Απόλυτη επιτυχία σημείωσε η ημερίδα για την καλλιέργεια της βιομηχανικής (κλωστικής) κάνναβης, που διοργάνωσε ο ΕΛ.Γ.Ο. «ΔΗΜΗΤΡΑ» σε συνεργασία με το ΓΕΩΤ.Ε.Ε παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας, στις εγκαταστάσεις του Κέντρου «ΔΗΜΗΤΡΑ» στη Δράμα.

Η ημερίδα είχε θέμα «Πρώτη γνωριμία με την καλλιέργεια της βιομηχανικής κάνναβης», υλοποιήθηκε στις 9 Απριλίου και την παρακολούθησαν περισσότεροι από 80 ενδιαφερόμενοι (αγρότες, γεωπόνοι, επαγγελματίες κ.α.).
Πρώτος ανέπτυξε την ομιλία του ο πρώην διευθυντής του Κέντρου «ΔΗΜΗΤΡΑ» Δράμας, γεωπόνος κ. Αβραάμ Νικολαΐδης, με θέμα «Τεχνική καλλιέργειας της βιομηχανικής κάνναβης όπως αυτή εφαρμόζεται στις χώρες της Ε.Ε.». Στην αρχή της εισήγησής του ο κ. Νικολαΐδης, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή, ανέφερε την σημασία που είχε η βιομηχανική κάνναβη ως τα τέλη του 19ου αι. όπου το 70-80% του χαρτιού και των υφασμάτων παράγονταν από την κλωστική κάνναβη και σταδιακά αντικαταστήθηκε από τα προϊόντα του βαμβακιού πρώτα και των συνθετικών υλικών αργότερα. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον Ν. 4139/2013, που άνοιξε τον δρόμο για την καλλιέργεια της κλωστικής ή βιομηχανικής κάνναβης στην Ελλάδα, ενώ ήδη από το 1990 με την οδηγία 1308/1990 της Ε.Ε. η καλλιέργειά της κατέστη νόμιμη στην Ευρώπη. Αναφερόμενος στα βοτανικά χαρακτηριστικά του φυτού στάθηκε ιδιαίτερα στην δημιουργία νέων ποικιλιών με υψηλό ποσοστό θηλυκών ανθέων και επιθυμητά αγρονομικά χαρακτηριστικά (υψηλές αποδόσεις, μικρότερη περιεκτικότητα σε THC, ευκολότερη συγκομιδή κ.α.). Ο βιολογικός κύκλος του φυτού κυμαίνεται από 90-150 μέρες ανάλογα με την ποικιλία και την κατεύθυνση της παραγωγής (σπόρο ή ίνα), ενώ προσαρμόζεται εδαφοκλιματικά στις περιοχές όπου καλλιεργείται ο αραβόσιτος. Όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι της καλλιέργειας, ο κ. Νικολαΐδης τόνισε ότι η σπορά γίνεται Μάρτιο-Απρίλιο και η συγκομιδή που αφορά τον σπόρο ή και τα στελέχη τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο. Συνήθως δεν απαιτεί χημική ζιζανιοκτονία (θεωρείται αποπνικτικό των ζιζανίων), ούτε εφαρμογή άλλων φυτοπροστατευτικών προϊόντων, αντιθέτως είναι φυτό απαιτητικό σε υγρασία, εφαρμόζοντας 2-4 αρδεύσεις ιδιαίτερα στο κρίσιμο στάδιο της άνθησης και πλήρωσης των σπόρων. Από τα θρεπτικά στοιχεία του εδάφους, το άζωτο είναι αυτό που διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο στην παραγωγή, τόνισε ο ομιλητής. Οι αποδόσεις του φυτού σε σπόρο είναι 100-150κιλ/στρ. και σε ξερά στελέχη για την παραγωγή ινών σε 700-1300κιλ/στρ., κατόπιν μηχανικής συγκομιδής. Από το φυτό παράγονται πληθώρα προϊόντων, όπως ρούχα, σχοινιά, χαρτί, λάδι, ζωοτροφές, μονωτικά, φαρμακευτικά προϊόντα, εσωτερική επένδυση αυτοκινήτων κ.α. Κλείνοντας την ομιλία του ο κ. Νικολαΐδης, αναφέρθηκε στην οικονομική πρόσοδο της καλλιέργειας βάσει στοιχείων που αναφέρονται σε τιμές παραγόμενου σπόρου και στελεχών από χώρες τις Ε.Ε., όπου το τυπικό ακαθάριστο κέρδος για τα δεδομένα της χώρας μας υπολογίζεται στα 105€/στρ., ενώ πρόσθεσε ότι η καλλιέργεια της βιομηχανικής κάνναβης ενεργοποιεί δικαιώματα.
Ο Δρ. Βυζαντινόπουλος Σπυρίδων, διατελέσας γενικός Διευθυντής του πρώην ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε., ήταν ο δεύτερος εισηγητής της ημερίδας αναπτύσσοντας το θέμα «Βιομηχανική κάνναβη: μια νέα και πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την χώρα μας». Το περιεχόμενο της ομιλίας του κ. Βυζαντινόπουλου περιελάμβανε τρεις ενότητες: τα πλεονεκτήματα της βιομηχανικής κάνναβης, την στρατηγική ένταξη της καλλιέργειας στην χώρα μας και το επιχειρησιακό σχέδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας (business plan).
Στην πρώτη ενότητα ο κ. Βυζαντινόπουλος ανέφερε τα πλεονεκτήματα της βιομηχανικής κάνναβης, αναλύοντας την γεωργική διάσταση (πολύτιμο εργαλείο στον κύκλο της αμειψισποράς, εμποδίζει την διάβρωση του εδάφους, προσαρμοστικότητα σε ποικίλες εδαφοκλιματικές συνθήκες, σοβαρή επιλογή στην αναδιάρθρωση των καλλιεργειών), την οικολογική διάσταση (μειωμένη έως μηδενική χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων, βελτίωση της βιοποικιλότητας και ιδιαίτερα θετική Ανάλυση του Κύκλου Ζωής έναντι άλλων καλλιεργειών) και την οικονομική διάσταση (μεγαλύτερο και σταθερότερο εισόδημα μέσα από καθεστώς συμβολαιακής γεωργίας).
Η στρατηγική ένταξης της καλλιέργειας στη χώρα μας, ήταν το αντικείμενο της 2ης ενότητας της ομιλίας του κ. Βυζαντινόπουλου. Σύμφωνα με τον ομιλητή, απαιτείται η άμεση έκδοση των νομοθετικών ρυθμίσεων που θα προβλέπουν, την τεχνική και επιστημονική υποστήριξη της καλλιέργειας από τον ΕΛ.Γ.Ο. «ΔΗΜΗΤΡΑ», την εισαγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού και την περαιτέρω αξιολόγησή του σε καθορισμένες ζώνες καλλιέργειας. Ιδιαίτερα στάθηκε στον ορισμό του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης της βιομηχανικής κάνναβης στη χώρα μας, που θα περιλαμβάνει, την χορήγηση αδειών μεταποίησης των φυτών και την επιτήρηση των σχετικών βιομηχανιών, τον ποιοτικό έλεγχο των ινών και της περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη (THC), καθώς και την εκπαίδευση των παραγωγών και ενημέρωση των υποψηφίων επενδυτών.
Στην 3η ενότητα όπου ο κ. Βυζαντινόπουλος παρουσίασε το επιχειρησιακό σχέδιο ανάπτυξης της καλλιέργειας τόνισε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη της καλλιέργειας στη χώρα μας, είναι η δημιουργία βιομηχανικών – μεταποιητικών μονάδων. Για την εγκατάσταση μιας τέτοιας μονάδας απαιτείται η απόκτηση τεχνολογίας (Know how) από το εξωτερικό, επενδυτικά κεφάλαια ύψους περίπου 7 εκ. ευρώ και καλλιεργούμενη έκταση βιομηχανικής κάνναβης τουλάχιστον 50χιλ. στρεμμάτων για κάθε μονάδα.
Η ημερίδα έκλεισε με την ομιλία του Δρ. Κατσαντώνη Δημήτριου, γεωπόνου του ΕΛ.Γ.Ο. «ΔΗΜΗΤΡΑ» με θέμα «Η χρήση των νέων τεχνολογιών στην υπηρεσία των αγροτών». Σκοπός της εισαγωγής των σύγχρονων τεχνολογιών στην Γεωργία, είναι η όσο το δυνατό καλύτερη επιλογή και εφαρμογή των γεωργικών πρακτικών, σε συνάρτηση με τις πραγματικές ανάγκες των καλλιεργειών, τόνισε ο κ. Κατσαντώνης. Στόχος είναι ο περιορισμός της υπερβολικής χρήσης αγροχημικών (λιπάσματα, φυτοφάρμακα) και της υπέρμετρης χρήσης των γεωργικών μηχανημάτων (καύσιμα, καυσαέρια), καθώς και η βελτίωση της παραγωγής μέσω της βελτίωσης της ποιότητας και της αύξησης της απόδοσης. Κατόπιν ο κ. Κατσαντώνης αναφέρθηκε σε παραδείγματα νέων τεχνολογιών που συναντάμε στο εμπόριο, όπως είναι ο υπολογισμός διαφορετικών επίπεδων απόδοσης στον αγρό με τη χρήση GPS και αισθητήρα, η μεταβαλλόμενη λίπανση ενός αγρού με την χρήση GPS και ο επιλεκτικός ψεκασμός ζιζανίων με αυτόματο αισθητήρα.
Dramania.gr

read more

ωση

Αυτή την Κυριακή, Το ΧΩΝΙ δημοσιεύει μια αναλυτική μελέτη του Κλεάνθη Γρίβα, ο οποίος αποκαλύπτει τη συνωμοσία πίσω από την -παράνομη- απαγόρευση της κάνναβης και τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει η ελληνική οικονομία από την αποποινικοποίησή της.

Συγκεκριμένα, η μελέτη Γρίβα εκτιμά ότι, εφόσον δοθεί το «πράσινο φως» στην παραγωγή κλωστικής κάνναβης -που χρησιμοποιείται ευρέως και διεθνώς στην παραγωγή ενδυμάτων- μπορούν, σε πρώτη φάση, να αξιοποιηθούν 5.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης ελληνικής γης, από τα 40.000.000 που μένουν, σήμερα, αναξιοποίητα. Μια τέτοια εξέλιξη, θα δημιουργήσει χιλιάδες και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, εν μέσω κρίσης.

Μάλιστα, η κλωστική κάνναβη όχι μόνο δεν απαγορεύεται στις υπόλοιπες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά επιδοτείται και –μάλιστα- με εξαιρετικά προνομιακούς όρους. Γεγονός που, ουσιαστικά, καθιστά παράνομη την απόρριψη των αιτήσεων για καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης που έχουν υποβάλει Ελληνες καλλιεργητές στο υπουργείο Γεωργίας, αφού ο κοινοτικός κανονισμός που προβλέπει την καλλιέργεια και την επιδότησή της είναι υποχρεωτικά εφαρμοστέος στη χώρα μας.

Διαβάστε Στο ΧΩΝΙ της Κυριακής, την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έρευνα του Κλεάνθη Γρίβα:

- Τι προβλέπει η γνωμοδότηση 64/1990 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και γιατί την κρατούν «κρυμμένη».

- Ολο το ιστορικό της απαγόρευσης στην Ελλάδα και διεθνώς: ποια συμφέροντα την επέβαλαν, τι κέρδισαν.

- Ποιες είναι οι διεθνώς αναγνωρισμένες ευεργετικές επιδράσεις της θεραπευτικής χρήσης της κάνναβης στο γλαύκωμα, τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, το άσθμα, την επιληψία, τους σπασμούς και μια σειρά άλλων σοβαρών παθήσεων.

- Τι δηλώνουν οι ειδικοί για την βιομηχανική, θεραπευτική και την ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης.

- Ποια βιβλία είναι τυπωμένα σε χαρτί από κάνναβη.

Οι μύθοι γύρω από την ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης: για να προκληθεί το... κακό (ευεξία) πρέπει κανείς να καπνίσει ένα στρέμμα κλωστικής κάνναβης!

Μια μελέτη που θα προκαλέσει αίσθηση, Στο ΧΩΝΙ της Κυριακής.

read more

Επαίρεται η κυβέρνηση και το μνημονιακό στρατόπεδο για το θρίαμβο που έχει καταγάγει με την απάλειψη του 'διπλού ελλείμματος', δηλαδή του δημοσιονομικού και των τρεχουσών συναλλαγών. Σώθηκε η Ελλάδα, μείναμε στο ευρώ, πέτυχε η προσπάθεια προσαρμογής, παρά τα 'λάθη' των κακών της Τρόικας. Πλέον εξυγιάνθηκε η οικονομία, μπαίνουμε σε ανάκαμψη και σύντομα οι Έλληνες θα δουν το όφελος στην καθημερινή ζωή τους.

Ας αφήσουμε κατά μέρος τον παραλογισμό, από τη μια, να κατηγορείται η Τρόικα για λανθασμένα και άστοχα μέτρα και, από την άλλη, να πανηγυρίζει η κυβέρνηση για την επιτυχία του προγράμματος που σχεδίασε η Τρόικα. Ας παραβλέψουμε και τον εμφανή προεκλογικό χαρακτήρα των ανακοινώσεων, ο οποίος δείχνει ότι στην ουσία το ελληνικό πολιτικό προσωπικό τίποτε δεν έμαθε από την κρίση και χρησιμοποιεί κυνικά οποιοδήποτε οικονομικό στοιχείο, χωρίς να ενδιαφέρεται για την ουσία. Aς ρωτήσουμε μόνο: υπάρχει κάποια βάση στα περί εξυγίανσης και ανάκαμψης;

Το τι πραγματικά συμβαίνει στον παραγωγικό ιστό της ελληνικής οικονομίας φαίνεται στο διάγραμμα που δείχνει τη βιομηχανική παραγωγή:

Πηγή: Ελ.Στατ., 2005 = 100,0


Η ελληνική βιομηχανία λίμνασε κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου του ευρώ, όταν τα επιτόκια ήταν χαμηλά και οι ρυθμοί ανάπτυξης του ΑΕΠ υψηλοί λόγω της φθηνής πίστωσης. Εκείνη την περίοδο εμφανίστηκε και το τεράστιο έλλειμμα στις τρέχουσες συναλλαγές, καθώς η συνολική ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας συνετρίβη εντός της ΟΝΕ.

Η κατάρρευση της βιομηχανίας άρχισε με την παγκόσμια κρίση του 2007-9, συνεχίστηκε ακάθεκτη με την υιοθέτηση των Μνημονίων και ουσιαστικά επιταχύνθηκε το 2013. Τα πρόσφατα γεγονότα της Χαλυβουργικής δεν είναι παρά μια απεικόνιση της πικρής πραγματικότητας: η Ελλάδα αποβιομηχανοποιείται με απίστευτους ρυθμούς εδώ και έξι χρόνια. Τα Μνημόνια σήμαναν το τέλος της ελληνικής βιομηχανίας.

Αν νομίζουν κάποιοι ότι η βιομηχανική κατάρρευση έχει φτάσει στο τέλος της, ότι 'πιάσαμε πάτο' και απο δω και πέρα θα περάσουμε σε ανάκαμψη δεν έχουν παρά να δουν το επόμενο διάγραμμα:

Πηγή: Ελ.Στατ.

Ο δείκτης νέων παραγγελιών της ΕλΣτατ δείχνει μείωση 7,5% για το Δεκέμβριο 2013 και συνολική μείωση 6,9% για ολόκληρο το 2013. Δεν υπάρχει κανένας δυναμισμός στις προοπτικές της ελληνικής βιομηχανίας. Η εικόνα είναι απλώς τραγική.

Τι προκάλεσε την κατάρρευση της ελληνικής βιομηχανίας; Η απάντηση είναι σύνθετη και δε μπορεί να δοθεί σε λίγες γραμμές. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην Τρόικα, στα Μνημόνια και στην παραμονή στο ευρώ. Η δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας, όπως και η προσαρμογή του εξωτερικού ελλείμματος, βασίστηκαν στη συντριβή της εγχώριας ζήτησης που επέβαλαν τα Μνημόνια. Το δημόσιο περιέκοψε δραστικά τις δαπάνες του και ανέβασε τη φορολογία, η κατανάλωση ελαττώθηκε ταχύτατα και οι επενδύσεις (δημόσιες και ιδιωτικές) κυριολεκτικά κατέρρευσαν απο το 2008 και μετά. Η συντριβή της εγχώριας ζήτησης έφερε δημοσιονομική και εξωτερική ισορροπία, αλλά συνέτριψε και τη βιομηχανική παραγωγή.

Τι συνέβη όμως με τις εξαγωγές, οι οποίες στις νεοφιλελεύθερες αναλύσεις του ΔΝΤ και της ΕΕ υποτίθεται ότι θα λειτουργούσαν ως σανίδα σωτηρίας; Η συνολική αξία των εξαγωγών το 2013 μειώθηκε κατά 0,2%, ενώ τους τελευταίους μήνες η συρρίκνωση ήταν ταχύτατη. Το Δεκέμβριο του 2013, για παράδειγμα, οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 14,2%. Η συρρίκνωση δεν αποτελεί κανένα απολύτως μυστήριο: οι εξαγωγές προς την ευρωζώνη πάσχουν διότι η οικονομία της ΟΝΕ είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ενώ οι εξαγωγές εκτός ευρωζώνης πάσχουν διότι το ευρώ είναι πολύ ισχυρό. Και αυτά χωρίς να συνυπολογίσουμε τη δυσκολία εξεύρεσης εξαγωγικών πιστώσεων. Για την ελληνική βιομηχανία η πτώση της εξωτερικής ζήτησης ήταν και το τελειωτικό πλήγμα.

Ναι, ίσως πει κανείς, αλλά οι μισθοί έχουν επίσης συντριβεί και άρα η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας ανεβαίνει. Γιατί δε φαίνεται αυτό στα αποτελέσματα της οικονομίας; Φαίνεται μια χαρά, αρκεί κανείς να καταλαβαίνει τι βλέπει. Η απάλειψη του εξωτερικού ελλείμματος, για την οποία τόσο περηφανεύεται η κυβέρνηση, είναι αντανάκλαση της ανόδου της συνολικής ανταγωνιστικότητας που οφείλεται στη συντριβή των μισθών. Μόνο που η απάλειψη συνέβη λόγω της κατάρρευσης των εισαγωγών και όχι της εκτόξευσης των εξαγωγών (οι οποίες αντιθέτως μειώνονται). Η άνοδος της συνολικής 'εθνικής' ανταγωνιστικότητας που μετριέται με το μοναδιαίο κόστος εργασίας είναι απολύτως συμβατή με το πλεόνασμα που πλέον παρατηρείται στις τρέχουσες συναλλαγές.

Η 'εθνική' ανταγωνιστικότητα όμως μικρή σχέση έχει με την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, ή οποιουδήποτε άλλου κλάδου, η οποία καθορίζεται από πολύ πιο συγκεκριμένους παράγοντες. Η ελληνική βιομηχανία αντιμετωπίζει πτώση της εγχώριας και της εξωτερικής ζήτησης, άλμα του κόστους ενέργειας, φορολογικές πιέσεις, πολύ υψηλά επιτόκια και έλλειψη πιστώσεων. Πως να αντισταθμιστούν όλα αυτά από την πτώση των μισθών;

Η ελληνική οικονομία έχει όντως πετύχει μια σχετική σταθεροποίηση με την απάλειψη του ΄διπλού ελλείμματος'. Αλλά η σταθεροποίηση αυτή είναι αποτέλεσμα καταστροφής και δε δείχνει απολύτως καμία εξυγίανση του παραγωγικού ιστού, ή της οικονομίας γενικότερα. Η Ελλάδα κατέστρεψε τη βιομηχανία της και κατασπατάλησε τους πόρους της - κυρίως τον κόσμο της εργασίας - ακολουθώντας την πολιτική της Τρόικας. Το κόστος της παραμονής στο ευρώ είναι οι άνεργοι και η κατεστραμμένη βιομηχανία.

Δεν υπάρχει σοβαρή προοπτική ανάκαμψης του βιομηχανικού ιστού όσο ακολουθείται η σημερινή πορεία. Αυτοί που ισχυρίζονται το αντίθετο και υπόσχονται σύντομα καλύτερες μέρες, ή δεν καταλαβαίνουν τι λένε, ή είναι τελείως κυνικοί. Η καταστροφή που υπέστη ο ελληνικός παραγωγικός ιστός και το τεράστιο ποσοστό ανεργίας δε θα αντιστραφούν χωρίς ολική και εστιασμένη αλλαγή πολιτικής. Μέσα στην ΟΝΕ και με τις περιοριστικές πολιτικές της ΕΕ κάτι τέτοιο απλώς δε γίνεται. Λείπει δυστυχώς ο πολιτικός φορέας που θα διαμορφώσει με θάρρος την πραγματική εναλλακτική πρόταση.


Costas Lapavitsas

read more

Αντιμέτωπη με την πτώχευση βρίσκεται η γαλακτοβιομηχανία ΑΓΝΟ, καθώς, μέχρι σήμερα, η διάσωση δεν έχει έρθει μέσω της εισόδου στρατηγικού επενδυτή.

Την αγορά της ιστορικής εταιρείας εξέταζε ο επιχειρηματίας Ιβάν Σαββίδης, ωστόσο το deal δεν προχώρησε, αφού δεν βρέθηκε λύση για τα χρέη άνω των 17 εκατ. ευρώ που οφείλει η ΑΓΝΟ στην Αγροτική Τράπεζα.

Έτσι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του zougla.gr, οι πιστωτές της εταιρείας εξετάζουν το ενδεχόμενο να υποβάλουν αίτηση πτώχευσης. Πρόκειται για το μοναδικό «χαρτί» που έχουν για να διεκδικήσουν τα οφειλόμενα προς αυτούς ποσά, με την εταιρεία να παραμένει κλειστή εδώ και έναν χρόνο. Η αίτηση πτώχευσης δεν έχει κατατεθεί ακόμη στο αρμόδιο δικαστήριο -εκτιμάται ότι θα είναι το Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης-, με τους πιστωτές της εταιρείας να οργανώνουν τις κινήσεις τους.


Πόσα χρωστά η ΑΓΝΟ

Η γαλακτοβιομηχανία χρωστά συνολικά περισσότερα από 50 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα μεγαλύτερα «φέσια» εντοπίζονται στο ΙΚΑ (2,5 εκατ. ευρώ), στο Δημόσιο (500.000 ευρώ) και στην Αγροτική Τράπεζα (17,3 εκατ.). Ακόμη ποσό της τάξεως του ενός εκατομμυρίου οφείλεται στους εργαζομένους, ενώ περίπου 1,9 εκατ. ευρώ σχετίζεται με οφειλές που συνδέονται με ακάλυπτες επιταγές.

Πηγές εξηγούν στο zougla.gr ότι όσο η ΑΓΝΟ παραμένει κλειστή, τόσο απαξιώνεται η περιουσία της (μηχανήματα, εγκαταστάσεις κ.λπ.), γεγονός που μειώνει το ύψος του τιμήματος στο οποίο θα πωλούνταν -σε περίπτωση πτώχευσης- η κινητή και ακίνητη περιουσία της εταιρείας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, χθες εργαζόμενοι της ΑΓΝΟ πήγαν στο σπίτι του επικεφαλής της εταιρείας Νίκου Κολλιού, σε μια προσπάθεια να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους.

Απόφαση-κόλαφος

Ο 77χρονος επιχειρηματίας, ο οποίος είχε στενές φιλικές σχέσεις με τον Άκη Τσοχατζόπουλο, δεν κατάφερε να πετύχει την ένταξη της ΑΓΝΟ στο άρθρο 99. Μάλιστα, το Εφετείο Θεσσαλονίκης με μία απόφαση-κόλαφο σημείωνε, πριν από μερικούς μήνες, ότι η εταιρεία δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να «σωθεί» μέσω του άρθρου 99. Στην απόφαση αναφέρεται ότι η ΑΓΝΟ ποτέ δεν κατάφερε να εμφανίσει κέρδη, αν και εξαγοράστηκε, απαλλαγμένη από χρέη, το 2003 από την Κολιός Α.Ε. και παρά τον υψηλό κύκλο εργασιών της.

Ακόμη, το εφετείο ανέφερε ότι η εταιρεία εξοφλούσε τους απολύτως απαραίτητους προμηθευτές της, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργία της, και επομένως δεν βρίσκεται σε παύση πληρωμών, κάτι που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη στο άρθρο 99.

Και εάν δεν βρεθεί λύση, η πρώτη εταιρεία εμφιάλωσης και παστερίωσης γάλακτος στην Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με το οριστικό «λουκέτο». Η ΑΓΝΟ αγοράστηκε το 2003 από την Κολλιός που είχε πληρώσει τότε προκαταβολή 1,2 εκατ. ευρώ, ενώ είχε πάρει δάνειο ύψους 10 εκατ. Το διάστημα 1991-1995 είχε χαρακτηριστεί από κατασπατάληση, ενώ η εταιρεία είχε βρεθεί αντιμέτωπη με υποθέσεις παράνομων επιδοτήσεων εκ μέρους της ΑΤΕ που την είχε εξαγοράσει το 2000 προς 32 δισ. ευρώ.

πηγη

www.zougla.g

read more

Τη λίστα με τις εταιρείες στις οποίες επιβλήθηκαν βαριά πρόστιμα για το διατροφικό σκάνδαλο που τους προηγούμενους μήνες συγκλόνισε και τη χώρα μας, έδωσε στη δημοσιότητα ο ΕΦΕΤ. Πρόκειται για εταιρείες σε προϊόντα των οποίων ανιχνεύτηκε DNA αλόγου, ενώ σε μία περίπτωση βρέθηκε και κρέας από... μουλάρι. «Πρόκειται για εταιρείες που όλο το προηγούμενο διάστημα βρέθηκαν να έχουν κάνει τη συγκεκριμένη παράβαση. Εντός του Νοεμβρίου οριστικοποιήθηκαν τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν». Πρόκειται για 23 «βαριές» επωνυμίες της εγχώριας -και όχι μόνο- αγοράς, στις οποίες επιβλήθηκαν πρόστιμα συνολικού ύψους 228.000 ευρώ. Πιο συγκεκριμένα επιβλήθηκε: 1.Πρόστιμο € 7.000 στην επιχείρηση παραγωγής μαγειρεμένων φαγητών SPECIAL ΕΔΕΣΜΑΤΑ Α.Ε. στη Θέρμη διότι διαπιστώθηκαν : – Δυσχέρανση του ελέγχου. – Η επιχείρηση χρησιμοποίησε, τουλάχιστον σε μία περίπτωση, κρέας αλόγου για την παρασκευή έτοιμων φαγητών. 2. Πρόστιμο € 8.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΑΔΑΣ & ΣΙΑ Α.Β.Ε.Ε. στις Αχαρνές διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "κεμπάπ κατεψυγμένο" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 3. Πρόστιμο € 2.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος ΑΡΙΣΤΗ ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ Α.Β.Ε.Ε. στο Αιγάλεω διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "καβουρμάς" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 4. Πρόστιμο € 2.000 στην επιχείρηση παραγωγής τυροπιτών – πίτσας ΝΕΤΙΜ Α.ΜΕΧΜΕΤ στο δήμο Μαρωνειας – Σαπων διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "σαλάμι βοδινό" και "λουκάνικο πέταλο" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 5. Πρόστιμο € 2.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος Ι. ΣΤΑΜΠΟΛΙΔΗΣ & ΑΦΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ Ε.Π.Ε. – NOSTIMA στην Αλεξανδρούπολη διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "λουκάνικο χωριάτικο" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 6. Πρόστιμο € 10.000 στο εστιατόριο της φοιτητικής λέσχης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Α. ΧΟΥΤΟΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. – XOYTOS CATERING A.E. στην Ορεστιάδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγμα του προϊόντος "σουτζουκάκι" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. – Διακίνηση δεσμευμένων τροφίμων κατά παράβαση του Αγορανομικού Κώδικα. 7. Πρόστιμο € 14.000 στην ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ T & T FOODS A.E. στη Νέα Προποντίδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγμα του προϊόντος "σουτζουκάκι" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 8. Πρόστιμο € 5.000 στο εστιατόριο της φοιτητικής λέσχης Αλεξανδρούπολης Α.ΧΟΥΤΟΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. – XOYTOS CATERING A.E. διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "σνιτσελάκι κοτόπουλο αλεσμένο" και "μπιφτέκι" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 9. Πρόστιμο € 8.000 στην ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ T & T FOODS A.E. στη Νέα Προποντίδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "σνιτσελάκι κοτόπουλο αλεσμένο" και "μπιφτέκι" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 10. Πρόστιμο € 4.000 στην επιχείρηση Α. ΧΟΥΤΟΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. – XOYTOS CATERING A.E. – ΑΛΣΟΣ ΝΥΜΦΑΙΑΣ στην Κομοτηνή διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγμα του προϊόντος "σνιτσελάκι κοτόπουλο αλεσμένο" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 11. Πρόστιμο € 6.000 στην ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ T & T FOODS A.E. στη Νέα Προποντίδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγμα του προϊόντος "σνιτσελάκι κοτόπουλο αλεσμένο" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 12. Πρόστιμο € 15.000 στο εστιατόριο της φοιτητικής λέσχης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Α. ΧΟΥΤΟΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. – XOYTOS CATERING A.E. στην Κομοτηνή διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "μπιφτέκι", "σουτζουκάκι" και "κοτομπουκίτσες" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 13. Πρόστιμο € 25.000 στην ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ T & T FOODS A.E. στη Νέα Προποντίδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "μπιφτέκι", "σουτζουκάκι" και "κοτομπουκίτσες" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. – Παραπλάνηση του καταναλωτή. 14. Πρόστιμο € 2.000 στην επιχείρηση ΑΦΟΙ ΜΠΑΤΑΝΙΑΝ Α.Β.Ε.Ε. στο Κορωπί διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "κεμπάπ τύπου αρμένικο" σστο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 15. Πρόστιμο € 17.000 στη βιομηχανία κρέατος – αλλαντικών ΠΑΣΣΙΑΣ Α.Β.Ε.Ε. στο δήμο Παύλου Μελά διότι διαπιστώθηκαν : – Δυσχέρανση του ελέγχου. – Ανεπαρκής εφαρμογή συστήματος αυτοελέγχου. – Η επιχείρηση χρησιμοποίησε επανειλημμένα κρέας αλόγου για την παρασκευή προϊόντων. 16. Πρόστιμο € 7.000 στην επιχείρηση Α. ΧΟΥΤΟΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. – XOYTOS CATERING A.E. στο δήμο Πυλαίας – Χορτιάτη διότι διαπιστώθηκαν : – Δυσχέρανση του ελέγχου. – Η επιχείρηση κατείχε και διέθεσε προϊόντα τα οποία βρέθηκαν θετικά στην παρουσία κρέατος αλόγου και ημιόνου. 17. Πρόστιμο € 15.000 στην ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ T & T FOODS A.E. στη Νέα Προποντίδα διότι διαπιστώθηκαν : – Δυσχέρανση του ελέγχου. – Η επιχείρηση χρησιμοποίησε κρέας αλόγου για την παραγωγή τροφίμων. 18. Πρόστιμο € 10.000 στη βιομηχανία αλλαντικών ΥΦΑΝΤΗΣ Α.Β.Ε.Ε. στην Κηφισιά διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "μπιφτέκια έτοιμα ψημένα" το οποίο βρέθηκε θετικό σε DNA αλόγου. Στη συνέχεια, κλιμάκιο της υπηρεσίας προέβη σε έλεγχο στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης στην Αττική. Από την επιθεώρηση προέκυψε ότι, ενώ είχε αλλαχθεί η συνταγή του εν λόγω προϊόντος, δεν είχε αλλαχθεί η επισήμανσή του. Συνεπώς, το προϊόν ήταν μη κανονικό ως προς την επισήμανση. Στο προιόν "μπιφτεκι προψημένο" χρησιμοποιήθηκε μόνο βοδινό κρέας ενώ η ετικέτα ανέφερε και χοιρινό κρεας. 19. Πρόστιμο € 5.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος KRIVEK A.E. στη Χερσόνησο Ηρακλείου διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα προϊόντος στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 20. Πρόστιμο € 10.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος Π. Γ. ΝΙΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε. στον Άγιο Στέφανο διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "παριζάκι μοσχάρι" και "λουκάνικο τύπου Φρανκφούρτης" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 21. Πρόστιμο € 16.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος Π. Γ. ΝΙΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε. στον Άγιο Στέφανο διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "πάριζα με εκλεκτό μοσχαρίσιο κρέας", "παριζάκι από φρέσκο κρέας" και "πάριζα από φρέσκο χοιρινό κρέας" στα οποία ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 22. Πρόστιμο € 36.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος Π. Γ. ΝΙΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε. στον Άγιο Στέφανο διότι διαπιστώθηκαν : – Δείγματα των προϊόντων "παριζάκι από φρέσκο κρέας" και "πάριζα με εκλεκτό μοσχαρίσιο κρέας" στα οποία ανιχνεύτηκε φαινυλοβουταζόνη. – Δείγμα του προϊόντος "παριζάκι με εκλεκτό μοσχαρίσιο κρέας Fe Zn VITB2 VITB6″ το οποίο βρέθηκε μη κανονικό ως προς την επισήμανση γιατί η ονομασία πώλησης οδηγεί σε σύγχυση τον καταναλωτή ως προς τη φύση του προϊόντος. – Δείγμα του προϊόντος "πάριζα" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου. 23. Πρόστιμο € 2.000 στην επιχείρηση παραγωγής προϊόντων κρέατος Π. Γ. ΝΙΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε. στον Άγιο Στέφανο διότι διαπιστώθηκε : – Δείγμα του προϊόντος "πάριζα βραστή" στο οποίο ανιχνεύτηκε DNA αλόγου.

 πηγη arouraios.gr

read more

Του Λεωνίδα Βατικιώτη 
 
Το γύρο της Ευρώπης έκανε το απόσπασμα από το βιβλίο του Ισπανού πρώην πρωθυπουργού Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, με τίτλο Το δίλημμα, πως «το πρόβλημα με το ευρώ είναι ότι σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τη Γερμανία και όχι τις άλλες χώρες». Η προβολή που δόθηκε, σε συνδυασμό με αντίστοιχες επικρίσεις και προβληματισμούς που διατυπώνονται από χώρες όπως η Γαλλία, έχει ξεχωριστή σημασία για έναν και μόνο λόγο: επειδή η κριτική του Θαπατέρο διατυπώνεται σε μια συγκυρία κατά την οποία η κρίση στην Ευρωζώνη, όπως συμβατικά ξεκίνησε με το ξέσπασμα της κρίσης χρέους στην περιφέρεια, υποτίθεται ότι έχει λυθεί.

Η συζητούμενη έξοδος της Ιρλανδίας στις αγορές και το τέλος της περιόδου βαθιάς ύφεσης στην Ελλάδα επιτρέπουν να κυκλοφορούν εκ νέου αισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον της οικονομίας. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι τελείως διαφορετική. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε δεδομένο το τέλος των αρνητικών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα το 2014, χάριν της συζητήσεως, η επόμενη μέρα φαντάζει εξίσου ζοφερή με το νωπό παρελθόν των Μνημονίων στο βαθμό που το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα επιβάλλει τους δικούς του όρους για το περιεχόμενο και την κατεύθυνση της οικονομικής ανάπτυξης. Εν ολίγοις: αποβιομηχάνιση, πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας, υπερφορολόγηση, μισθοί εξαθλίωσης και φτώχεια στα ύψη. Μνημονιακή πολιτική χωρίς Μνημόνια υπόσχε η παραμονή στο ευρώ!

Σε αυτό το περιβάλλον η συζήτηση την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα επανέρχεται με δριμύτητα ως λύση ανάγκης. Ως η αυστηρή εκείνη προϋπόθεση που θα σώσει ό,τι ακόμα σώζεται -και δεν είναι λίγα αυτά- και αποτρέψει τα χειρότερα που είναι μπροστά μας!

Εντούτοις, τα πρακτικά προβλήματα που προκύπτουν δεν είναι καθόλου αμελητέα κι ούτε κανείς υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή, ή όπως αλλιώτικα ονομαστεί το νέο νόμισμα, υποστηρίζει ότι από την επομένη κιόλας θα ξεκινήσει περίοδος παχιών αγελάδων, χωρίς έστω ένα μεταβατικό κόστος. Η διαφορά είναι ότι εκείνο το κόστος -αμελητέο σε σχέση ό,τι έχουμε ήδη καταβάλει- οδηγεί τουλάχιστον σε μια διέξοδο που δικαιολογεί τις θυσίες. Οι σημερινές θυσίες πού οδηγούν; Ποιος υπέρμαχος του ευρώ, που μας καλεί σε θυσίες, μπορεί να δεσμευτεί ότι η ανεργία και οι μισθοί θα επανέλθουν έστω στα επίπεδα του 2008 σε δύο ή τρία χρόνια;

Τρία είναι τα προβλήματα που προβάλλονται τις περισσότερες φορές υστερόβουλα -ως απειλές-, παρότι κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει την πρακτική σημασία τους ως ζητήματα που απαιτούν λύση.

Πρώτον, το πρόβλημα της οικονομικής απομόνωσης που μπορεί να επέλθει, με τα συναφή προβλήματα τροφοδοσίας της αγοράς και το πρόβλημα εύρεσης ρευστού για κάλυψη δανειακών αναγκών.
Δεύτερον, το πρόβλημα εξυπηρέτησης των δανείων των ελληνικών νοικοκυριών στην περίπτωση που το νέο νόμισμα υποτιμηθεί έναντι του ευρώ.
Και τρίτο πρόβλημα είναι ο κίνδυνος από μια μαζική εξαγορά ελληνικών περιουσιακών στοιχείων από κεφάλαια τα οποία θα εκμεταλλευτούν τη νέα ισοτιμία.

Αμοιβαίες σχέσεις
Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, ως αποτέλεσμα απόφασης της ίδιας της χώρας και όχι ως αποτέλεσμα πιέσεων που ήδη ασκούν υπερνεοφιλελεύθεροι Γερμανοί, όπως ο πρόεδρος του ινστιτούτου ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν, δεν συνεπάγεται την απομόνωση της. Αντίθετα, της παρέχει μια πρώτης τάξης ευκαιρία να επανεξετάσει τους όρους ένταξης της στην παγκόσμια οικονομία, θέτοντας σε προτεραιότητα κριτήρια που σχετίζονται με τις δικές της πολυποίκιλες ανάγκες: κοινωνικές, οικονομικές, περιφερειακές, εθνικές, γεωστρατηγικές.

Υπ’ αυτό το πρίσμα, η οικονομική και νομισματική ένωση με τη Γερμανία οφείλει να απορριφθεί εκ προοιμίου ως καταστροφική. Δοκιμάστηκε και απέτυχε. Στη θέση της πρέπει να προκριθούν αρχικά μορφές ενοποίησης που ενδέχεται να πάρουν και νομισματική διάσταση στη συνέχεια με χώρες που χαρακτηρίζονται από συγκρίσιμη παραγωγικότητα και εφάμιλλες οικονομικές δομές, όπως είναι πρώτ’ απ’ όλα οι άλλες τρεις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και δευτερευόντως οι χώρες της Βαλκανικής και της Βόρειας Αφρικής. Η συνεργεία με αυτές τις χώρες, με τις οποίες η Ελλάδα έχει ιστορικούς δεσμούς, μπορεί να αποδειχτεί αμοιβαία επωφελής. Η απουσία δε κοινού νομίσματος μπορεί να επιφέρει επιπλέον κόστη στις συναλλαγές, αλλά αυτά τα κόστη ξεπερνιούνται εύκολα και κατά πολύ αν εισαχθεί η μέθοδος του συμψηφισμού μέσω ανταλλαγής προϊόντων (clearing), όπως συνέβαινε στο παρελθόν, πριν επιβληθεί ο εκχρηματισμός των συναλλαγών προς όφελος των ισχυρών νομισμάτων, κρατών-εκδοτών και ενδιάμεσων διαχειριστών που εισπράττουν όλα τα οφέλη.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, που η Ελλάδα θα εξάγει εσπεριδοειδή και ενέργεια εισάγοντας προϊόντα ελαφράς βιομηχανίας από την Ιταλία (από γυαλιά ηλίου μέχρι ηλεκτρολογικό και μηχανολογικό εξοπλισμό) και χαλκό ή ξυλεία από τη Βουλγαρία, αξιοποιούνται στο έπακρο τα παραγωγικά πλεονεκτήματα κάθε χώρας.

Ταυτόχρονα κόβεται ο δρόμος στις πολυεθνικές, που με όχημα το κοινό νόμισμα σαρώνουν την εγχώρια παραγωγή, με δραματικά αποτελέσματα για την απασχόληση. Οι 7.747 βιοτεχνίες που έκλεισαν μεταξύ 2009-2012, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας -και οι 2.500 που αναμένεται να κάνουν παύση εργασιών μέχρι το τέλος του 2013- δεν έβαλαν «λουκέτο» μόνο λόγω έλλειψης ζήτησης, αλλά και λόγω της σάρωσης της εγχώριας αγοράς από πολυεθνικά μεγαθήρια. Ως συνέπεια, δημιουργούνται οι όροι για στήριξη εγχώριων βιομηχανιών με κριτήρια τα υπάρχοντα συγκριτικά πλεονεκτήματα (ναυπηγεία, φάρμακο, μεταποίηση αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων κ.ά.) και ώθηση σε άλλους κλάδους που θα επιλεγούν με κοινωνικά κριτήρια. Στο πλαίσιο του ευρώ ο καταμερισμός που υπάρχει για την Ελλάδα προβλέπει τη μετατροπή της σε τουριστικό θέρετρο, κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου και σε πλατφόρμα υποδοχής εργασιών τελικής συναρμολόγησης πολυεθνικών εταιρειών με μηδενική για τον τόπο προστιθέμενη αξία.

Τέλος στην αποεπένδυση
Aκόμη κι έτσι προβάλλεται πολλές φορές το ερώτημα για τη δυνατότητα που έχει η Ελλάδα να κόψει ακόμη και αυτούς τους επιζήμιους και ετεροβαρείς δεσμούς που τη συνδέουν με την Ευρωζώνη στο βαθμό, για παράδειγμα, που παράγει μόνο το 27% των προϊόντων που καταναλώνει. Μα εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα: η αυξανόμενη εξάρτηση της Ελλάδας οφείλεται στην ίδια την ένταξη της στην Ευρωζώνη. Αν δεν κόψει τώρα αυτούς τους δεσμούς, σε λίγα χρόνια η εξάρτηση θα είναι πολύ μεγαλύτερη και θα παράγει το 20% ή το 15% των όσων παράγει.

Κόβοντας αυτό το γόρδιο δεσμό μπορεί, για παράδειγμα, να βρει πόρους ώστε να χρηματοδοτήσει ένα γενναιόδωρο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων -δεδομένης πλέον και της αδυναμίας του ιδιωτικού τομέα να καλύψει το κενό στις επενδύσεις, παρά την πτώση των μισθών-το οποίο θα προκαλέσει το αναγκαίο επενδυτικό σοκ που αποτελεί μονόδρομο για την αύξηση της απασχόλησης και για να καλυφθεί έστω ένα μέρος από την πτώση του ΑΕΠ κατά 21,5% που προκάλεσε η ύφεση. Έτσι θα μπει τέρμα στην πορεία αποεπένδυσης που διαπιστώνει η τελευταία έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, όπου αναφέρεται ότι το 2012 η αποεπένδυση έφτασε το 8,5% και ότι «την τριετία 2011-2013 το απόθεμα πάγιου κεφαλαίου μειώνεται για πρώτη φορά από το τέλος του εμφύλιου πολέμου».

Αυτή η κατάσταση, συρρίκνωση των επενδύσεων – εισαγωγική εξάρτηση, μοιάζει με φαύλο κύκλο, που όσο συνεχίζεται τόσο οξύνεται, βαθαίνοντας τα αδιέξοδα! Δεν μπορεί όμως τα συμπτώματα μιας βαριάς ασθένειας να χρησιμοποιούνται ως λόγος για να αποφεύγεται η αναγκαία θεραπεία της. Αν κάτι δείχνουν τα συμπτώματα, αντίθετα, είναι το πόσο έχει αργήσει η εφαρμογή της θεραπείας. Διαφορετικά, ας χαρακτηριστούν αυτά τα συμπτώματα ως ευλογία!

Η ταχύτητα με την οποία το ευρώ δυναμιτίζει τα θεμέλια της οικονομίας και της κοινωνίας αποτυπώνεται και στο θέμα του πετρελαίου και των φαρμάκων. «Πού θα βρούμε λεφτά για να αγοράζουμε πετρέλαιο και φάρμακα;» ρωτούσαν οι υπέρμαχοι του ευρώ μέχρι και πριν από δύο χρόνια, ξεχνώντας, φυσικά, πόσο εύκολο ήταν -και είναι- για την Ελλάδα να προχωρήσει σε διακρατικές συμφωνίες με άλλες χώρες, όπως η Ρωσία για παράδειγμα, εξασφαλίζοντας τις ανάγκες της σε υγρά καύσιμα, δεδομένου ότι τα στερεά (λιγνίτης) είναι σε τέτοια αφθονία, που μπορούν να παρέχουν πάμφθηνη και άφθονη ενέργεια σε όλους τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις.

Η μεγαλύτερη ζημιά, ωστόσο, συντελέστηκε επί ευρώ, με τους νεκρούς από τα μαγκάλια να αποκτούν τη δική τους θέση στα καθημερινά δελτία ειδήσεων. «Κατά 70% περίπου μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης» διαπιστώνει η εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2014, η οποία, φυσικά, δεν οφείλεται στο ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έγιναν πιο… θερμοί. Όσο για τα φάρμακα, αρκεί να μεταφέρω λόγια που άκουσα πρόσφατα από μεγάλο σε ηλικία και αρκετά έμπειρο χειρουργό: «Φτάνουμε πάλι στο σημείο που ήμασταν τη δεκαετία του 70, όταν παρακαλούσαμε όσους πήγαιναν στο εξωτερικό να μας φέρουν εξελιγμένα φάρμακα, ακόμη και αντιβιώσεις»…

Αυξήσεις σε μισθούς
Η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος δεν θα επιτρέψει μόνο να ασκηθεί μια γενναία κοινωνική πολιτική με αθρόα χρηματοδότηση των δαπανών υγείας, παιδείας και κοινωνικής ασφάλισης. Θα επιτρέψει επίσης να δοθούν αυξήσεις στους μισθούς για να αρχίσουν να αναπληρώνονται οι απώλειες των τελευταίων χρόνων. Η βαθιά ύφεση των τελευταίων χρόνων και η εμφάνιση αποπληθωρισμού τους τελευταίους μήνες αποκλείουν κάθε κίνδυνο εμφάνισης πληθωρισμού από την υιοθέτηση μιας επεκτατικής πολιτικής που θα στηρίξει τα λαϊκά εισοδήματα.

Συχνά προβάλλεται ως απειλή ο αποκλεισμός από τις αγορές κεφαλαίων, αν η έξοδος από το ευρώ συνδυαστεί και με μονομερή παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους. Εδώ σκοπίμως παραβλέπεται ότι η τρέχουσα δημοσιονομική κρίση σε όλη την περιφέρεια της Ευρωζώνης ουδέποτε θα είχε λάβει αυτή τη μορφή αν χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία δεν είχαν εναποθέσει την κάλυψη των ελλειμμάτων τους στις διεθνείς αγορές και δεν ήταν έρμαια, για παράδειγμα, των παντελώς αναξιόπιστων οίκων αξιολόγησης, που την κρίσιμη στιγμή έριξαν τις χώρες στα βράχια, ανακοινώνοντας την υποβάθμιση τους και οδηγώντας έτσι το κόστος δανεισμού τους στα ουράνια.

Αν, αντίθετα, το υπουργείο Οικονομικών δανειζόταν από την εγχώρια αγορά με τη μορφή ομολόγων, δεν θα είχε καμιά εξάρτηση από τις σκοπιμότητες των διεθνών αγορών. Για να μην φανεί δε πως πρόκειται για κάποια… εξωτική πρόταση, να αναφέρουμε ότι ο εσωτερικός δανεισμός χρησιμοποιούνταν ακόμη και τη δεκαετία του ’90 στην Ελλάδα και αυτόν κατά βάση χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα η Ιαπωνία που ανήκει στο κλαμπ των οκτώ ισχυρότερων χωρών του κόσμου (08), καταφέρνοντας να έχει ένα από τα υψηλότερα δημόσια χρέη, μεγαλύτερο από 200% του ΑΕΠ της. Το γεγονός, μάλιστα, πως δεν είναι έρμαιο των οίκων αξιολόγησης και των εμπόρων χρήματος της επέτρεψε να εξαγγείλει φέτος ένα δημοσιονομικό έλλειμμα τάξης του 10% ως μέσο για την υπέρβαση της χρόνιας κρίσης. Στην Ελλάδα, λόγω των μέτρων σιδερένιας δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιβάλλει η Γερμανία, κάτι τέτοιο απαγορεύεται ακόμη και με την απειλή προστίμων!

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι μετά τις ζημιές που επωμίστηκαν οι ομολογιούχοι από το PSI -σκόπιμη επιλογή, κατά τι γνώμη μας, από τους αρχιτέκτονες του προγράμματος ανταλλαγής ώστε να κλείσει οριστικά αυτή η πόρτα για το ελληνικό κράτος- η απορρόφηση νέων ομολόγων φαντάζει εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή. Για το λόγο αυτό το ελληνικό κράτος οφείλει να αποζημιώσει αμέσως και στο ακέραιο φυσικά και νομικά πρόσωπα (νοσοκομεία κ.ά.) που έχασαν τα λεφτά τους το Μάρτιο του 2012 για να σωθούν οι μεγάλοι και ξένοι πιστωτές.

Επιπλέον, ο αποκλεισμός από τις διεθνείς ομολογιακές αγορές, που εμφανίζεται ως θανάσιμος κίνδυνος στην Ελλάδα, σε πολλές χώρες που πέρασαν από τη χημειοθεραπεία των προγραμμάτων προσαρμογής του ΔΝΤ (Ισημερινός, Βολιβία) αποτελεί συνταγματική δέσμευση!
Υπάρχει άρθρο στο Σύνταγμα τους που τον απαγορεύει για να μην ξανακυλήσουν στην κρίση χρέους! Στην Ευρώπη, αντίθετα, η πρόσβαση στις αγορές εξακολουθεί να εμφανίζεται ως στόχος και επιβράβευση, σαν ο βιασμένος να ξαναπηγαίνει στο βιαστή για να δείξει πόσο πειθήνιος είναι…

Διμερής δανεισμός
Tαυτόχρονα, η δυνατότητα διμερούς δανεισμού υπό μορφή διακρατικών δανείων (όπως αυτό που σύναψε η Κύπρος με τη Ρωσία το 2012) αποσιωπάται συστηματικά! Ο λόγος είναι ότι ο διμερής δανεισμός μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη διμερών σχέσεων, διευκολύνοντας, για παράδειγμα, το ανταλλακτικό εμπόριο. Αυτή όμως η στρατηγική, των διμερών σχέσεων, ισοδυναμεί με αιτία πολέμου για το φιλελευθερισμό, που προκρίνει τις πολυμερείς σχέσεις στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης με τα γνωστά αποτελέσματα: κέρδη για τις ηγεμονικές οικονομίες (Η ΠΑ, Γερμανία) με ισχυροποίηση της θέσης τους και, από την άλλη, καταποντισμός για τις αδύναμες ή ακόμη κι αυτές που βρίσκονταν στο μέσο της κατάταξης πριν από την κρίση, όπως η Ελλάδα.

Η εισαγωγή νέου εθνικού νομίσματος εμφανίζεται συχνά ως κίνδυνος και για τους δανειολήπτες. Συχνά, μάλιστα, από τους ίδιους που υποστηρίζουν την κατάργηση του ευεργετικού νόμου Κατσέλη και υπεραμύνονται των πλειστηριασμών ακόμη και της πρώτης κατοικίας. Η πραγματικότητα είναι πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους δανειολήπτες εντοπίζεται στη συνεχιζόμενη λιτότητα που επιβάλλουν τα Μνημόνια και το ευρώ. Η μείωση των μισθών και ο καταποντισμός της ζήτησης είναι που οδήγησαν το 80% των δανείων που μπαίνουν σε ρύθμιση να μην μπορούν και πάλι να εξυπηρετηθούν, το 23% των στεγαστικών δανείων να είναι σε καθυστέρηση και 180.000 ακίνητα να κινδυνεύουν να βγουν στο σφυρί με την άρση της προστασίας.

Ακόμη όμως κι αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ και υιοθετήσει δικό της νόμισμα, δεν είναι ανάγκη να υποτιμηθεί τουλάχιστον για έξι μήνες ή ένα έτος, μέχρι, δηλαδή, να απορροφηθούν όλα τα σοκ από τη μετάβαση στο νέο καθεστώς. Ο διοικητικός καθορισμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας δημιουργεί ένα τείχος άμυνας απέναντι σε κερδοσκοπικές επιθέσεις τιμωρητικού χαρακτήρα.

Ακόμη όμως κι αν υποτιμηθεί το νέο εθνικό νόμισμα, τα παλιά δάνεια δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αποπληρωθούν σε ευρώ και στην ισοτιμία της αγοράς, που θα αυξήσει τη σχετική αξία των δόσεων προσθέτοντας νέα βάρη στο λαό. Η Ελληνική Βουλή μπορεί κάλλιστα να ψηφίσει νόμο που θα αλλάζει το νόμισμα αποπληρωμής ή θα κατοχυρώνει μια ευνοϊκή για τους δανειολήπτες ισοτιμία. Το έκανε πολύ πρόσφατα η κυβέρνηση της Ουγγαρίας, θέλοντας να προστατεύσει τους πολίτες της που είχαν πάρει δάνεια με ρήτρα ξένου νομίσματος.

Έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων
Περιοριστικά μέτρα για την είσοδο των κεφαλαίων μπορούν να αποτρέψουν και μαζική εξαγορά ελληνικών περιουσιακών στοιχείων σε περίπτωση υποτίμησης του νέου εθνικού νομίσματος. Αυτή είναι η κατηγορία που κρύβεται πίσω τη φημολογία για «λόμπι της δραχμής», η οποία, μάλιστα, διατυπώνεται από πολιτικούς που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ξεπουλήσουν δημόσια περιουσία σε εξευτελιστικές τιμές. Το πρόβλημα τους εντοπίζεται στο νόμισμα που θα γίνει το ξεπούλημα, όχι στο ίδιο το ξεπούλημα. Έτσι, όταν η λεηλασία γίνεται με ευρώ, αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης των αγορών και μήνυμα ανάπτυξης.

Ακόμη και τότε όμως η Τράπεζα της Ελλάδος, υπό τον όρο ότι δεν θα αποτελεί υποκατάστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μπορεί να επιβάλει ελέγχους στην εισροή κεφαλαίων, ακόμη και εμπόδια, αν στόχο τους έχουν την εξαγορά επιχειρήσεων και αξιών που μια κυβέρνηση κρίνει εθνικής σημασίας.

Ανάλογους «έξυπνους» ελέγχους επέβαλαν Βραζιλία και Αργεντινή, οι οποίοι, μάλιστα, αποδείχτηκαν εξόχως αποτελεσματικοί όταν έπρεπε να περιορίσουν την πλημμυρίδα ρευστού που απελευθέρωνε η αμερικανική ομοσπονδιακή τράπεζα στο πλαίσιο των μέτρων νομισματικής χαλάρωσης.

Εν κατακλείδι, όλα τα παραπάνω υπογραμμίζουν όχι μόνο την αναγκαιότητα, αλλά και τη δυνατότητα εξόδου από το ευρώ και υιοθέτησης εθνικού νομίσματος, παρότι κανείς δεν υποτιμά τα προβλήματα που θα προκύψουν τον πρώτο καιρό. Ας κρατήσουμε όμως ότι καμία χώρα που έσπασε τα διεθνή της δεσμά δεν το μετάνιωσε, από την Αργεντινή μέχρι και την Ισλανδία, που την απόφαση παύσης πληρωμών ακολούθησε και η διακοπή των διαπραγματεύσεων ένταξης στο ευρώ. Γιατί να μετανιώσουμε εμείς αν πούμε το δικό μας «όχι» στην ευρωκατοχή; 

Πηγή Επίκαιρα

read more

Σοκ προκαλεί η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο ερώτημα που υπέβαλα εγγράφως προ 20ημέρου για το κλείσιμο των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, ένα κορυφαίο σκάνδαλο το οποίο δεν τόλμησαν να αγγίξουν χθες στη βουλή, παρά τις απειλές μεταξύ τους για φοβερές αποκαλύψεις, ο ένας εναντίον του άλλου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και ο υπουργός Εξωτερικών Βαγγέλης Βενιζέλος.

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Η έγγραφη απάντηση στο ερώτημά μου ήρθε από τον κ. Αντουάν Κολομπανί, εκπρόσωπο της Κομισιόν και του αντιπροέδρου της κ. Χοακίν Αλμούνια, και έχει επί λέξει ως εξής:

«Κατά τα τελευταία 15 χρόνια η Ελλάδα επανειλημμένα παρείχε παράνομη και μη συμβιβάσιμη ενίσχυση στα Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε, δίνοντάς τους με αυτό τον τρόπο αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους.

Στις 2 Ιουλίου 2008 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία ζήτησε από την Ελλάδα να ανακτήσει από τα Ελληνικά Ναυπηγεία αυτές τις ενισχύσεις που ήταν πάνω από 230 εκατομμύρια ευρώ συν τους τόκους.

Τον Ιανουάριο του 2009, η Ελλάδα επικαλέστηκε την ανάγκη για την προστασία των εθνικών της συμφερόντων και προσπάθησε να βρει μία λύση σύμφωνα με την οποία η απόφαση ανάκτησης θα έπρεπε να εφαρμοστεί χωρίς να επηρεάζονται οι στρατιωτικές δραστηριότητες του ναυπηγείου.

Ακολουθώντας το αίτημα της Ελλάδας και λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους εθνικής ασφάλειας που παρουσίασε η Ελλάδα, η Επιτροπή αποδέχτηκε το 2010, μία περιορισμένη ανάκαμψη με αντάλλαγμα μία σειρά δεσμεύσεων για την ελαχιστοποίηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού στην αγορά (ιδίως τον περιορισμό του ναυπηγείου σε στρατιωτικές δραστηριότητες για 15 χρόνια).

Οι δεσμεύσεις αυτές (συμπεριλαμβανομένης της 15ετούς απαγόρευσης εμπορικών δραστηριοτήτων) προσφέρθηκαν από την Ελλάδα στο πλαίσιο της κατάρτισης της συμφωνίας του 2010».

Τι αποκαλύπτει αυτή η επίσημη απάντηση της Κομισιόν; Ότι η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου προσέφερε στο πιάτο το κλείσιμο των ναυπηγείων Σκαραμαγκά καθώς υποσχέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή διακοπή επί 15 χρόνια των εμπορικών τους δραστηριοτήτων σε αντάλλαγμα για παλιότερα παράνομα κρατικά δάνεια στα ναυπηγεία, τα οποία η Κομισιόν ζήτησε από την Ελλάδα να τα πάρει πίσω αλλιώς θα έπρεπε να πληρώσει ένα πρόστιμο 500 εκατ. ευρώ.

Το θέμα αυτό, με τις εθνικές του διαστάσεις και το εγκληματικό ξεπούλημα των ναυπηγείων, δεν τόλμησαν χθες βράδυ να συζητήσουν στη βουλή Βενιζέλος και Τσίπρας και περιορίστηκαν σε απειλές ο ένας εναντίον του άλλου, εννοώντας και οι δύο ότι έχουν στα χέρια τους φοβερά ντοκουμέντα για παράνομες συμφωνίες αλλά και σχέσεις με οικονομικό υπόβαθρο, με παράγοντες που ενδιαφέρονται να αρπάξουν τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Ζήτησα περισσότερες πληροφορίες από στέλεχος της Κομισιόν στις Βρυξέλλες για το θέμα αυτό, το οποίο μου είπε τα εξής:

«Δεκαπέντε χρόνια η Ελλάδα μας κορόιδευε με τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Τα στήριζε με κρατικά λεφτά, όταν όλα τα άλλα ευρωπαϊκά ναυπηγεία έδιναν αγώνα ύπαρξης με ιδιωτικά κεφάλαια. Αυτός ήταν ο λόγος που ζητήσαμε το 2008 από την Ελλάδα την επιστροφή περίπου 230 εκατ. ευρώ εντόκως, για παράνομες κρατικές ενισχύσεις υπό τη μορφή δανείων που έδινε η κρατική ΕΤΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Ανάπτυξης) από το 1996 μέχρι και το 2002. Ακόμα και οι ενισχύσεις που δόθηκαν με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χρησιμοποιήθηκαν καταχρηστικά από τις ελληνικές κυβερνήσεις χωρίς να τηρηθούν οι όροι της χορήγησής τους. Το 2010 (κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου) η ελληνική κυβέρνηση προσέφερε ως αντάλλαγμα την παραίτηση των ναυπηγείων από οποιαδήποτε εμπορική δραστηριότητα για 15 χρόνια για να μην επιστραφεί το ποσό των 230 εκατ. ευρώ».

Και ο λογαριασμός για την ελληνική οικονομία είναι τραγικός εις βάρος της. Για 230 εκατομμύρια χάσαμε 3 δισ. που θα προσέφεραν στα δημόσια ταμεία τα ελληνικά ναυπηγεία, εάν είχαν κανονική εμπορική δραστηριότητα επισκευής και κατασκευής πλοίων όχι μόνο για το Πολεμικό Ναυτικό.

Read more:

read more

Πλήρη διάλυση της Αγοράς δείχνουν τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών και τα οποία καταγράφουν την αδυναμία των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Από τις 31 Αυγούστου έως 30 Σεπτεμβρίου 2013 - μόλις μέσα σε ένα μήνα - επιπλέον 343.692 επιχειρήσεις δεν κατάφεραν να πληρώσουν τους φόρους τους.

Συγκεκριμένα οι επιχειρήσεις με ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία ανέρχονταν στα τέλη Αυγούστου στις 182.785 για να εκτοξευθούν στα τέλη Σεπτεμβρίου στις 526.477.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της «Καθημερινής», σύμφωνα με ανώτατο παράγοντα του υπουργείου Οικονομικών, οι περισσότερες εκ των 343.692 επιχειρήσεων δεν κατόρθωσαν να πληρώσουν τους φόρους και εντάχθηκαν στις ρυθμίσεις οι οποίες προβλέπουν την καταβολή των οφειλών τους σε 12 δόσεις.

Το συνολικό ποσό που οφείλουν οι επιχειρήσεις στο ελληνικό Δημόσιο ανέρχεται στα 39,3 δισ. ευρώ και έχουν ρυθμισθεί μόλις 647,69 εκατ. ευρώ.

Λίγο καλύτερη είναι η εικόνα που παρουσιάζουν τα φυσικά πρόσωπα σε σχέση με τις επιχειρήσεις, αν και τα ποσά είναι τεράστια:

Στα τέλη Αυγούστου οι οφειλέτες του Δημοσίου (φυσικά πρόσωπα) ανέρχονταν στα 2,8 εκατ. στα τέλη Σεπτεμβρίου οι οφειλέτες μειώθηκαν στους 2,59 εκατ. Συνολικά τα φυσικά πρόσωπα οφείλουν 22,6 δισ. και το ποσό που έχουν ρυθμίσει ανέρχεται στα 875,18 εκατ. ευρώ.

Επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 61,9 δισ. εκ των οποίων 1,5 δισ. ευρώ έχει ρυθμισθεί.

Από τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών για τους ληξιπρόθεσμους οφειλέτες προκύπτουν τα εξής στοιχεία:

• Τα 22,6 δισ. ευρώ είναι χρέη που οφείλουν 2,59 εκατ. φυσικά πρόσωπα.

• 526.477 νομικά πρόσωπα οφείλουν 39,3 δισ. ευρώ.

• Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ΦΠΑ ανέρχονται σε 13,7 δισ. ευρώ.

• Οι οφειλές από φόρους εισοδήματος φθάνουν τα 11,135 δισ. ευρώ.

• Οι οφειλές από φόρους στην περιουσία ανέρχονται σε 830 εκατ. ευρώ.

Ανώτατος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών αναφέρει στην «Καθημερινή» ότι έχει βελτιωθεί η εισπραξιμότητα των ληξιπρόθεσμων. Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Χάρη Θεοχάρη «η εν λόγω επιτυχία οφείλεται κατά κύριο λόγο στην υψηλή εισπραξιμότητα εσόδων από άμεσους και έμμεσους φόρους παρελθόντων οικονομικών ετών».

Η αλματώδης αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών, δημιουργεί προβληματισμό στο οικονομικό επιτελείο, καθώς αποτελεί μια σαφέστατη ένδειξη ότι η φοροδοτική ικανότητα πολιτών και επιχειρήσεων εξαντλείται με ταχύτατους ρυθμούς.


πηγή

read more

Μια απίστευτη εκ πρώτης όψεως υπόθεση που δείχνει όμως πολλά για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν και εν συνεχεία κατέστρεψαν την εγχώρια αμυντική βιομηχανία οι πολιτικοί, έρχεται στο φως: Το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης σε έρευνα που έκανε ανακάλυψε ότι ο γενικός διευθυντής Επικεφαλής Επιχειρησιακών Λειτουργιών τον Αθανάσιο Χρονόπουλο κατέθεσε πλαστούς τίτλους σπουδών από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια για να πάρει την θέση αυτή.
Ήταν στενός συνεργάτης (για την ακρίβεια, το "δεξί χέρι") του πρώην προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΕΑΒ Τάσου Φιλιππάκου, ο οποίος εξαφανίστηκε εν μία νυκτί επιστρέφοντας στις ΗΠΑ και οι πάντες αγνούν το πώς και το γιατί! Άγησε βέβαια πίσω του χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Και οι δύο ήταν επιλογή του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου.
Το πόρισμα των επιθεωρητών το δημοσιεύει το Έθνος της Κυριακής και μέσα σε αυτό επιρρίπτονται ευθύνες στην διοίκηση της ΕΑΒ για τον Χρονόπουλο.
Η πρόσληψή του κόστισε από το 2004 έως σήμερα 466.752,44 ευρώ, λόγω των πλαστών πτυχίων που είχε παρουσιάσει.
Το Σώμα Ελεγκτών έφθασε μέχρι το Κολούμπια το οποίο απάντησε ότι τα “πτυχία” του στενού συνεργάτη του Τ.Φιλιππάκου ήταν ... πλαστά!
Τώρα σύμφωνα με όσα προβλέπονται πρέπει να επιστρέψει τα χρήματα που παράτυπα εισέπραξε, αλλά αυτό είναι το ολιγότερο: Πόσα εκατομμύρια ευρώ έχουν κοστίσει στο δημόσιο η απάτη; Γιατί αν έκανε μια τέτοια απάτη ο ίδιος, σίγουρα δεν θα δίστασε να κάνει και άλλες περισσότερες από την θέση που κατέλαβε.
Μια χαρακτηριστική περίπτωση απόφασης είναι το προγραμμα CCIP των F-16 της USAF που εδρεύουν στην Ευρώπη, το οποίο "έβαλε μέσα" πολλά εκατομμύρια ευρώ την ΕΑΒ.
Στην φωτό διακρίνεται πίσω από τον Αμερικανό πρεσβευτή Ντάνιελ Μπένεκτ Σμιθ, τον Τ.Φιλιππάκου και τον ισχυρό άνθρωπο της Lockheed Martin στην Ελλάδα, Ν.Πλέσσα.
Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του το Έθνος ευθύνες φυσικά θα προκύψουν και για μέλη του ΔΣ της ΕΑΒ και κυρίως τον Τάσο Φιλιππάκο, αλλά και άλλα "αστέρια" του ΔΣ της εταιρείας...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

read more

Μία ωρολογιακή βόμβα μεγατόνων βρίσκεται στα θεμέλια της ελληνικής βιομηχανίας , κινδυνεύοντας να τινάξει στον αέρα τον σκληρό πυρήνα της εγχώριας επιχειρηματικής ζωής χάριν του οποίου εξακολουθεί να αναπνέει η ελληνική οικονομία και το …πολιτικό της προσωπικό που υποτίθεται ότι την εξυπηρετεί. Πρόκειται για τις ασύλληπτες τιμές της ενέργειας που πληρώνουν οι βιομηχανίες και οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι διπλάσιες από τον μέσο όρο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Η κατάσταση είναι τόσο δραματική ώστε 80 μεγάλες βιομηχανίες της χώρας να είναι στα πρόθυρα διακοπής της λειτουργίας τους.

Το πρόβλημα έχει αναδειχθεί στις συνομιλίες των εκπροσώπων των βιομηχανιών και της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) με τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη και ιδιαίτερα στον υπουργό τον κ. Χατζηδάκη. Οι αντιδράσεις ωστόσο ήταν από βραδυφλεγείς ως αδιάφορες και σε κάθε περίπτωση αναντίστοιχες με τις ακαριαίες κινήσεις που η κυβέρνηση έκανε για την στήριξη των τραπεζών. Λες και δεν καταλαβαίνει ότι αυτή η χώρα ζει κατά πρώτο λόγο από την λειτουργία των βιομηχανιών αυτών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι βιομηχανίες αυτές καταναλώνουν πάνω από το 50% της συνολικής βιομηχανικής κατανάλωσης ενέργειας. Μάλιστα, οι ζημιές που έχουν καταγραφεί το 2012 από επιχειρήσεις των ιδιαιτέρως ενεργοβόρων κλάδων των μη σιδηρούχων μετάλλων, του χάλυβα, των λιπασμάτων, των τσιμέντων και του χαρτιού ανέρχονται, ως γνωστόν, σε εκατοντάδες εκατ. ευρώ.

Από τα πράγματα λοιπόν η κυβέρνηση πρέπει να επιδιώξει άμεσα την τροποποίηση των συμβάσεων της ΔΕΠΑ για την προμήθεια φυσικού αερίου, όπως έχουν κάνει άλλες ευρωπαϊκές χώρες για τις δικές τους αντίστοιχες επιχειρήσεις. Το καταλαβαίνει και η ίδια: δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη και πολύ περισσότερο έξοδος της ελληνικής οικονομίας από την κρίση, χωρίς την αναζωογόνηση του βιομηχανικού τομέα. Επίσης καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να γίνουν επενδύσεις χωρίς τη συμπίεση του ενεργειακού κόστους.

Η εικόνα πάντως δεν παίρνει άλλη αναβολή: η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει όλες τις βιομηχανίες, ιδιαίτερα όμως εκείνες που δραστηριοποιούνται στους κλάδους των κατασκευών και που από τη φύση τους απευθύνονται κυρίως στην εσωτερική αγορά (π.χ. τσιμεντοβιομηχανία, χαλυβουργία). Η εσωτερική αγορά σε αυτούς τους κλάδους έχει καταρρεύσει και οι εξαγωγές που αποτελούν τη μόνη διέξοδο ανάγκης για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων αυτών, έχουν να αντιμετωπίσουν το υψηλό μεταφορικό κόστος των προϊόντων τους και από τα υψηλότερα κόστη ενέργειας (ηλεκτρικής και φυσικού αερίου) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η διεθνής ανταγωνιστικότητα για τις βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας (αλουμίνιο, χάλυβας, τσιμέντο, χαρτοποιία, χημική βιομηχανία κ.ά.) καθορίζεται κυρίως από το κόστος ενέργειας, καθώς το κόστος της πρώτης ύλης και το ανά παραγόμενη μονάδα εργατικό είναι παραπλήσια των ανταγωνιστών μας.

Αν δεν ληφθούν από την Πολιτεία - όπως έχει δεσμευτεί - άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση του υψηλού κόστους της ενέργειας, η βιομηχανία εντάσεως ενέργειας θα αποτελέσει παρελθόν για τη χώρα μας. Είναι δε αποκαλυπτικό το γεγονός ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τις μεσαίου μεγέθους μεταποιητικές εγκαταστάσεις που είναι συνδεδεμένες στη Μέση Τάση, είναι περίπου 80% υψηλότερο από εκείνο των ανταγωνιστών μας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιστοίχως στην Υψηλή Τάση οι διαφορές είναι σημαντικές και ότι το κόστος στη χώρα μας, ανάλογα με τον κλάδο, είναι από 30% έως και 100% υψηλότερο από εκείνο των ανταγωνιστών μας. Όμως και το κόστος του φυσικού αερίου για τη βιομηχανία είναι στη χώρα μας απαγορευτικό, 30-40% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και μέχρι και 100% ακριβότερο από ορισμένους Ευρωπαίους ανταγωνιστές μας.

Στο φυσικό αέριο οι πολύ υψηλές τιμές στην Ελλάδα οφείλονται κυρίως στους δυσμενείς όρους των συμβάσεων (σύνδεση με πετρελαιοειδή) της ΔΕΠΑ με τους προμηθευτές της. Ευρωπαϊκές χώρες με ανάλογα συμβόλαια πέτυχαν με διαπραγματεύσεις και διαιτησίες να μειώσουν σημαντικά τις τιμές. Δεν πέτυχε το ίδιο και η ΔΕΠΑ, με αποτέλεσμα η βιομηχανία να πληρώνει - λόγω και της μονοπωλιακής δομής και των στρεβλώσεων - το υψηλότερο κόστος ενέργειας στην Ευρώπη. Επιβάλλεται επομένως με πρωτοβουλία της κυβέρνησης η ΔΕΠΑ να απαιτήσει από τους προμηθευτές της μειώσεις τιμών προμήθειας ανάλογες με αυτές που πέτυχαν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας.

Δεν ξέρουμε αν η τρόικα κατανοεί το πρόβλημα. Η κυβέρνηση ωστόσο οφείλει να το αναδείξει αποδεικνύοντας ότι έχει διασώσει κάποιο ρόλο. Αν δεν το πράξει απλά θα χαθεί ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα πολύτιμα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας. Εάν καθυστερήσουν οι ενεργειακές μεταρρυθμίσεις, πολλές βιομηχανίες θα οδηγηθούν στο κλείσιμο με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην απασχόληση, στα δημοσιονομικά και στις εξαγωγές, που θα οδηγήσουν την ελληνική οικονομία σε μεγαλύτερη ύφεση.


πηγή

read more