρον του στρέφεται στη διασφάλιση της κατάστασης εκείνης που θ’ αποτρέπει την εκδήλωση των ατομικών παθών που συναντώνται στη φυσική κατάσταση και τείνουν στο να δημιουργούν περιβάλλον ακατάσχετων και ακατάστατων ατομικών πρακτικών που καταλήγουν στην αλληλοεξόντωση. Όταν όμως αυτή η ιδρυτική δέσμευση μονομερώς αμφισβητείται στην πράξη, τι συμβαίνει;

Σήμερα, ζούμε σε συνθήκες που μοιάζουν όλο και πιο πολύ να χαρακτηρίζονται από την αυταρχικά εξουσιαστική λογική που διακρίνει το «Leviathan», δίχως όμως να υπάρχει έστω η ανταποδοτική προσφορά στο επίπεδο της ιδιωτικής ζωής. Το αφήγημα του Hobbes, μέσα στην πρωτοτυπία του, φάνταζε δυστοπικό στην προσπάθεια διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Στις μέρες μας, η δεδομένη διάρρηξη της συνοχής, προμηνύει ανακατατάξεις, τις οποίες ήδη βιώνουμε. Αν αυτές θα καταλήξουν οδυνηρά ή θα βηματίσουμε προσεγγίζοντας την ευτοπία, είναι ίσως το επίδικο των καιρών μας. Από εκεί και πέρα, μάλλον δεν μπορεί να μας βοηθήσει ο Hobbes. Μας προσφέρει όμως αρκετή τροφή για σκέψη… και δράση.


πηγή

read more

Ένα 13-χρονο κορίτσι στην Θεσσαλονίκη έχασε την ζωή του λόγω αναθυμιάσεων από αυτοσχέδιο μαγκάλι. Πέρσι τέτοια εποχή είχαμε θύματα άλλα νέα παιδιά στην Λάρισα, από αυτοσχέδια σόμπα και από μη γνώση πως να την χειριστούν.

Άνθρωποι που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα, χιλιάδες νοικοκυριά που αναγκάζονται να διακόψουν την παροχή, οικογένειες που δεν μπορούν να προσφέρουν τα απαραίτητα στα μέλη τους.

Οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της κατάστασης μάλιστα έχουν το θράσος να συλλαμβάνουν την χαροκαμένη μητέρα, επειδή δεν είχε άδεια παραμονής, ως μετανάστρια από την Σερβία. Η όλη σκληρότητα στο μεγαλείο της.

Δηλαδή πόσο πιο απάνθρωπο και τιμωρητικό μπορεί να είναι ένα κράτος, όταν δεν σέβεται καν τον πόνο μιας μάνας, αλλά μάλιστα την απελαύνει; Και την θεωρεί έστω και εξ’ αμελείας, δολοφόνο; Πόση “νομιμότητα” μπορούμε ν’ αντέξουμε τελικά;

Μια νομιμότητα που την ξεχνάνε όταν δεν βολεύει για να φτιάξουν νόμους Φρανκενστάιν, αδιαφορώντας για το αν μπορεί τελικά αυτή η χώρα να προσφέρει έστω τα ελάχιστα σε όσους την κατοικούν, ή τουλάχιστον να τους δώσει την δυνατότητα να τα αποκτήσουν.

Φτάσαμε στο σημείο να μην μας σοκάρει όταν ένα σπίτι δεν μπορεί να έχει ηλεκτρικό, ανεχόμαστε έναν θάνατο μιας μικρής, όπως ανεχθήκαμε κι άλλους, σαν να είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στην ελληνική κοινωνία.

Εις το όνομα μιας λιτότητας-δολοφόνου, με μια εξουσία που πατάει επί πτωμάτων προκειμένου να διασώσει το σάπιο κουφάρι της, που συνεχώς ξανατονώνεται. 

Τελικά τι έχουμε γίνει;
Παγωμένοι από το κρύο στην ψυχή ή από το πιο ισχυρό σοκ που μας επιβάλει να μένουμε αποσβολωμένοι μπροστά σε θανάτους, αδικίες και φτώχεια.

Το μόνο που λείπει είναι να ζητάμε συγνώμη κιόλας, για τους άστεγους, τους αυτόχειρες, τους άνεργους, αυτούς που πεθαίνουν από σόμπες και μαγκάλια, αυτούς που παθαίνουν δηλητηριάσεις επειδή τρώνε από τα σκουπίδια κτλ.

Μένει να ζητήσουμε συγνώμη γιατί είμαστε παραπονιάρηδες, ενώ έχουμε κοτζάμ success story, να κλείσουμε αυτιά και μάτια και στόματα, πλησιάζουν και Χριστούγεννα τι διάολο, δεν πρέπει να μαυρίζουμε και την ψυχή μας, πως θα κάνουμε τα ψώνια, ας μην είμαστε λαϊκιστές, κρατάμε πίσω την χώρα εμείς με τις απαιτήσεις μας.

Ας αφήσουμε τους φτωχούς να αφανιστούν, αυτοί φταίνε εξάλλου για την κατάντια τους, ας πούμε και επιχειρήματα του στυλ “αφού δεν ήξεραν ν’ ανάβουν μαγκάλι τι το ήθελαν;“, ας ενοχοποιήσουμε κι άλλο τα θύματα, ας τα ρίξουμε όλα στην προσωπική ευθύνη, ας πούμε “όπου φτωχός κι η μοίρα του“.

Ας μιλήσουμε για θετική ενέργεια, εξάλλου πάντα οι ισχυροί επιβιώνουν δεν το ήξερες αυτό; Κι ας κοιτάξουμε με αισιοδοξία το μέλλον. Όχι άλλο κάρβουνο.

ΠΗΓΗ:
strangejournal.wordpress.com

read more

Παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα από τα υπεύθυνα χείλη του πρωθυπουργού Σαμαρά, του αντιπροέδρου Βενιζέλου και των υπουργών της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, παρά τις διαβεβαιώσεις των τηλεοπτικών ειδημόνων «ότι σωθήκαμε σε λίγο» και ότι «όλα πάνε καλά», η πραγματικότητα των αριθμών δε συμφωνεί μαζί τους. Ας πάμε, λοιπόν, στους αριθμούς που προφανώς έχουν μεγαλύτερη αξιοπιστία από τις διαβεβαιώσεις τους …

Σύμφωνα με τα στοιχεία δύο ερευνών της ΕΛΣΤΑΤ (Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών) και (Έρευνα Οικογενειακών προυπολογισμών 2012) προκύπτει (ανάμεσα σε άλλα) ότι:

•Η μέση μηνιαία δαπάνη των νοικοκυριών, για το 2012, ανήλθε στα 1.637,10 ευρώ, καταγράφοντας μείωση κατά 10,2%, σε σύγκριση µε το 2011. Σε πραγματικούς όρους, η μέση μηνιαία δαπάνη μειώθηκε, κατά 11,6%, λόγω της επίδρασης του πληθωρισμού, σύμφωνα µε τον ∆είκτη Τιµών Καταναλωτή του έτους 2012.

•Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της ΕΟΠ 2012 µε αυτά των προηγουμένων ερευνών, παρατηρούμε μείωση της μέσης μηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών από 2.401,44 ευρώ (2008 σε σταθερές τιμές 2012) σε 1.637,10 ευρώ (2012), η οποία αντιστοιχεί σε μείωση, σε σταθερές τιμές 2012, κατά 31,8% και σε τρέχουσες τιμές κατά 22,7%.

•Σε σχέση µε την προηγούµενη έρευνα (2011), καταγράφεται µεγαλύτερη µείωση δαπανών, σε τρέχουσες τιµές, για ένδυση – υπόδηση (-15,3%), διάφορα αγαθά και υπηρεσίες (-15,3%), ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια (-15,1%), αναψυχή και πολιτισµό (-15,0%), διαρκή αγαθά (-13,7%), µεταφορές (-12,6%), εκπαίδευση (-10,0%), υγεία (-8,6%). Μικρότερες µειώσεις παρατηρούνται στις δαπάνες για είδη διατροφής (-7,5%), επικοινωνίες (-7,5%), οινοπνευµατώδη ποτά και καπνό (-5,7%) και στέγαση (-1,3%).

•Το µερίδιο της διάµεσης ισοδύναµης δαπάνης (αγορές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσµού είναι 5,9 φορές µεγαλύτερο από το µερίδιο της διάµεσης ισοδύναµης δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσµού (5,5 για το 2011). Ο δείκτης µειώνεται στο 4,7, όταν συµπεριληφθούν στην καταναλωτική δαπάνη και οι τεκµαρτές δαπάνες (τελική καταναλωτική δαπάνη) (1) (4,5 για το 2011).

•Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 26,9% και είναι υψηλότερος κατά 2,8 ποσοστιαίες µονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό του συνολικού πληθυσµού. Ο κίνδυνος φτώχειας για άτοµα ηλικίας άνω των 65 ετών ανέρχεται σε 17,2%

•Ο πληθυσµός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα µέλος ή εργάζεται λιγότερο από 3 µήνες, συνολικά, το έτος, ανέρχεται σε 1.010.900 άτοµα ή σε 16,1% του πληθυσµού ενώ το προηγούµενο έτος (2011) ανερχόταν σε 837.300 άτοµα.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να συνοψιστούν σε δύο λέξεις: Μαύρη φτώχεια!

Αυτή είναι η πραγματικότητα της μεγάλης επιτυχίας της συγκυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου. Αυτή είναι η αλήθεια που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Αυτή είναι η καθημερινή ζωή, όπως αποτυπώνεται στην πραγματική οικονομία και όπως την αντιμετωπίζουν - ανάμεσα σε άλλους προφανώς δυστυχέστερους, καθ’ ότι απολυμένοι - περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι οι οποίοι σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ όπως διαβάσαμε υπόκεινται σε πάνω από ένα μήνα καθυστέρηση για την καταβολή του μισθού τους, που αποτελεί για τη μεγάλη πλειονότητα το βασικό ίσως και το μοναδικό μέσο βιοπορισμού.

Σύμφωνα με τις ίδιες εμπειρικές μελέτες και τις καταγγελίες που φτάνουν με τη μορφή ερωτημάτων στα κέντρα ενημέρωσης των εργατοϋπαλληλικών κέντρων και ιδιαίτερα στη νομική υπηρεσία του ΕΚΑ, μόνο 1 στις 2 επιχειρήσεις συνεχίζει να πληρώνει κανονικά κάθε μήνα τον μισθό στους μισθωτούς που παρέχουν εξαρτημένη εργασία.

Υ.Γ. Αν στόχος των πολιτικών ήταν η «διάσωση», ήταν η ανόρθωση και ο εκσυγχρονισμός της ελληνικής κοινωνικής/οικονομικής πραγματικότητας, τότε οι αριθμοί αποδεικνύουν την απόλυτη αποτυχία αυτών των πολιτικών. Αν όμως στόχος ήταν η υποτίμηση των αξιών (οικονομικών, πολιτικών, κοινωνικών, ηθικών) προκειμένου τα πάντα να δύνανται να (ξε)πουληθούν τζάμπα, τότε πράγματι το success story των Σαμαροβενιζέλων είναι αδιαμφισβήτητο.


πηγή

read more

Αντιμέτωπος με το σκληρό πρόσωπο της ελληνικής πραγματικότητας φαίνεται πως έχει βρεθεί γνωστός επιχειρηματίας της Κρήτης.
Ο ίδιος έχασε όλη του την περιουσία και μαζί με αυτήν και το σπίτι που έμενε με την οικογένειά του. Πλέον όλοι τους εξυπηρετούνται από το Κέντρο Αστέγων της Ν. Αλικαρνασσού, προκειμένου εξασφαλίσουν τα προς το ζην.
Η δραματική αύξηση των άστεγων
Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει το Flashnews.gr σοκ προκαλούν τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας για την οικονομική κατάρρευση πολλών ανθρώπων στο Ηράκλειο, οι οποίοι είδαν τις περιουσίες τους να χάνονται.
Όλο και περισσότεροι άστεγοι αναζητούν ένα τετραγωνικό για να απλώσουν την «πραμάτεια» τους σε κάποιο παγκάκι.
Παράλληλα, συνεχώς αυξάνεται και ο αριθμός των ανθρώπων που εξυπηρετούνται στο κέντρο αστέγων στη Ν. Αλικαρνασσό. Σε ετήσια βάση από το Κέντρο περνούν περίπου 100 άνθρωποι, κάποιοι από αυτούς, μάλιστα, καθημερινά.
ΠΗΓΗ

read more

Μπορεί να έχουμε όλοι πλέον "εξοικειωθεί" τα τελευταία χρόνια της κρίσης με εικόνες που σοκάρουν, όπως ανθρώπους που εκλιπαρούν για μια τσάντα τρόφιμα, άλλους που έχασαν το σπίτι τους και βρέθηκαν στο δρόμο, καθώς και εκείνους που αναγκάζονται να αναζητούν τροφή στα σκουπίδια - με ευθύνη όλων μας - αλλά κάθε φορά η εικόνα πληγώνει...

Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, μια από τις συνηθισμένες μέρες που τα σούπερ-μάρκετ ήταν γεμάτα από κόσμο, που προμηθευόταν τα απαραίτητα για το καθημερινό τραπέζι, όταν το βλέμμα έπεσε στους κάδους απορριμμάτων το αίμα πολλών "πάγωσε".
Σε ένα από τα κεντρικά σημεία, στη λεωφόρο Κνωσού του Ηρακλείου, η εικόνα ενός άνδρα που πλησίασε τον κάδο για να αναζητήσει λίγη τροφή έκανε πολλούς να βουρκώσουν.

Κάποιοι μάλιστα τον πλησίασαν για να τον βοηθήσουν και να του προσφέρουν ό,τι μπορούν από τις πολλές τσάντες με τρόφιμα που είχαν προμηθευτεί, αλλά ο άνδρας - με αξιοπρέπεια - αρνήθηκε, καθώς δε θέλησε να προκαλέσει οίκτο.

Λίγο αργότερα, έφαγε μέσα από τα σκουπίδια τα υπολείμματα τροφών, σκορπώντας θλίψη σε όσους τον είχαν δει, για την απίστευτη σκληρότητα της ζωής με την οποία έρχονται αντιμέτωποι πολλοί συνάνθρωποί μας.


Την προσωπική ιστορία του άνδρα αυτού κανείς δεν την γνωρίζει, μόνο το βλέμμα του, που θα μείνει χαραγμένο στο μυαλό όσων τον αντίκρισαν... Ένα βλέμμα που ήταν σαν εξέφραζε την απορία γιατί να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και κυρίως τι κάνουν οι πολιτικοί και η κοινωνία για να μη χρειαστεί ξανά να ψάξει το ταπεινό γεύμα της ημέρας σε ένα σημείο όπου οι υπόλοιποι έχουν "πετάξει" κάθε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, προσπαθώντας να ξεχάσουν εικόνες που πληγώνουν όπως αυτές.
http://www.neakriti.gr/

read more

Σχέδιο βίαιης υποτίμησης της αξίας των ακινήτων με στόχο ένα ιδιότυπο «κούρεμα καταθέσεων» στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της κτηματαγοράς

Ο τίτλος δεν είναι καθόλου υπερβολικός αφού επί της ουσίας η ιδιοκτησία βρίσκεται υπό διωγμό στην Ελλάδα, με την κατοχή ακινήτου να θεωρείται «ιδιώνυμο ποινικό αδίκημα» και να τιμωρείται με κάπου 30 και πλέον φόρους και έκτακτα χαράτσια. Και το οξύμωρο είναι ότι βρίσκεται υπό διωγμόν από μια κυβέρνηση που είναι συνώνυμη με το άκρον άωτον του νεοφιλελευθερισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον δεν φορολογείται μόνο η εκμετάλλευση ενός ακινήτου, δηλαδή τα χρήματα που κάποιος ιδιοκτήτης κερδίζει από ένα ακίνητο, αλλά και η κατοχή του και μόνο.

Η επιδρομή στους ιδιοκτήτες ακινήτων άρχισε να γίνεται με τον πιο βάρβαρο τρόπο κατ’ επιταγήν της Τρόικας με αποτέλεσμα πλέον η κατάσταση να έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου αφού μόνο για το 2013 υπολογίζεται ότι το Δημόσιο έχει προϋπολογίσει να εισπράξει από τους ιδιοκτήτες ακινήτων 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ!

Το κεντρικό ερώτημα, όμως, είναι πού το πάνε. Γιατί επιμένουν στη δυσβάσταχτη και άδικη φορολόγηση των ακινήτων τη στιγμή που γνωρίζουν ότι η περιουσία έχει απαξιωθεί, η αγορά ακινήτων συνεχώς βυθίζεται στη λάσπη ενώ οι πολίτες –σε όλο και μεγαλύτερο ποσοστό– αδυνατούν να πληρώνουν φόρους, χαράτσια και τις δόσεις των στεγαστικών δανείων;

Η απάντηση ότι αποτελεί την εύκολη λύση για το Δημόσιο το οποίο αδυνατεί να πατάξει τη φοροδιαφυγή είναι –όπως λένε παράγοντες της αγοράς– μονοσήμαντη και φλερτάρει με την αφέλεια. Το παιγνίδι, όπως λένε, που παίζεται σε βάρος των ιδιοκτητών ακινήτων είναι μεγάλο και πολυσύνθετο. Δεν είναι καθόλου τυχαίες, άλλωστε, οι αναφορές που έχουν αρχίσει και πυκνώνουν το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα στα ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα και εσχάτως και στην Ελλάδα.
Δύο είναι τα στοιχεία που προβάλλονται με προβοκατόρικο τρόπο, υπονοώντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι είναι βαρύτατο αμάρτημα η κατοχή ακινήτου από τους Έλληνες.

• Το πρώτο στοιχείο είναι ότι η χώρα μας διαθέτει το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ευρώπη, καθώς υπολογίζεται στο 92%.
• Το δεύτερο ότι η καθαρή περιουσία (Net Equity) του μέσου Έλληνα αποτελείται κατά 95% από ακίνητα.

Στοιχεία που μαρτυρούν ότι ο επόμενος στόχος είναι η «ρευστοποίηση» της ακίνητης περιουσίας, μιας και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών έχει «στεγνώσει» από μετρητά. Στην έρευνα του «Π» μιλούν ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας ιδιοκτητών Ακινήτων Στράτος Παραδιάς, ο πρόεδρος του Συλλόγου Συμβολαιογράφων Κώστας Βλαχάκης και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας μεσιτών Γιάννης Ρεβύθης.

Σχέδιο απαξίωσης – «ρευστοποίησης» των ακινήτων

Το τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί μεταξύ των ιδιοκτητών ακινήτων –και μάλιστα έγινε και πρωτοσέλιδος τίτλος στην τριμηνιαία έκδοση της ΠΟΜΙΔΑ– είναι η πικρή και άκρως απειλητική φράση: «Κάτσε καλά, μη σου γράψω κανα ακίνητο»… Πρόκειται για ένα ανέκδοτο που υπηρετεί πιστά τις αρχές του μαύρου χιούμορ και αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τον διωγμό που υφίστανται τα τελευταία δυο χρόνια οι ιδιοκτήτες ακινήτων που πλέον καθημερινά διαπιστώνουν ότι η ακίνητη περιουσία –το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του Ελλήνων πολιτών– έχει μεταβληθεί από δικαίωμα σε βάρος.

Η δραματική κατάσταση με την υπερφορολόγηση των ακινήτων έπειτα από επιταγές της Τρόικας άρχισε, όπως λένε στην πιάτσα, όταν οι «Τροϊκανοί» άρχισαν να συνειδητοποιούν τι ρόλο παίζει στην οικονομία του τόπου αλλά και πόσο βασικός κοινωνικός παράγοντας είναι στην Ελλάδα η ακίνητη περιουσία.

Τέσσερα είναι τα στοιχεία που οδήγησαν την Τρόικα στην επιλογή να μπει στο στόχαστρο η ακίνητη περιουσία. Συγκεκριμένα:

• Η συνειδητοποίηση ότι η χώρα μας διαθέτει το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ευρώπη, καθώς υπολογίζεται στο 92%, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης κυμαίνονται μεταξύ του 40% και του 50% και γύρω στο 35% στις ΗΠΑ.
• Η επιλογή των πολιτών με κάθε κόστος και κάνοντας θυσίες, «κόβοντας από αλλού», όπως λέει ο λαός, να πληρώσουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία το χαράτσι μέσω της ΔΕΗ, ώστε να μην έχουν πρόβλημα με το σπίτι τους.
• Η αδυναμία όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων να πατάξουν έστω και κατ’ ελάχιστο τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή.
• Η εκτίμηση των «Τροϊκανών» ότι η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα είναι μια μεγάλη «φούσκα» που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αδιαφάνεια και τζιράρισμα μεγάλης αξίας που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα.

Βεβαίως, οι διαπιστώσεις αυτές από μόνες τους οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα και μέτρα εάν δεν ληφθούν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά της χώρας. Όπως μας επεσήμανε ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ Στράτος Παραδιάς, το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας εξηγείται από το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υπήρχαν επενδυτικές διέξοδοι πέρα από την αγορά ακινήτων. Οι Έλληνες δεν ένιωθαν ασφάλεια με την επένδυση των χρημάτων τους σε τραπεζικές καταθέσεις ή σε κινητές αξίες και όσοι επέλεξαν να επενδύσουν στο χρηματιστήριο αποδείχθηκε ότι δεν ήταν καλή επιλογή, υπογράμμισε ο κ. Παραδιάς. Έτσι η αγορά ακινήτου ήταν επί της ουσίας η πιο ασφαλής και δημοφιλής επενδυτική κίνηση των πολιτών. Ωστόσο, τώρα έχει μπει στο στόχαστρο «Τροϊκανών» και μη. Όπως μας υπογράμμισε ο κ. Παραδιάς, με τη φορολογία στα ακίνητα πλήττουν το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του Έλληνα πολίτη και αυτό που επιτυγχάνουν είναι η «πάταξη» της κατοχής ακινήτου. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ, πρόκειται για μια αδιέξοδη πολιτική τόσο για την οικονομία όσο και για την κοινωνία, μια πολιτική που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε δημοσιονομικό «Βατερλώ». Είναι χαρακτηριστικό, σημειώνει ο κ. Παραδιάς, ότι στο τέλος του χρόνου θα εκτιναχθεί στα ύψη ο αριθμός των πολιτών που θα αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους του.

Για τιμωρία όσων εμπιστεύτηκαν την ελληνική κτηματαγορά, όσων δεν έφαγαν τα χρήματα, δεν τα ξόδεψαν, δεν τα σπατάλησαν, δεν τα πήγαν στο εξωτερικό αλλά επένδυσαν στην Ελλάδα, κάνει λόγο ο Γιάννης Ρεβύθης, επισημαίνοντας ότι η φορολόγηση των ακινήτων ήταν ο εύκολος τρόπος αφού δεν μπορούν να φορολογήσουν τις εταιρείες και λόγω της κατρακύλας της ανάπτυξης δεν μπορούν να έχουν ούτε άμεσους ούτε έμμεσους φόρους.

Βίαιη υποτίμηση

Το ερώτημα που απασχολεί όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων αλλά και όλους του παράγοντες της αγοράς είναι γιατί εμμένουν σε μια αδιέξοδη και άδικη πολιτική υπερ-φορολόγησης των ακινήτων που οδηγεί σε τραγικό αδιέξοδο τόσο τους ιδιοκτήτες όσο και τους επαγγελματίες του χώρου.

Η άποψη του προέδρου του Συλλόγου Συμβολαιογράφων Κώστα Βλαχάκη είναι ότι «γίνεται άκριτα αποδοχή μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας και προσπάθεια να ανακαλυφθούν ισοδύναμα προς αποφυγή λήψης άλλων μέτρων τα οποία πολιτικά κρίνονται πιο επώδυνα. Ως αποτέλεσμα, στην επιβολή νέων φόρων στα ακίνητα και στα αυτοκίνητα δεν σταθμίζεται ούτε η φοροδοτική ικανότητα του Έλληνα πολίτη –ο οποίος πλέον κάνει τον ύστατο αγώνα επιβίωσής του καθημερινά– ούτε οι επιπτώσεις αυτών των μέτρων μεσοπρόθεσμα στην εξέλιξη της οικονομικής κατάστασης της χώρας».

Σύμφωνα με την εκτίμηση του κ. Βλαχάκη, η πολιτική υπερφορολόγησης των ακινήτων θα οδηγήσει «σε εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, όπως ενός ακινήτου για την παροδική κάλυψη κάποιας ανάγκης ή ακόμη και η εγκατάλειψη ακινήτων ενόψει της αδυναμίας είτε πώλησής του είτε καταβολής των φόρων που αυτά βαρύνονται». Ο πρόεδρος του Συλλόγου Συμβολαιογράφων επισημαίνει ότι σε αυτή την περίοδο κρίσης που βιώνουμε, οι μεγάλοι επενδυτές τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό αναμένουν πώς θα διαμορφωθεί το νέο επίπεδο τιμών ώστε να αρχίσουν μία ευρύτατη επένδυση στην αγορά ακινήτων που μετά βίας θα αγγίζουν τις αντίστοιχες τιμές του 2000.

Η λέξη-κλειδί που απαντά στην επιδρομή που επιχειρείται στους κατόχους ακινήτων είναι η «φούσκα». Όπως υπογραμμίζει ο Στράτος Παραδιάς, στόχος είναι να εξευτελιστεί η αξία των ακινήτων με απώτερο στόχο, όπως λένε, να γίνει ανταγωνιστική η κτηματαγορά. Εν ολίγοις, οι μεγάλοι επενδυτές αναμένουν μέσω της υπερφορολόγησης και της αδυναμίας πληρωμής των πολλαπλών και υψηλών φόρων και χαρατσιών να γίνει βίαιη υποτίμηση των τιμών έτσι ώστε να αρχίσουν να αγοράζουν σε τιμές που εκείνοι θεωρούν ότι θα τους συμφέρει. Μόνο που, τελικά, το αποτέλεσμα θα είναι μέσω του οριζόντιου και βίαιου ευτελισμού της αξίας των ακινήτων πολλοί ιδιοκτήτες να απολέσουν τη μοναδική περιουσία τους, φθάνοντας έτσι σε ένα ιδιότυπο «κούρεμα καταθέσεων».

• 250.000 και άνω υπολογίζονται τα σπίτια που παραμένουν απούλητα πανελλαδικά
• 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ θα πληρώσουν συνολικά το 2013 οι ιδιοκτήτες ακινήτων
• 2 έως 6 ενοίκια από τα συνολικά 12 θα πληρώνει ένας ιδιοκτήτης ακινήτου είτε το μισθώνει είτε το χρησιμοποιεί για ιδιοκατοίκηση
• 11,55% υποχώρησαν οι ονομαστικές τιμές των σπιτιών το πρώτο τρίμηνο του 2013. Καταγράφεται ως η μεγαλύτερη μείωση μεταξύ 42 αγορών σε ολόκληρο τον κόσμο
• 4.000 μεταβιβάσεις νεόδμητων οικιστικών ακινήτων έγιναν το 2012 ενώ το 2007 είχαν μεταβιβαστεί 100.000 κατοικίες
• 10.000 σπίτια αναμένεται να χτιστούν το 2013 πανελλαδικά, τη στιγμή που το 2007 ο αριθμός των νέων κατοικιών είχε αγγίξει τις 104.000
• 90% είναι το ποσοστό μείωσης της κατασκευής σπιτιών μέσα σε μια εξαετία
• 8 χρόνια, με αισιόδοξες προβλέψεις, θα απαιτηθούν για να επανέλθει η κτηματαγορά στα επίπεδα του 2005
• 500.000 ιδιοκτήτες ακινήτων θα πληρώσουν φέτος για πρώτη φορά ΦΑΠ
• 2 μισθώματα τον χρόνο είναι ο μέσος όρος του χαρατσιού μέσω ΔΕΗ
• 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ θα εισπράξει το υπουργείο Οικονομικών για το 2013 από το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ακινήτων
• 1,2 δισεκατομμύριο ευρώ θα εισπράξει το υπουργείο Οικονομικών το 2013 για τον ΦΑΠ του 2011 και του 2012

Έξι προτάσεις

Οι πρόεδροι του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, του Συλλόγου των Συμβολαιογράφων, της ΠΟΜΙΔΑ, της ΟΜΚΟΕΕ και της ΟΜΑΣΕ έχουν καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις προς το υπουργείο Οικονομικών με στόχο τη δίκαιη φορολόγηση και την αναθέρμανση, κατά το δυνατόν, της κτηματαγοράς. Σύμφωνα με τις προτάσεις τους, άκρως απαραίτητα είναι τα εξής έξι βήματα για την έξοδο από την κρίση:

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ: Μείωση των συντελεστών εμπορικότητας και αύξηση των συντελεστών παλαιότητας. Μειωτικός συντελεστής για τα επί τουλάχιστον ενός έτους ξενοίκιαστα ακίνητα ούτως ώστε να ενθαρρυνθεί η αγορά και αξιοποίησή τους, αλλά και να μπορούν οι κάτοχοί τους να πληρώσουν τον φόρο κατοχής. Μείωση των «τιμών ζώνης» στις περιοχές όπου δεν υπάρχουν πλέον εμπορικές τιμές και συναλλαγές.
ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ: Αυτοτελής φορολόγηση κάθε ακινήτου των φυσικών προσώπων με χαμηλό φορολογικό συντελεστή που δεν θα υπερβαίνει κατ’ ανώτατο όριο τον συντελεστή φορολόγησης των νομικών προσώπων (0,6%) και κατάργηση κάθε άλλου ετήσιου φόρου κατοχής ακινήτων (ΦΑΠ, ΕΕΤΑ & ΤΑΠ). Υπολογισμός της φορολογητέας αξίας με μειωμένες τιμές σε σχέση με τις εφαρμοζόμενες για τη φορολογία μεταβίβασης ακινήτων.
ΦΟΡΟΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ – Φ.Π.Α.: Μείωση του συντελεστή σε ποσοστό 5%, ήτοι στο μέσο ύψος του αντίστοιχου συντελεστή των ευρωπαϊκών χωρών. Μείωση του ΦΠΑ σε 10% για την πώληση νεόδμητων οικοδομών και σε 5% στις δαπάνες ανακαίνισης/ενεργειακής αναβάθμισης των υφισταμένων κτιρίων.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΑΚΙΝΗΤΑ: Καθιέρωση μεσαίου κλιμακίου 12.001-24.000€ με συντελεστή 20%. Κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου 1,5%-3% και των κρατήσεων 3% υπέρ ΜΤΠΥ και 2% υπέρ ΤΑΔΚΥ.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ: Επαναφορά της απαλλαγής από ΦΑΠ των κτισμάτων των οικοδομών επί μία επταετία. Κατάργηση της επιβολής ΕΕΤΑ στα εργοτάξια των οικοδομών.
ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ – ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ: Άμεση κατάργησή τους, λόγω «κατεδάφισης» των κάθε είδους εισοδημάτων των πολιτών, ιδιοκτητών και ενοικιαστών. Οριοθετημένη παράταση της αναστολής του «πόθεν έσχες» για αγορά και ανοικοδόμηση κάθε είδους ακινήτων.

Πηγή

read more

Γενναίοι και γενναίες, μνημονιακά πρεζάκια και συριζαίοι, άνεργοι και κωλόφαρδοι, μπορεί η ανάπτυξη να μην ήρθε ποτέ, μπορεί η ανεργία να καλπάζει, μπορεί η φτώχεια και η πείνα να θερίζουν, αλλά εμείς συνεχίζουμε να έχουμε στο μυαλό μας τα λόγια του χαρισματικού μας ηγέτη: "Αν βγάλουμε το καλοκαίρι, το Σεπτέμβριο απογειωνόμαστε".

Εννοώντας, πως ή θα πεθάνουμε ή θα φύγουν με ελικόπτερα, ή θα πάμε στο διάολο.

Στο 26,9% εκτινάχθηκε λοιπόν το ποσοστό της ανεργία στην Ελλάδα το μήνα Απρίλιο, από 26,8% που ήταν το Μάρτιο, ενώ τον Απρίλιο του 2012, η ανεργία έφτανε το 23.1%. Όσο αφορά τώρα την ανεργία των νέων, αυτή έφτασε στο 57,5% τον Απρίλιο 2013 από 51,5% τον Απρίλιο 2012. Οι αριθμοί αυτοί, μπέρδεψαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη γιαγιά μου, η οποία ισχυρίζεται πως ο Νίκος, η Όλγα, ο Μπάμπης και τα άλλα παιδιά, επαναλαμβάνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, πως εδώ και μερικούς μήνες, βαδίζουμε προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αφού της το εξήγησα, η 80χρονη γιαγιά μου κατάλαβε, πως εμείς και ο Νίκος, Όλγα, ο Μπάμπης και τα άλλα παιδιά, δεν ανήκουμε στο ίδιο στρατόπεδο.

Αξίζει να σημειώσουμε, πως όσοι εργάζονται περιστασιακά (ακόμα και 1 φορά την εβδομάδα), δουλεύουν part time, ή δεν πληρώνονται, συμπεριλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό της χώρας.

Στις 8 Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί όπως όλα δείχνουν, η συνάντηση του Αντώνη με τον Μπαράκ Ομπάμα. Ο ανεπάγγελτος πρωθυπουργός μας, ο οποίος έχει να κάνει ταξίδι αναψυχής στο εξωτερικό από τότε που πήγε στην Κίνα, δήλωσε ενθουσιασμένος για την πρόσκληση που έλαβε:

"Θα πάω στην Αμερική. Τζάμπα. Πρέπει να συζητήσουμε με τον Πρόεδρο Ομπάμα για το Κυπριακό, το Νάτο, την κατάσταση στη Συρία, καθώς και να μάθω αν ξέρει κάναν ηλίθιο που θα θέλει να επενδύσει σε μια χρεοκοπημένη χώρα. Όλα αυτά θα μπορούσαν φυσικά να γίνουν και τηλεφωνικά ή μέσω τηλεδιάσκεψης.".

Σε άλλα κυβερνητικά νέα, πως "δε θα ληφθούν νέα μέτρα το 2013", δήλωσε ο Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος προφανώς μας βρήκε ηλίθιους και το εκμεταλλεύεται. Από την άλλη, ποιος είμαι εγώ που θα τον κρίνω. Έξι φορές το έχουν πει μέχρι τώρα και έξι φορές δεν άνοιξε μύτη. Ή κεφάλι. Μπορούμε φυσικά πάντα, να κάνουμε και μια πορεία στο κέντρο. Όταν τα βλέπει αυτά η κυβέρνηση, τα κάνει πάνω της.

Για να λέμε όμως τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, έγινε και ένα καλό με όλη αυτή την ιστορία με την κρίση. Σταμάτησαν οι Έλληνες, να καίνε τα δάση! Γιατί ποιος να χτίσει τέτοιες εποχές; Απλά το αναφέρω, για να μη νομίζετε ότι δε βλέπω τα καλά που κάνει ο Πίτσας.

Αντώνη, κλείσε και την Πυροσβεστική ρε, τζάμπα λεφτά δίνεις.

Τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί να έκανα και μαλακία που το έγραψα, αυτός είναι ικανός να αρχίζει να βάζει φωτιές εδώ και εκεί και μετά να πει πως το έκανε για να δώσει ώθηση στον κλάδο.

Και μιας και τις 2 τελευταίες ημέρες, όλο το δημοσιογραφικό γίγνεσθαι, καταγίνεται με τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, ας δώσουμε και εμείς τα ποσοστά της δημοσκόπησης της εταιρείας VPC, την οποία διεξήγαγε για λογαριασμό μας:

• Στην ερώτηση, πρέπει να κρεμάσουμε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, το 78% των ερωτηθέντων απάντησε ΝΑΙ, το 2% απάντησε ΌΧΙ, και το 20% ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ.
• Στην ερώτηση, πιστεύετε πως ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι υποχείρια μεγάλων τραπεζικών ομίλων, το 90% απάντησε ΝΑΙ και το 10% ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ.
• Στην ερώτηση, με μια λέξη πως θα χαρακτηρίζατε τον Αντώνη Σαμαρά, το 70% των ερωτηθέντων απάντησε, ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ, ΤΟ 15% ΜΑΛΑΚΑ, το 10% ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟ και το 5% ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩ.
• Στην ερώτηση (έγινε σε τουρίστες που επισκέφθηκαν την Ακρόπολη σήμερα το πρωί), τι ιδιότητα πιστεύετε πως έχει ο πρωθυπουργός της Ελλάδας α) Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας β)Επίκουρος Καθηγητής Βιοτεχνολογίας γ)Υπήρξε Ιδιοκτήτης Πιτσαρίας κάποια φάση στο παρελθόν, το 100% των ερωτηθέντων γέλασε.

(Η δημοσκόπηση δεν είναι πραγματική, είναι όπως οι άλλες που βλέπετε στην τηλεόραση).


Αθλητικά: Η εθνική ομάδα νέων ποδοσφαίρου, αποκλείστηκε στη φάση των 16 από το Ουζμπεκιστάν. Μπορεί στο Ουζμπεκιστάν, να μην έχει γίνει μόδα το μαλλί κλαρίνο και το τατουάζ και να χάνουν το χρόνο τους κάνοντας προπονήσεις.

Καιρός: Είναι καλοκαίρι και κάνει ζέστη. Εκπληκτικό;

Ευχαριστούμε που διαβάσατε το υπουργείο προπαγάνδας του Ramnousia και μην ξεχνάτε, οι ειδήσεις στα μεγάλα μ.μ.ε. κάνουν κακό στην υγεία.


Tyler Durden

Πηγή:

read more

Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ώσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ’ την τσέπη του. Ήταν ένα σημείωμα:

«Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».

Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ’ εμάς».

Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες.

Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους. «Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς». Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS.

Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά.

«Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ’ αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της. Στέκονται και κοιτάζουν Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι’ αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της.

«Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Όταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Όσο ακραία κι αν φαίνεται σ’ εμάς.

«Εβγαινα απ’ το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ’ ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ’ αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ…». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει. Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Όσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ.

«Το κρατούσε απ’ το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».


πηγή

read more

Της Ζέζας Ζήκου

Περισσότερο από 10 φορές ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μιλώντας προχθές στο κομματικό ακροατήριο του συνεδρίου της Ν.Δ. αναφέρθηκε αόριστα στο όραμά του της «Νέας Ελλάδας» και αμέσως τα αθύρματα της «σοβαροφανούς» κατεστημένης αντίληψης, έσπευσαν να χειροκροτήσουν! Και έσπευσε να επισημάνει κατηγορηματικά ότι η αντίθεση-σύγκρουση «Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο» αποτελεί παρελθόν. Ωστόσο, πλανάται πλάνην οικτρά. Προφανώς θέλει να ξεχάσει τις (μόλις πριν από ένα χρόνο) προεκλογικές υποσχέσεις του ότι η «αναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης για τη χώρα». Αλλά, η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο και η κοινωνία στην κόλαση. Η χώρα παραμένει πλήρως εξαρτημένη από τις αποφάσεις της τρόικας και τις δόσεις των Μνημονίων για να καλυφθούν οι «μαύρες» τρύπες. Το λεκτικό πυροτέχνημα της «νέας Ελλάδας» απλώς μου θυμίζει τη γνωστή ρήση του Σαρτρ, «η Κόλαση είναι οι άλλοι».

Η χρεοκοπημένη Ελλάς, με χαίνουσες πληγές από την πτώχευση του Δημοσίου και την κοινωνική απελπισία, κλυδωνίζεται επώδυνα μέσα σε περιβάλλον που διαμορφώνει μείζονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Κακά τα ψέματα, το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό οικοδόμημα έχει εισαχθεί και παραμένει σε τροχιά κατάρρευσης. Προφανώς και βιώνουμε μία κρίση μετάβασης σε μια κοινωνία διαφορετική, σε μια άλλη διάταξη των παγκόσμιων δυνάμεων και σχέσεων. Ούτε καν το μέλλον της Ελλάδας ως ευρωπαϊκής επαρχίας είναι εξασφαλισμένο. Ομως, η χώρα σαστισμένη συμπαρίσταται στην καταστροφή της, που οικοδομείται με βαρύγδουπα λόγια. Συμπαρίσταται στην αυτοκαταστροφή της, με το ακόμα πιο ωραίο όνομα της «σύνεσης» της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που «ήρθε επιτέλους σε αυτόν τον τόπο». Δηλαδή, στην ύφεση, την ανεργία και τη φτώχεια...

«Ρευστοποιήστε το εργατικό δυναμικό, ρευστοποιήστε τις κρατικές μετοχές, ρευστοποιήστε τους αγρότες, ρευστοποιήστε την ακίνητη περιουσία». Αυτή, κατά τον Χέρμπερτ Χούβερ, ήταν η συμβουλή που έλαβε από τον μοιραίο υπουργό Οικονομικών του, Αντριου Μέλον, όταν οι ΗΠΑ βυθίζονταν στη Μεγάλη Υφεση το ’29. Για να είμαστε δίκαιοι, διατυπώνονται ερωτήματα σχετικά με το εάν όντως ο Αντριου Μέλον είπε αυτά ακριβώς, γιατί το μόνο που έχει διασωθεί είναι η εκδοχή του Χούβερ, καταγεγραμμένη πολλά χρόνια αργότερα. Απλά, το δόγμα Αντριου Μέλον είναι σήμερα τόσο εσφαλμένο όσο ήταν και τότε.

Ζωντανό παράδειγμα η Ελλάδα, που βλέπει να στοιχειώνει στον εναέριο χώρο της το φάντασμα του Ιρβινγκ Φίσερ, του κορυφαίου Αμερικανού οικονομολόγου την εποχή της Μεγάλης Υφεσης. Υστερα από ογδόντα χρόνια, η θεωρία του αποπληθωρισμού χρέους γίνεται και πάλι διάσημη χάρη στην πολιτική της τρόικας. Ο Φίσερ ήταν εξαιρετικά ευφυής αλλά και πολύ σαφής όταν αποκάλυπτε «το μεγάλο παράδοξο», «το κύριο μυστικό των μεγάλων υφέσεων»: «όσο περισσότερα πληρώνουν οι οφειλέτες, τόσο περισσότερα χρωστούν», «η ίδια η προσπάθεια των ατόμων να ελαφρύνουν το φορτίο του χρέους αυξάνει το φορτίο αυτό». Το ίδιο ακριβώς παράδοξο παρατηρούμε και στην πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης.

Οσο περισσότερο μειώνονται οι μισθοί για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, τόσο περισσότερο αυξάνεται το πραγματικό χρέος. Αρα το θέμα δεν είναι ότι δεν εφαρμόζουμε σωστά την πολιτική. Απλώς η πολιτική δεν είναι σωστή. Οσο πιο πιστά την εφαρμόζουμε, τόσο χειρότερα αποτελέσματα έχουμε. Για τους πιστωτές όμως αποτελεί ευτύχημα, επειδή αυξάνει την αξία των χρημάτων τους και τους επιτρέπει να αγοράσουν πολύ φθηνά οτιδήποτε απαξιώνεται (ανθρώπους, επιχειρήσεις, γη). Επιστροφή, λοιπόν, σε πρότυπα λιτής κατανάλωσης του 19ου αιώνα συνιστά επικίνδυνο αναχρονισμό που δεν συμβιβάζεται ούτε καν με τη λογική και τις ανάγκες του σύγχρονου καπιταλισμού. Η λιτότητα μακράς διαρκείας απέδωσε καρπούς στην περίπτωση της Γερμανίας επειδή η χώρα αυτή στηρίζεται στις εξαγωγές και όχι στην εσωτερική αγορά. Αν όμως όλες οι πλούσιες χώρες ακολουθούσαν το παράδειγμά της, τότε θα στέρευε η παγκόσμια ζήτηση και θα υφίστατο τις οδυνηρές συνέπειες και η Γερμανία.

Γιατί λοιπόν εμμένουν οι Γερμανοί; Δεν βλέπουν ότι είναι καταστροφικό για τις χώρες της περιφέρειας; Προφανώς και το βλέπουν, αλλά αυτός πιθανώς να είναι ο στόχος τους. Να μετατρέψουν την ευρωπαϊκή περιφέρεια σε μια ζώνη χαμηλών μισθών που θα αποτελέσει πλατφόρμα εξαγωγών για τις γερμανικές πολυεθνικές προς τη δυναμική Ασία. Η Γερμανία της Μέρκελ ακολουθεί μια επεκτατική εθνική στρατηγική, που προσπαθεί να υποτάξει την περιφέρεια της Ευρώπης για να την καταστήσει ορμητήριο προς τις αγορές της Ασίας. Εχει αναπτύξει προνομιακές σχέσεις με τη Ρωσία για την εξασφάλιση ενέργειας. Εχει μετατρέψει τις ανατολικές χώρες της διεύρυνσης του 2004 σε φθηνό παραγωγικό εργαστήρι για τις επιχειρήσεις της. Και το σπουδαιότερο, εφοδιάζει την Κίνα με κεφαλαιουχικό εξοπλισμό και τους Κινέζους νεόπλουτους με αγαθά επιδεικτικής κατανάλωσης (κυρίως πολυτελή αυτοκίνητα).
πηγη

read more