Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΕΚΔΟΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Νέο μνημόνιο, νέα μέτρα, και ένα σύντομο ανέκδοτο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Την ώρα που όλοι περιμένουν την πολυδιαφημισμένη έξοδο από τα μνημόνια που τόσο καιρό ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, ζευγαρώνοντάς την με το πρωτογενές πλεόνασμα, έσκασε το... κανόνι του νέου μνημονίου και άπαντες έσπευσαν να τονίσουν ότι θα πουν «ναι» σε ενδεχόμενη νέα οικονομκή βοήθεια, αρκεί αυτή να μην συνοδεύεται από υφεσιακά μέτρα. Κάτι τέτοιο επιχείρησε να περάσει το οικονομικό επιτελείο μέσω των «έγκυρων» και «αντικειμενικών» ΜΜΕ στην κοινή γνώμη.


Αποτέλεσμα οι πηχιαίοι τιτλοι «θετικό σε νέο πακέτο μέτρων το υπουργείο Οικονομικών, αλλά χωρίς δημοσιονομικά και εισπρακτικά μέτρα». Αυτό που δεν βρίσκεται στους τίτλους αλλά στο εκάστοτε ρεπορτάζ είναι το «παρά μόνο διαρθρωτικά μέτρα». Μεταφράζοντας, με την πείρα τεσσάρων ετών γαλουχημένοι μέσα στη μνημονιακή διάλεκτο, αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής τι σημαίνει αυτό.

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα του Der Spiegel το Σάββατο (το όμως οποίο διαψεύδει ο εκπρόσωπος του Σόιμπλε), ο γερμανός υπουργός Οικονομικών φέρεται πως είναι διατεθειμένος να προτείνει τρίτο πακέτο δανειακής βοήθειας στην Ελλάδα, το οποίο θα συνδέεται με όρους.

Επίσης, βάσει ρεπορτάζ της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt, το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών εξετάζει ποικίλα σενάρια για ένα πιθανό τρίτο πακέτο. Όπως σημειώνεται, «τα σχέδια για ένα τρίτο πακέτο βοήθειας έχουν ξεκινήσει» και το ερώτημα που τίθεται «δεν είναι τόσο το αν, όσο το πότε».

Οι επισημάνσεις της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας επιβεβαιώνουν ότι έχουν ξεκινήσει οι συζητήσεις για το ενδεχόμενο ενός νέου δανείου, το οποίο θα συνοδευτεί από μέτρα που θα αποκαλούνται... διαρθρωτικά. Όπως είναι φυσικό για να αποφευχθούν οι εκλογικές απώλειες ενόψει των εκλογών του Μαΐου, το νέο μνημόνιο μαζί με τα «διαρθρωτικά» μέτρα που το συνοδεύουν, δεν αναμένεται να ανακοινωθεί πριν τις αρχές Ιουνίου, μετατρέποντας ωστόσο τη ρήση του Αντώνη Σαμαρά και του Γιάννη Στουρνάρα για έξοδο από τα μνημόνια στο πιο σύντομο ανέκδοτο της χρονιάς...


ΠΗΓΗ:
Το Κουτί της Πανδώρας


read more

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας


read more

Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Ο Χάρρυ Κλυνν για την υπουργοποίηση Άδωνη


harry
Με το χαρακτηριστικό του… αιχμηρό χιούμορ σχολίασε ο Χάρρυ Κλυνν την τοποθέτηση του Άδωνη Γεωργιάδη στο υπουργείο Υγείας.
“Με την αναγγελία της υπουργοποίησης του Άδωνη στο Υγείας, 5.000 ασθενείς κόψανε τις φλέβες τους!”, έγραψε ο Χάρρυ Κλυνν στο Twitter.

πηγη
read more

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Φωτοεπικαιρότητα "...θα βρουν όλη την κοινωνία απέναντί τους"


Από το 29ο τεύχος του Hot Doc
read more

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟΥ Του Νίκου Χρυσοχόου



Εκείνο το απόγευμα όλη η φτωχογειτονιά του Χόλλυγουντ ήταν στο πόδι για το συμβούλιο.
Έπρεπε οπωσδήποτε να εκλεγεί ένας αρχηγός που να κάνει κουμάντο στη νέα παραγωγή
ώστε η γειτονιά να σωθεί.
Ο Τζέφρυ είχε προ πολλού εγκαταλείψει το πολυτελές του διαμέρισμα στη Μπάνκραπτ Στρητ
προκειμένου να διδάξει αμπάριζα στη Χονολουλού, ενώ ο Μπάϊρακταρ, κουμπάρος του Σεκλε-
τιάν του Μεγαλοπρεπή, αφού έκανε μιά τρύπα στο νερό -που ω του θαύματος! έβγαλε φυσικό
αέριο, με αποτέλεσμα να τον κυνηγά για μιά τζούρα ο κουμπάρος-εγκατέλειψε τα κοσμικά και
τις υπερπεραγωγές για μιά σκήτη στο Άγιον Όρος προκειμένου να απολαμβάνει ανενόχλητος
και κυρίως απαρατήρητος, τα παϊδάκια γάλακτος, σε μιά δύσκολη εποχή που ολόκληρη η γει-
τονιά μαστιζόταν απο τις συμμορίες των διαφόρων Ρακιντζήδων.
Ευτυχώς για τη γειτονιά τρία πρωτοπαλλήκαρα σε μιά πραγματική επίδειξη συλλογικού πνεύμα-
τος και ανωτερότητας, αφού είδαν κι΄αποείδαν κι΄αφού παραγκώνισαν τα εγώ τους ως πρός το
ποιό όνομα θα μπεί πρώτο στη μαρκίζα, επέλεξαν τον μπαρουτοκαπνισμένο Άντονι για να ζητή-
σει δανεικά,ώστε να σωθεί η παραγωγή,απο το μαγαζί ΔΝΤ (Δεν Νοείται Τράκα) που δούλευε
χρόνια στον πάνω μαχαλά με το αζημίωτο.
Την επομένη το πρωί ο Άντονι, για να αποφύγει τα περιττά έξοδα, πήρε το λεωφορείο της γραμ-
μής αποφασισμένος να εξηγήσει στους Δουνουτούδες οτι ναι μεν συμφωνούσε με το πνεύμα της
διατριβής του Τζέφρυ, οτι στη γειτονιά των απατεώνων τα είχαν φάει όλοι μαζί με αποτέλεσμα
να τους κοπεί η όρεξη απο το πολύ φαγητό, δεν συμφωνούσε όμως με το δόγμα λεφτά υπάρχουν
γιατί απλούστατα αν υπήρχαν αυτή την ώρα δεν θα ζητούσε δανεικά.
Οι Δουνουτούδες, όλοι τους άνθρωποι καλοπροαίρετοι,με εξαίρεση τον πρώην επικεφαλής
Στροσκαμαριέρ και την διάδοχό του Λαγκαρταπί που είχαν περίεργες δοσοληψίες με τη δικαιο-
σύνη, αφού έλαβαν υπόψη τους τις ανάγκες του Παγκόσμιου Κινηματογράφου και διαπίστωσαν
οτι μόνο το Γερμανικό θέατρο ευημερεί κι΄αφού επικοινώνησαν με τον θεατρώνη που τους δια-
βεβαίωσε οτι η συγκεκριμένη γειτονιά επι μακρόν ζούσε με άρτον και θεάματα κι΄αφού ανάγκα-
σαν τον Άντονι να ομολογήσει οτι το πολύ ψωμί παχαίνει και πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία
μέτρα κι οτι θα ανεβάσει προσεχώς δύο φτηνές παραγωγές,το “Ακητσοχ”και το “Παπακων” για
να μην παρατηρηθεί έλλειψη τουλάχιστον στο χώρο του θεάματος,κι αφού τελικά τον συνεχάρη-
σαν για την πρωτοβουλία ,του έδωσαν τόσα δανεικά που αναγκάστηκε παρά τις αρχές του ο Άντονι να πάρει ταξί.
Το πρόβλημα ενέσκηψε μόλις το ταξί πάρκαρε στην κεντρική πλατεία αγκομαχώντας απο το
βαρύ φορτίο.Τότε ξεπρόβαλαν μπροστά στον Άντονι χιλιάδες κομπάρσοι που ξημεροβραδιά-
ζονταν επι μήνες νηστικοί μπροστά στους άδειους σκουπιδοτενεκέδες ή κοιμόντουσαν σε
πολυτελή χαρτοκιβώτια που απλώνονταν κατα μήκος των κεντρικών πεζοδρομίων .
Ο λεοντόκαρδος Άντονι,πιστός στις αρχές του,αφού τους ανάγκασε να κάνουν ουρά ώστε να τηρηθεί αυστηρά η προτεραιότητα κι΄αφού απομάκρυνε όσους τραπεζίτες αναγνώρισε,άρχισε
να μοιράζει τα λεφτά σαν δίκαιος Αριστείδης.
Τότε σε μια στιγμή ακούστηκε μια βροντερή φωνή απ΄το μπαλκόνι της απέναντι πολυκατοικίας
'Τι κάνεις εκεί βρε μαντράχαλε;Αλλά θα μου πείς ποιός έχασε την αξιοπρέπειά του για να τη
βρείς εσύ;Μέχρι και τα δανεικά που ζητιάναψες απο τους Δουνουτούδες-τέτοιο στουρνάρι που
είσαι στην αριθμητική-λάθος τα πήρες,το λένε και οι ίδιοι”
Ήταν ο Άλεξ, που ταυτόχρονα πετούσε το αριστερό του γάντι καταμεσίς της πλατείας,προτείνον-
τάς του να αποφασίσει με ποιό τρόπο ήθελε να αναμετρηθούν.
Ο Άντονι,που άρπαξε το μήνυμα με την πρώτη,διέκοψε τη διανομή προκειμένου να απαντήσει
σ΄αυτή τη δημόσια πρόκληση.
Επειδή όμως είχε υπηρετήσει μόνο τρείς μήνες στο στρατό και δεν είχε προλάβει να χρησιμοποιήσει τίποτ΄άλλο απο την οδοντόβουρτσά του,του αντιπρότεινε ν΄αναμετρηθούν σε κινέζικο εστιατόριο,σίγουρος για την δεξιοτεχνία του στη χρήση ξυλακίων,που άλλωστε επέδειξε
κατα την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κίνα.
Ο Άλεξ αρνήθηκε επίμονα,δίνοντας στον Άντονι μια δεύτερη ευκαιρία ν΄αναμετρηθούν σε χορευ-
τικά λάτιν στα οποία είχε εντρυφήσει προ πολλού,για να λάβει την απάντηση “Αυτό αποτελεί
διασυρμό της γειτονιάς διεθνώς..Λάτιν και τρίχες κατσαρές!Άν επέλεξες το ρόλο του πειραμα-
τόζωου Άλεξ εμείς επιλέγουμε το δρόμο της αξιοπρέπειας.Σε ένδειξη καλής διάθεσης για συστράτευση σε καλώ απόψε στο υπερθέαμα “Δαίμονες”
Αυτό ήταν το τελευταίο που περίμενε ο Άλεξ.Αιφνιδιάστηκε ανακαλώντας το παλιό σουξέ που


είχε ο Άντονι με την αρχιτραγουδίστρια.
Αηδιασμένος συγκάλεσε αμέσως όλους εκείνους τους Πράσινους και Βένετους ,στους οποίους
επι χρόνια παρείχε ασυλία ως λαθροπωλητές ,να μην αφήσουν σκουπιδοτενεκέ για σκουπιδοτενεκέ
μέχρι να βρούν το επίμαχο CD.Αδιάβαστος δεν είχε πάει πουθενά ποτέ του.Τόπε άλλωστε κι ο
'Αντονι, για μιά αξιοπρέπεια ζούμε.
Την ίδια στιγμή μιά υπέργηρη κυρία φιλούσε μ΄ευγνωμοσύνη το χέρι του Άντονι.”Άσ΄τον λεβέντη μου ...Μην του δίνεις και πολλή σημασία...Νέος είναι θα μάθει”άρθρωσε προσπαθώντας να καταλάβει πως βρέθηκε ένα τόσο μεγάλο χαρτονόμισμα ,με δύο μηδενικά στο τέλος ,για πρώτη φορά στα χέρια της.
“Ξέρεις τι λένε στο χωριό μου γιαγιά;”διέκοψε ο Άντονι το συλλογισμό της με κείνο το γνωστό πονεμένο αξιοπρεπές ύφος του.”'Εβγαλε η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο”

Νίκος Χρυσοχόος
read more

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Καμμένος: Η δημόσια τηλεόραση στο βωμό του φιάσκου ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ-ΟΠΑΠ


«2500 οικογένειες και η δημόσια τηλεόραση στο βωμό του φιάσκου ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ-ΟΠΑΠ. Έρχεται η 
σειρά κάθε Ελληνα αν δεν έχει ήδη έλθει. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ». Αυτό ήταν το σχόλιο του προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνου Καμμένου στο twitter, αναφορικά με την απόφαση της κυβέρνησης για το κλείσιμο, και την εν συνεχεία επαναλειτουργία δημόσιου οργανισμού ραδιοτηλεόρασης.

Σκληρή ήταν και η δήλωση του βουλευτή Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων Τέρενς Κουίκ, ο οποίος επιτέθηκε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου. «Το περιεχόμενο των όσων είπε ήταν γεμάτο από αναλήθειες, από ανακρίβειες και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για ανθρώπους, με πολλούς από τους οποίους είχε συνεργαστεί στο παρελθόν» είπε ο κ.Κουίκ ενώ νωρίτερα είχε πεί τα εξής:

«Δεν μπορώ να απέχω από τη βεβαιότητα που διακατέχει την πλειοψηφία των πολιτών, ότι τα ρολά στην ΕΡΤ και η μετέπειτα συρρίκνωσή της, είναι μποναμάς στα ιδιωτικά κανάλια, τα οποία φυσικά δεν αρνούμαι, αλλά σε ένα πεδίο υγιούς και ίσου ανταγωνισμού».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ




read more

Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας


read more

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

Το σκίτσο της ημέρας

read more

Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

Και αν οι λαθρομετανάστες αποφασίσουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;


Επειδή κάποιοι αναρωτιούνται αφελώς –αν και δεν είναι διόλου αθώοι και βεβαίως δεν είναι ούτε καν περιστερές– παρ όλα αυτά επιμένουν υποκριτικά να αναρωτιούνται: «Τι θα γίνει αν οι μετανάστες πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;»...

Γράφει ο Reporto

Η απάντηση είναι απλή… 
Σημείωση πριν συνεχίσετε:
Το άρθρο που ακολουθεί, ίσως κάποιοι το θεωρήσετε αυστηρό, κάποιοι άλλοι θα το αφορίσετε αποδίδοντας του το χαρακτηρισμό του "ρατσιστικού", μιας και αυτό στις μέρες μας βολεύει για να ξεμπερδεύει κανείς έυκολα με το διάλογο και την αλήθεια.

Εμείς πάντως θα σας προκαλέσουμε απλά να αναρωτηθείτε: 
Έχετε τολμήσει να αναρωτηθείτε απλώς, τι θα μπορούσε να συμβεί στον τόπο μας, αν το επαπειλούμενο σενάριο ξεχυθεί τις επόμενες μέρες στους δρόμους όλης της χώρας;
Έχετε συνηδειτοποιήσει πως μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστά πλέον την Κόλαση του Δάντη για την Ελληνική κοινωνία και την εθνική μας υπόσταση;
Συνειδητοποιείστε αυτές τις απλές και απόλυτα ρεαλιστικές προκλήσεις και καλή συνέχεια στην ανάγνωση του άρθρου...
Λένε λοιπόν: "Τι θα γίνει αν οι μετανάστες πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους;" 
 

Η απάντηση λοιπόν είναι απλή...
Τους τα κόβεις από τη ρίζα πριν προλάβουν καν να το σκεφτούν.. Όχι γιατί είσαι απάνθρωπος… Όχι γιατί ο δικός σου πολιτισμός και οι δικές σου αξίες ταυτίζονται με τις αξίες που αποτελούν στον τόπο τους το δικό τους «νομικό πολιτισμό»… Όχι γιατί υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι από μια ιδιότυπη διεθνική «βεντέτα».

Αλλά για μία σειρά συγκεκριμένες αιτίες που οφείλουμε να τις αναδείξουμε χωρίς την παραμικρή διάθεση εθελοτυφλίας.

Πρώτον γιατί αυτά τα χέρια είναι κατευθυνόμενα. Κατευθυνόμενα από κέντρα ύποπτα και σκοτεινά, που δεν έχουν το παραμικρό δισταγμό να παίξουν με μια κοινωνία ολόκληρη επικίνδυνα παιχνίδια θανάτου.

Δεύτερον γιατί αυτά τα χέρια είναι χειραγωγούμενα από επικίνδυνους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς που καθόλου δε λάτρεψαν τον επικίνδυνο εισβολέα, αντίθετα τον χρησιμοποιούν αδιαφορώντας και για την τύχη του, προκειμένου να οδηγήσουν τον τόπο σε εκτεταμένη αποσταθεροποίηση και να δρομολογήσουν ευρύτατες γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

Τρίτον γιατί αυτά τα χέρια δεν είναι διόλου αθώα. Με την εγκληματική και δολοφονική δράση τους τροφοδότησαν τα φαινόμενα του νεοναζισμού, και σήμερα τα επικαλούνται ως άλλοθι για να εξασφαλίσουν ανοχή στην εγκληματική τους δράση και παρουσία.

Τέταρτον γιατί και μόνο η σκέψη πως θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, συνιστά εθνική απειλή, σε βάρος μιας χώρας στην οποία εισέβαλαν και δεν προσκλήθηκαν… Σε βάρος μιας χώρας που αδιαφόρησαν και προκάλεσαν τόσο την κοινωνία της όσο και τη στοιχειώδη νομιμότητα με την εγκληματική τους δράση… Σε βάρος μιας χώρας από την οποία έχουν το θράσος να απαιτούν δικαιώματα, αρνούμενοι κάθε υποχρέωση συμμόρφωσης στους νόμους αλλά και σε στοιχειώδεις κανόνες.

Πέμπτον γιατί αυτή η απροκάλυπτη απειλή αποκαλύπτει και την ύπαρξη ενός «αθέατου» κέντρου συντονισμού των ενεργειών, το οποίο βεβαίως και στόχους συγκεκριμένους διαθέτει και στη βάση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου δρα.

Έκτον γιατί αυτή η χώρα έχει κυριαρχία, και ουδείς που δεν είναι πολίτης της δε δικαιούται να απαιτεί. Υποχρεούται μόνο να σέβεται και να τηρεί τους νόμους στους οποίους και προσφεύγει για να τον προστατεύσουν.

Έβδομον γιατί η δολοφονική «κουλτούρα» και η «κουλτούρα» του αίματος από την οποία διέπονται οι φανατικοί ισλαμιστές, δεν επιτρέπει σε κανέναν, κανένα απολύτως περιθώριο ολιγωρίας. Κάθε ανοχή σημαίνει θάνατο… Κάθε συνδιαλλαγή συνεπάγεται αποθράσυνση… Κάθε καθυστέρηση ταυτίζεται με πίστωση χρόνου για τη συγκρότηση αδίστακτων συμμοριών φανατικών και κανιβάλων, που θα γεμίσουν σφαγμένους τις πόλεις μας.

Όγδοον γιατί με την επαπειλούμενη φωτιά κανείς δεν παίζει. Η την τσακίζεις πριν γεννηθεί, ή αυτό που θα αφήσει στο διάβα της θα είναι καταστροφή και ερείπια.

Ένατον γιατί η ανεξέλεγκτη δράση ισλαμιστικών συμμοριών, ακόμη και στις ευαίσθητες εθνικά περιοχές της Ελλάδας, μπροστά σε μια τέτοια εξέλιξη συνιστούν και αναγορεύονται αυτοδικαίως σε κορυφαίο ζήτημα εθνικής ασφάλειας και ως τέτοιο οφείλουν να το αντιμετωπίσουν άμεσα οι συντεταγμένες δυνάμεις ασφαλείας του τόπου

Συμπέρασμα:
Η Ελληνική πολιτεία, οφείλει να τροποποιήσει άμεσα την κυρίαρχη νεοταξίτικη λογική που της επεβλήθη.
Οφείλει να προσπεράσει άμεσα τις λογιστικές λογικές των «οικονομικών επιδοτήσεων» από τα «ανθρωπιστικά» πρωτόκολλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να συναισθανθεί την κορυφαία της εθνική ευθύνη.  

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως…
Αδιαφορώντας για τις όποιες ψευτοανθρωπιστικές θεσμικές και ευρωπαϊκές καρικατούρες, θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα – τώρα σε τέσσερα πράγματα πρωτίστως.

Πρώτον: Σε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα μαζικών απελάσεων από τη χώρα, δίνοντας άμεση προτεραιότητα στα φονταμενταλιστικά και εγκληματικά στοιχεία των οποίων την ύπαρξη γνωρίζει με ονοματεπώνυμο.

Δεύτερον: Να καταργήσει άμεσα το έκτρωμα των Παπανδρέυ – Ραγκούση και να αυστηροποιήσει το θεσμικό πλαίσιο αναφορικά με τη μεταναστευτική πολιτική ώστε να καταστήσει τη χώρα αντιδημοφιλέστατο προορισμό για κάθε μελλοντικό επίδοξο εισβολέα ή δουλέμπορο, και ταυτόχρονα να θεσμοθετήσει υψηλότατα παράβολα για την έκδοση και ανανέωση των αδειών παραμονής. Κανένα κοινοτικό δίκαιο δεν μπορεί να υπαγορεύσει το ύψος αυτών των παραβόλων, και να σταματήσουν να επικαλούνται οι νεοταξίτες υπάλληλοι τις περιβόητες κοινοτικές οδηγίες.

Τρίτον: Να σταματήσει άμεσα κάθε συζήτηση και φυσικά να παγώσει κάθε ενέργεια σχετική με την κατασκευή του τζαμιού στον Ελαιώνα. Πρόκειται για έναν χώρο ο οποίος φαινομενικά θα κληθεί να καλύψει τις λατρευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων της πρωτεύουσας (βλ. λαθρομεταναστών εισβολέων), ενώ στην πράξη θα χρησιμοποιηθεί και ως χώρος για την ανεξέλεγκτη δράση φονταμενταλιστικών ομάδων, που ουδόλως σχετίζονται με λατρευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών.

Τέταρτον: Να καταστήσει άμεσα ιδιώνυμο αδίκημα κάθε αναφορά ή δημοσίευμα που θα αναπαράγει ή θα ενθαρρύνει λογικές και πρακτικές «αυτοοργάνωσης» των εισβολέων και κάθε λογής φονταμενταλιστών, στο όνομα του δήθεν δικαιώματος τους να αμυνθούν απέναντι σε «ρατσιστικές» επιθέσεις.

Το φαύλο αυτών των ισχυρισμών κατέρρευσε αυτές τις μέρες σαν χάρτινος πύργος στην πολυπολιτισμική Σουηδία, η οποία επιπροσθέτως δεν έχει γείτονες που αμφισβητούν ακόμη και αυτή την εδαφική της ακεραιτότητα.

Κάθε άλλη λογική απέναντι σ αυτό το επικίνδυνο σχέδιο, με όση φλυαρία ανθρωπισμού και αν επενδυθεί, θα συνιστά πράξη εσχάτης προδοσίας.
 
Πηγή

http://ellinikoforoum.blogspot.gr
read more

Για να σπάσεις τις αλυσίδες σου, πρέπει να γίνεις εκείνος που κάποτε ήσουν...




Να ‘μαστε λοιπόν πάλι εσύ κι εγώ, καθισμένοι αντίκρυ να μιλάμε για τις αλυσίδες που αφήσαμε να μας φορέσουν, να κοιτάζουμε τα συρματοπλέγματα και τον τοίχο που χτίζουνε ολόγυρά μας για να μας κλείσουν σε μια ανώνυμη φυλακή, να βρίζουμε ο ένας τον άλλον και να είμαστε έτοιμοι να αλληλο-σκοτωθούμε, επειδή μας διαβάλουν οι σπιούνοι των δημίων μας, επειδή επιλέξαμε να μένουμε στον μικρόκοσμο των προσωπικών μας συμφερόντων, επειδή συνεχίζουμε –ως άλογα όντα- να κοιτάζουμε το δέντρο, να ψάχνει η ματιά μας εκεί που μας δείχνει το δάχτυλο και να πιστεύουμε στα λόγια εκείνων που κάνανε σχέδια για το πως να γίνουμε δικοί τους σκλάβοι.

Να ήξερες όμως αδελφέ, πόσο καλό μας έκαναν με όλα ετούτα οι μίσθαρνοι εφιάλτες που μας κατατρώγουν τα σωθικά, που λαχταράνε στο τέλος να μας κομματιάσουν την ψυχή και να μας κάνουνε κατάδικούς τους…
Αυτές οι αόρατες αλυσίδες που έχουμε στα πόδια και στο νου, ετούτα τα συρματοπλέγματα και ο τοίχος που κάθε μέρα θεριεύει για να μας κλείσει ακόμη και την ομορφιά του ουρανού με σκοπό να μας βυθίσει στο απόλυτο σκοτάδι, είναι η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας, είναι το μέτρο που πρέπει σήμερα να ξεπεράσουμε. 
Οι αλυσίδες αυτές είναι ο στόχος που καλούμαστε να υλοποιήσουμε σπάζοντάς τες, τα συρματοπλέγματα και ο τοίχος είναι το εμπόδιο που πρέπει να υπερβούμε για να γίνουμε καλύτεροι, για να ξαναβρούμε τον δρόμο του αυτονόητου που θα μας οδηγήσει στον σκοπό μας, σε εκείνο το καλύτερο αύριο που θέλουν να μας κλέψουν…

Κι αν στη σκέψη αυτή φοβάσαι, μην δειλιάζεις πατριώτη. Δεν είναι κακό. Ο φόβος δείχνει πως σκέφτεσαι, πως υπολογίζεις, πως σχεδιάζεις τι θα κάνεις όταν αυτό σου ζητηθεί. 
Κι αν δεν μπορείς στην πρώτη γραμμή να σταθείς, τότε μην γίνεις εμπόδιο, θεριεύοντας τους σπόρους της διχόνοιας που σπείραν αναμεταξύ μας. Μην σταθείς εμπόδιο σ’ όλους εκείνους που πρόθυμα θα τολμήσουν να παλέψουν με ορατές κι αόρατες δυνάμεις, για να ξαναφέρουν το χρώμα, που θα θελήσουν να αγωνιστούν στον αγώνα τον όμορφο και τον ιερό για να επιστρέψουν οι ανθρώπινες αξίες, για να έρθει επιτέλους το φως στη ζωή μας.

Μόνο, που ένα πράγμα μεγάλο πρέπει όλοι μας να κάνουμε, για να ετοιμαστούμε καθώς πρέπει, για να πάρουμε πίσω όσα μας πήραν, για να ξανα-βαδίσουμε περήφανοι στα χώματα ετούτης της πατρίδας.
Πρέπει να ξαναβρούμε τις αξίες που ξεχάσαμε, πρέπει να αγκαλιαστούμε με όσα οι πατεράδες μας είχαν σαν οδηγό, πρέπει να ξαναβρούμε τον δικό μας δύσκολο, ελεύθερο και περήφανο δρόμο στη ζωή. 
Πρέπει να ξαναγίνουμε άνθρωποι κι όχι αριθμοί, όπως μας κάνανε ετούτοι. 
Πρέπει να αφήσουμε τις πέτρες που μας φορτώσαν και να αδελφωθούμε, γιατί σαν έρθει η στιγμή, στην πρώτη γραμμή σαν θα ταχθούμε, ίσοι πρέπει να είμαστε όλοι και να έχουμε πίστη στους αγίους μας, στην Παναγιά και στον Θεό μας, γιατί μονάχους δεν θα μας αφήσουνε σαν τα άγια και τα όσια της πίστης και της φυλής μας υπερασπιστούμε. Ελεύθερους μας θέλει ο δημιουργός μας, γιατί ελεύθερους μας έφτιαξε και όχι υπηρέτες. Ελεύθερους μας θέλουν οι αγγέλοι για να γιορτάσουνε μαζί μας τη νίκη μας απέναντι στους δαίμονες που θέλουν την ζωή –μα πιότερο, την ψυχή- μας να αρπάξουν.

Λοιπόν, τι λες; 
Θα διώξουμε την αρρώστια που ορίζει σήμερα τις ζωές μας; Θα διώξουμε τους δαίμονες που μας κρύβουνε το φως; 
Θα διώξουμε τον φόβο που στην ψυχή μας με τέχνη περίσσια βάλαν εκείνοι που και στην καρδιά και την ψυχή μας θέλουν να μας φορέσουν αλυσίδες; 
Θα βάλουμε τους παλιάτσους που μας διαφεντεύουν, να κλάψουνε πάνω από τους τάφους που κάνανε για εμάς;
Σε εσένα η απόφαση ετούτη είναι. Κι εγώ μαζί σου, στο πλευρό σου θα σταθώ. Γιατί, κοινή μοίρα μας δένει σε ετούτη την ζωή, αφού κοινή η πατρίδα που μας γέννησε και από μικρά παιδιά μας έφτιαξε άντρες για να της σταθούμε στα δύσκολα και να μας τιμήσει μετά…

Μην το σκέφτεσαι πολύ. Γίνε αυτός που κάποτε ήσουνα, ακολούθα τα πατήματα των πατεράδων σου, διώξε όλη τη βρώμα που σου φορέσαν για να φανούν το λευκό και το γαλάζιο που τα λάβαρά σου κοσμούν… 
Και τότε, εσύ κι εγώ, κι όλοι μαζί, θε να χορέψουμε εκείνο τον αρχαίο κι όμορφο χορό που τον ζηλεύουνε οι δαίμονες και τον τραγουδούνε οι αγγέλοι, τον χορό του αγώνα για τα άγραφα και μεγάλα, τα ωραία ιδανικά, όλα εκείνα που ήτανε κανόνας ζωής των προγόνων μας, όλων εκείνων απλόχερα μας έδωσε ο δημιουργός μας.

Άντε λοιπόν, μην το αργούμε και δίνουμε χαρά σε όλους εκείνους που μας μισούν…
Άντε λοιπόν, κανένας δεν θα σου χαρίσει εκείνα που ο ίδιος θέλει να σου πάρει πρώτος...
Άντε λοιπόν, ο πυρωμένος δρόμος ετούτος εσένα περιμένει για να εξαγνιστείς, για να γίνει το σίδερο σπαθί που θα κρατήσεις στα δικά σου χέρια, για να τιμήσεις και να τιμηθείς απ' όσους πέρασαν και όσους έρχονται, για να μπορέσεις να ξαναγίνεις άνθρωπος με όλα όσα ετούτη η λέξη μπορεί να σημαίνει...
Κωνσταντίνος
Πηγή:http://kostasxan.blogspot.gr/2013/05/blog-post_2300.html
read more

Τετάρτη 29 Μαΐου 2013

Αυτοί είναι οι 21 της λίστας Λαγκάρντ που «ξέπλυναν» τις καταθέσεις τους το 2010 με το νόμο Παπακωνσταντίνου Πηγή: Αυτοί είναι οι 21 της λίστας Λαγκάρντ που «ξέπλυναν» τις καταθέσεις τους το 2010 με το νόμο Παπακωνσταντίνου

Αυτοί είναι οι 21 της λίστας Λαγκάρντ που «ξέπλυναν» τις καταθέσεις τους το 2010
Τα 21 φυσικά πρόσωπα που περιλαμβάνονται στη λίστα Λαγκάρντ και τα οποία το 2010 εκμεταλλεύτηκαν τις ευεργετικές διατάξεις του νόμου που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου επαναπατρίζοντας κεφάλαια από το εξωτερικό με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους, αποκαλύφθηκαν σήμερα στην προανακριτική επιτροπή που διερευνά τις τυχόν ποινικές ευθύνες του πρώην υπουργού.
Στην ουσία πρόκειται για καταγραφή που προέκυψε από έρευνα του ΣΔΟΕ επί των 2.062 ονομάτων που περιλαμβάνονται στη λίστα και παραδόθηκε στην προανακριτική επιτροπή.
Σε αυτήν περιλαμβάνονται 21 πρόσωπα με 33 λογαριασμούς κυρίως στην Ελβετία και το συνολικό ποσό του επαναπατρισμού δεν ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια ευρώ τα οποία «ξεπλύθηκαν» πληρώνοντας φόρο της τάξης του 5%. Δηλαδή τα έσοδα που προέκυψαν για το δημόσιο δεν  ξεπέρασαν το 1,5 εκατομμύριο ευρώ
Στο συνοδευτικό που απέστειλε το ΣΔΟΕ στον Εισαγγελέα Οικονομικού εγκλήματος και διαβιβάστηκε στη Βουλή σημειώνεται μεταξύ άλλων:
«Σας υποβάλλουμε τρεις καταστάσεις στις οποίες διαλαμβάνονται τα φυσικά πρόσωπα που προέβησαν σε επαναπατρισμό κεφαλαίων, μέσω των τραπεζικών εταιρειών ALPHA BANK. MILLENNIUM BANK και HSBC κατ' εφαρμοη τω διατάξεων του άρθρου 18 παρ. 1 του Νόμου 3892/2010 και αρθ. 21 παρ. 19 του Ν. 3943/2011.
Τα ως άνω φυσικά πρόσωπα διαλαμβάνονται και στα στοιχίεα των ηλεκτρονικών μέσων αποθηκεύσεως βάσει των οποίων η υπηρεσία μας, σε εκτέλεση της παραπάνω σχετικής ενεργεί προκατακριτική εξέταση στο πλαίσιο της οπίας ζητήθηκε από την Ελληνική Ενωση Τραπεζών και τη Γενική γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων η ανακοίνωση των στοιχείων (φυσικών και νομικών) που προέβησαν κατ' εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, σε επαναπατρισμό κεφαλαίων ή σε δήλωση κεφαλαίων που διατηρούν στο εξωτερικό, αντίστοιχα.
Στην υπηρεσία μας έως σήμερα περιήλθαν στοιχεία από 29 συνολικά τραπεζικές εταιρείες. Εν συνεχεία του παρόντος εγγράφου θα σας ενημερώσουμε για τυχόν ύπαρξη και άλλων προσώπων εκ των διαλαμβανομένων στα ως άνω ηλεκτρονικά μέσα αποθηλεύσεως, που έχουν προβεί στην εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων».



 
 
 
 
 
 
 Πηγή:  iefimerida.gr
read more

«Τα λεφτά μας πίσω από το χαράτσι της ΔΕΗ» σύμφωνα με δικαστική απόφαση

Τα λεφτά μας πίσω από το χαράτσι της ΔΕΗ

Η ΔΕΗ πλέον δε μπορεί να εισπράττει το ειδικό τέλος ακίνητης περιουσίας, το περιβόητο χαράτσι, σύμφωνα με δικαστική απόφαση που εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. 


Η απόφαση, η οποία είναι αποτέλεσμα συλλογικής αγωγής από οργανώσεις και ομοσπονδίες καταναλωτών και έχει καθαρογραφεί, είναι προσωρινά εκτελεστή και πλέον υποχρεώνει τη ΔΕΗ να μην εισπράττει το χαράτσι.

Ο δικηγόρος Γιάννης Μυταλούλης, εκπρόσωπος των ομοσπονδιών και ενώσεων καταναλωτών που κατέθεσαν τη συλλογική αγωγή, δήλωσε στο www.koutipandoras.gr ότι:
«η απόφαση είναι προσωρινά εκτελεστή και δεν χρειάζεται να περιμένουμε την τελεσιδικία της. Ουσιαστικά η απόφαση αυτή απαγορεύει την είσπραξη ενός αντισυνταγματικού φόρου και λειτουργεί προς όφελος όλων των πολιτών της Ελλάδας. Εφόσον συνεχίζεται η είσπραξη, ο καταναλωτής μπορεί να ζητήσει αποζημίωση αφού η ΔΕΗ πλέον δρα παράνομα. Η απόφαση του ΣτΕ μιλούσε για αντισυνταγματικότητα του τέλους ακινήτων αλλά δεν διασφάλιζε την νομική υπεράσπιση του καταναλωτή, εν αντιθέσει με την απόφαση που καθαρογράφηκε».

Σύμφωνα με τον κ. Μυταλούλη, η απόφαση αυτή είναι προάγγελος και για άλλες τέτοιες αποφάσεις που θα προκύψουν και σε φορολογικά θέματα που στηρίζονται στα νέα μέτρα που επιβάλλει η ελληνική κυβέρνηση.

«Τα λεφτά μας πίσω από το χαράτσι της ΔΕΗ» σύμφωνα με δικαστική απόφαση

Πηγή: «Τα λεφτά μας πίσω από το χαράτσι της ΔΕΗ» σύμφωνα με δικαστική απόφαση - RAMNOUSIA
read more

Αφιερωμένο στα παιδιά των λαμόγιων

Αφιερωμένο στα παιδιά των λαμόγιων

Στις έρημες και διαλυμένες λεωφόρους της πάλαι ποτέ συμπρωτεύουσας, με διάσημες και αγαπημένες - ρημαγμένες βιτρίνες των προηγούμενων δεκαετιών, αλλότριο πλήθος έρπει τώρα Σ’ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΩΦΌΡΟΥΣ... και συχνάζει στα νεόκοπα και «δήθεν» μπαράκια του φραπεδόγαλου και των πλαστών συζητήσεων περί του τίποτα... Ερμού και ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΕΤΑ ΔΡΟΜΑΚΙΑ μέχρι τη θάλασσα. Έρχονται από άλλες πόλεις και συνοικίες, παρκάρουν τη χιλιάρα μηχανή που τους πήρε ο μπαμπάς η μαμά η ο νονός μπροστά στο μπαρ, στον πεζόδρομο, το λεωφορειόδρομο,τη διάβαση για τα ΑΜΕΑ –ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ – τους κάδους ανακύκλωσης του Δήμου - τι είναι αυτό- ... τις σόμπες αερίου που περίσσεψαν από τον προηγούμενο χειμώνα, το «πράσινο» που χρησιμεύει για να κλέψουν ένα ακόμα μέτρο από τους πεζούς...

Με πλαστικά καλαμάκια, καφέ τελευταίας διαλογής και τσιγάρα λαθραία σε δημόσιο χώρο παριστάνουν τους προνομιούχους... και είναι, αλλά δεν το ξέρουν, γι’ αυτό και χαζογελάνε, δίνουν και καμιά ελεημοσύνη στα μικρά ζητιανάκια που περνούν κάθε δύο λεπτά και... δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Θα καταλάβουν ξαφνικά όταν θα κοπεί η γονε-ι-κή μέριμνα και επιδότηση, όταν σταματήσει η σύνταξη μα-ι-μου της οικογένειας, όταν δεν θα παίρνουν τα 500 ΕΥΡΩ το μήνα, ζεστά, αφορολόγητα και μαύρα...

Δεν φταίνε αυτά, τα καημένα, αυτά είναι τα θύματα, οι γονείς τους φταίνε και οι δάσκαλοι τους που υποκρίνονται ότι δεν τρέχει τίποτα,ότι το Πανεπιστήμιο λειτουργεί κανονικά,ότι όλα βαίνουν καλώς...εναντίον τους. Είναι τα παιδιά των λαμόγιων...

Μπροστά τους τα ταξί, κλείνουν τη μοναδική λωρίδα δίπλα στο λεωφορειόδρομο, κλείνουν τη μισή η και ολόκληρη τη διάβαση,σε διπλή η τριπλή σειρά, και στη συνέχεια κάθε παρανομία είναι δεκτή, αφού γίνεται αποδεκτή η πρώτη. Για πεζούς και άτομα με ειδικές ανάγκες, για καροτσάκια, για ηλικιωμένους ούτε λόγος... Άλλωστε τι θέλουν στο δρόμο η στο πεζοδρόμιο άφραγκοι, ας κάτσουν σπίτι στην τηλεόραση να δουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο... Για το ρατσισμό της καθημερινής ζωής ούτε λόγος...

Δίπλα σ’ αυτούς τροχονόμοι και δημοτικοί υπάλληλοι σε κατάσταση νευρικής κρίσης, άλλοι τρώνε απειλές,μερικοί ξύλο από «απελευθερωμένες» συντεχνίες των δημόσιων μεταφορών, των περιπτεράδων, των πλανόδιων «ανακυκλωτών - για ιδιοτελή σκοπό» ... ποιος διοικεί αυτή την πόλη επιτέλους - μήπως κάνεις - εκτός από συντεχνίες εκτός ορίων, εκτός όρων...

Πριν από 45 χρόνια ο τότε πρωθυπουργός την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια προς το Παρίσι με ψεύτικο διαβατήριο, πριν από 10 περίπου χρόνια και ο ανεψιός του με πρόγραμμα λιτότητας και έχασε από άλλους που κρύβονται τώρα...ο δε τρίτος ο επαναφορτιζόμενος ηγείται της σοσιαλιστικής διεθνούς...

Βέβαια για να μην είμαστε απόλυτοι κάποιοι, ελάχιστοι μπήκαν φυλακή η ετοιμάζονται να μπουν από τότε... όμως δεν είναι καιρός να προχωρήσουμε και στα επόμενα βήματα, ποιος διοικεί αυτή την πόλη;

Να και μια χαρακτηριστική «προσφορά» που είδα... καφενείο της ελίτ στο κέντρο της πόλης διαφημίζει καφέ μέχρι τις 2.00 το μεσημέρι με 2,5 ευρώ...

Καλά δεν πήγαν ποτέ στα ακριβά καφέ στο Μιλάνο, στη Βαρκελώνη, στο Βερολίνο... τα παιδιά των λαμόγιων... δεν ντρέπονται οι γονείς τους γι’ αυτό...

Διαβατήριο έχουμε;



πηγή http://tvxs.gr/

read more

Τρίτη 28 Μαΐου 2013

Η Ζωή στην Κοινωνία του Χρήματος (…Υπάρχει ζωή πέρα από αυτό…;)

 Τη ζωή μέσα σε μια χρηματική κοινωνία, σαν αυτή που ζούμε όλοι μας σε κάθε γωνιά του πλανήτη, δεν θα την έλεγες και ιδανική…ό,τι το καλύτερο θα μπορούσε να σου τύχει…την πιο δίκαιη και ασφαλή…ε; …θα έλεγα ότι αν θελήσεις να δεις το θέμα αυτό λίγο σοβαρά, ίσως αρχίσεις να διαπιστώνεις την κόλαση μέσα στην οποία βρέθηκες…έναν εφιάλτη που δεν φέρνει ποτέ εκείνο το πρωινό που θα έχεις ξυπνήσει και θα έχει επιτέλους τελειώσει… …ίσως περισσότερο να μοιάζει με μια συνήθεια, μια δεδομένη κατάσταση, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο βρέθηκες…χωρίς να το επιλέξεις… Ξέρεις…είναι πραγματικά εντυπωσιακό, λυπηρό και απογοητευτικό το γεγονός ότι η κοινωνία μας, τα μέλη και οι φορείς της, προτιμούν να αντιπαρατίθενται ιδεολογικά και να συγκρούονται για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες που έχει το κατεστημένο γενικότερα στις ζωές τους και το οποίο κυριαρχεί στον κόσμο μας για πάρα πολλά χρόνια και να αποφεύγουν να αμφισβητήσουν ή να αλλάξουν τα θεμέλια επάνω στα οποία βασίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της σύγχρονης κοινωνίας. Οι άνθρωποι γκρινιάζουν, απελπίζονται, διαμαρτύρονται και φωνάζουν, για επιμέρους ζητήματα που σχετίζονται με το χρήμα, μα ουσιαστικά το αποδέχονται στις ζωές τους, έχουν πειστεί για την αναγκαιότητά του…νομίζουν ότι δεν μπορούν να κάνουν και αλλιώς, δεν ξέρουν και δεν ενδιαφέρονται οι περισσότεροι για το αν υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό… Προτιμούν να αντιμετωπίζουν επιφανειακά και επί μέρους τα ζητήματα, τα προβλήματα αντί να πηγαίνουν να βρίσκουν τις ρίζες που τα γεννάνε… …και εφαρμόζουν διαρκώς τους ίδιους τρόπους ελπίζοντας ότι θα έχουν διαφορετικά αποτελέσματα… Κάτι τέτοιο είναι εντελώς τρελό!!!! Το χρήμα λοιπόν, το μονεταριστικό σύστημα, είναι μια συνήθεια, ένα κουσούρι απ τα παλιά…που οι άνθρωποι μοιάζει να μην είναι σε θέση να το αποβάλλουν, να το αντικαταστήσουν, όσο εφιαλτική και αν κάνει τη ζωή τους… …το έχουν αποδεχτεί a priory και αυτό…σαν τόσα άλλα… Ο τρόπος που λειτουργεί το χρήμα μέσα από τους φορείς που το εκπροσωπούν, τράπεζες, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλπ είναι εξαιρετικά πολύπλοκος και αρκετά ακαταλαβίστικος… …και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια…φαντάζεστε να ήταν απλός και κατανοητός; Το χρηματοπιστωτικό σύστημα επινοήθηκε και άρχισε να εφαρμόζεται σε μια εποχή πραγματικής στέρησης σημαντικών αγαθών, μια εποχή έλλειψης επαρκούς τεχνογνωσίας, που θα αντιμετώπιζε τα προβλήματα κατανομής των αγαθών και των πόρων στους ανθρώπους. Χρειάστηκε λοιπόν να υπάρξει ένας πρακτικός τρόπος. Τώρα το γιατί, μετά από εκατοντάδες χρόνια, σε μια εποχή που ο τρόπος αυτός θεωρείται εντελώς παρωχημένος και αναποτελεσματικός για το σύνολο των ανθρώπων και αποδεικνύεται όλο και πιο επικίνδυνος και καταστροφικός, χρησιμοποιείται ακόμη στις κοινωνίες μας, είναι ένα ζήτημα που θα δούμε παρακάτω… Τα νούμερα, οι αριθμοί και οι στατιστικές αυτού του τερατώδους συστήματος δεν αφορούν τη δική μας προσέγγιση εδώ… …οι ηθικές προεκτάσεις και τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα στην καθημερινότητα των ανθρώπων μέσα σε αυτό το σύστημα είναι αυτό που ενδιαφέρει πάνω απ όλα. …και ξέρεις…υπάρχουν μερικά εξαιρετικά σοβαρά, θεμελιώδη δεδομένα της ζωής μας μέσα στην κοινωνία του χρήματος, που θα πρέπει να απασχολήσουν κάθε σοβαρό, χωρίς προκαταλήψεις και υπεύθυνο ερευνητή που ενδιαφέρετε να ξετυλίξει το κουβάρι και να καταλάβει τι συμβαίνει… - Η κοινωνία του χρήματος λοιπόν ΔΕΝ μπορεί, κατ αρχάς και σε καμία περίπτωση, να είναι μια κοινωνία δίκαιη, ασφαλής και βιώσιμη για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους. Στην κοινωνία του χρήματος ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΛΟΙ την ίδια πρόσβαση στα αγαθά, τις υπηρεσίες και τους πόρους και το γεγονός αυτό καθεαυτό γεννάει αυτόματα τις ανισότητες και τη στρωματοποίηση της κοινωνίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι, ιδιαίτερα στις τριτοκοσμικές και αναπτυσσόμενες περιοχές του πλανήτη, δεν έχουν πρόσβαση σε απολύτως απαραίτητα αγαθά και υπηρεσίες για την διαβίωσή τους, με άμεσα δυσμενή αποτελέσματα στην υγεία και τη θνησιμότητά τους. Αφού λοιπόν δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι άμεση πρόσβαση στα αγαθά, είναι αναγκασμένοι να ανταγωνιστούν ο ένας τον άλλο, σε μια προσπάθεια να καταφέρουν να αποκτήσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα…σε βάρος των άλλων… Όπως καταλαβαίνεις, ένας τέτοιος προσανατολισμός δεν επιτρέπει στους ανθρώπους την "πολυτέλεια" να είναι ηθικοί στη σχέση τους με τους άλλους. Καθένας αγωνίζεται για το δικό του όφελος, για τα μεγαλύτερα κέρδη γι αυτόν. Και όσο οι στερήσεις του μεγαλώνουν, όσο η πρόσβασή του στα αγαθά περιορίζεται και δυσκολεύει, τόσο πιο ανήθικος χρειάζεται να είναι… Αν είχατε, για παράδειγμα, ένα εμπορικό κατάστημα, ένα κατάστημα που πουλάει πχ παπούτσια και απέναντι από το δικό σας άνοιγε ένα ίδιο με παπούτσια…και μαθαίνατε πχ ότι τα παπούτσια του άλλου είναι πολύ καλύτερα από τα δικά σας, φθηνότερα κλπ…θα λέγατε ποτέ κάτι τέτοιο στους πελάτες που θα μπαίνανε στο δικό σας μαγαζί σας; - Στην κοινωνία του χρήματος και της επιδίωξης του προσωπικού όφελους, αν δεν κοιμάσαι εντελώς επάνω σου, έχεις την διαρκή αίσθηση ότι ΟΛΟΙ σε κοροϊδεύουν, ότι σου λένε ψέματα, σε εξαπατούν, υποκρίνονται, σε παραπλανούν, σε εκμεταλλεύονται για ένα και μοναδικό λόγο…το κέρδος τους. Σχεδόν οι πάντες στοχεύουν να κερδίσουν κάτι από σένα… Η τηλεόραση, οι διαφημίσεις, οι πολιτικοί, οι εταιρείες, οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι ασφαλιστές, ο μηχανικός, ο μπακάλης, ο μανάβης…ΟΛΟΙ σε εξαπατούν δίνοντάς σου ψεύτικες πληροφορίες για ένα και μόνο λόγο…για να αγοράσεις τα προϊόντα τους. Είσαι απλά ένας πελάτης, ένας καταναλωτής, τίποτε άλλο… Το κέρδος είναι η μοναδική κοινή κοινωνική συνισταμένη πάνω στην οποία συνωστίζονται οι πάντες. Το χρήμα είναι μια κατασκευασμένη αξία, μια «συμφωνία» ανάμεσα σ αυτόν που πουλάει και σ αυτόν που αγοράζει…οι «αξίες» των αγαθών εξαρτώνται από τη σπανιότητά τους, η οποία στην κοινωνία του χρήματος είναι τεχνητή… το χρήμα είναι ο σημαντικότερος μα και τόσο περιορισμένος στόχος ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής. Σου θυμίζει κάτι από ζούγκλα όλο αυτό; Κάτι από κοινωνία αγελών; Κι όμως…μιλάμε για την ανθρώπινη κοινωνία, την κοινωνία που έχει δημιουργήσει το πιο θαυμαστό και νοήμον πλάσμα της δημιουργίας… - Κάτι άλλο εξαιρετικά σημαντικό που πρέπει να δεις είναι το προς τα πού είναι προσανατολισμένη η κοινωνία του χρήματος…τι τελικά εξυπηρετεί δηλαδή. Η κοινωνία του χρήματος, το καταλαβαίνεις ή όχι, δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς προβλήματα…τα προβλήματα μόνο φέρνουν κέρδη και χρήματα…το χρήμα σε μια κοινωνία που ξέρει να λύνει τα προβλήματά της με δημιουργικούς και αλληλέγγυους τρόπους δεν έχει καμία θέση, θα ήταν ξεπερασμένο… Τα πράγματα πρέπει να χαλάνε, τα αγαθά να μην παρασκευάζονται με τα καλύτερα υλικά, να νοθεύονται τα πάντα, να αρρωσταίνεις…γενικά ΠΡΕΠΕΙ να έχεις συνέχεια ανάγκη και να εξαρτάσαι από αυτό το χρηματικό μοντέλο σε κάθε σου κίνηση… Το βιώνεις παντού και με κάθε τρόπο… η κοινωνία μας δεν είναι προσανατολισμένη στο να δίνει λύσεις στα προβλήματα των ανθρώπων, να σου παρέχει ό,τι έχεις ανάγκη, ό,τι η εφευρετικότητά μας, οι γνώσεις μας και η τεχνολογία παρέχει, αν δεν έχεις την ικανότητα να τα πληρώσεις με χρήματα… Αυτό το γεγονός μας οδηγεί σ ένα πολύ οδυνηρό συμπέρασμα. Η ελευθερία σου σε αυτή την κοινωνία είναι τόση όση η αγοραστική σου δύναμη!!! Αν έχεις χρήματα τότε έχεις πρόσβαση σε αγαθά, αν δεν έχεις χρήματα τότε είσαι καταδικασμένος να τα στερείσαι… να αγωνίζεσαι να τα φτάσεις… Δεν είναι και πολύ δίκαιο ε; - Οκ, δούλεψε σου λένε, για να μπορείς κι εσύ… ..κι εσύ το κάνεις…με κάθε τρόπο…σπαταλάς ολόκληρη τη ζωή σου σε δουλειές που συνήθως μισείς για να μπορείς να αποκτάς τα αγαθά που χρειάζεσαι…χάνεις τον ελεύθερό σου χρόνο, την οικογένεια, τους φίλους και καταφέρνεις να αποκτάς μερικά αγαθά, να έχεις σπίτι, αυτοκίνητο, εξοχικό…να δανείζεσαι από τράπεζες, να πληρώνεις φόρους…και γενικότερα να χαλάς τα χρήματά σου εκεί που σου υπαγορεύει το μοντέλο αυτό ώστε να κυκλοφορεί το χρήμα και φυσικά…να κερδίζουν οι μεγάλες εταιρείες… …και «ξαφνικά» είσαι απλά ένας σκλάβος, ένας σύγχρονος σκλάβος αυτού του κατεστημένου, που δεν δικαιούσαι ούτε την τροφή σου δωρεάν. Να θυμάσαι ότι πάντα τα χρήματα επιστρέφουν στην πηγή τους αφού κάποια από αυτά περάσουν για λίγο από τα χέρια σου… ..την ικανότητα συσσώρευσης πλούτου την έχουν πάντα οι λίγοι…και αυτοί οι λίγοι δεν είναι και τα ηθικότερα στοιχεία της κοινωνίας μας… Για την ακρίβεια, ο κόσμος μας κυβερνάται και κατευθύνεται από μια εξαιρετικά μικρή ελίτ των ιδιοκτητών του παγκόσμιου χρήματος, οι οποίοι φυσικά έχουν φροντίσει να τους ανήκουν και οι σημαντικότεροι πόροι της γης, για να φτιάχνουν το παιχνίδι σύμφωνα με τα συμφέροντά τους και να έχουν την παγκόσμια κυριαρχία. Κατέχουν την ενέργεια, τις επικοινωνίες, την διατροφή, τα φάρμακα, την ενημέρωση, την ψυχαγωγία…τα πάντα δηλαδή. …και πέρα από το ότι κατέχουν τους πόρους του πλανήτη, εφευρίσκουν διαρκώς τρόπους που θα τους αποδώσουν περισσότερα χρήματα και εξουσία… …μερικοί από τους καλύτερους και σοβαρότερους τρόπους είναι οι πόλεμοι, οι διχασμοί που σπέρνουν στους ανθρώπους, τα ναρκωτικά, η πορνεία…καταστάσεις παγιωμένες μέσα στις κοινωνίες μας, προβλήματα που δεν λύνονται ποτέ!!! - Η ύπαρξη του χρήματος και η αδιάκοπη παραγωγή καταναλωτικών προϊόντων ευθύνεται για την καθαρά υλιστική εικόνα του κόσμου μας σε βάρος της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της συμπόνιας, της συμβιωτικότητας, της ενότητας και της ανθρώπινης δημιουργικότητας για το όφελος ΟΛΩΝ. Κάθε τι συμβαίνει για να επιφέρει κέρδος και παραπάνω χρήματα. Ακόμα και η επιστήμη και η τεχνολογία, τα κυριότερα και σημαντικότερα ανθρώπινα «εργαλεία» προόδου και εξέλιξης, εξυπηρετούν σήμερα τους περιορισμένους σκοπούς εταιρειών και μονοπωλίων. Σκέψου, η επιστημονική γνώση και το υψηλό επίπεδο τεχνολογίας που διαθέτουμε σήμερα επιτρέπει άνετα την αντικατάσταση των ανθρώπων από μηχανές και συστήματα αυτοματισμού σε σχεδόν ολόκληρη την παραγωγική διαδικασία σε όλα τα είδη. Αν όμως συνέβαινε κάτι τέτοιο, στην κοινωνία του χρήματος που βρισκόμαστε, η ανεργία θα έφτανε σε απίστευτα ρεκόρ, οι άνθρωποι δεν θα είχαν αγοραστική ικανότητα και τότε…το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα κατέρρεε… …που τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα εμποδίζει την εξέλιξή μας ως είδος!!! Ότι το ανθρώπινο είδος ενώ μέσα από τις γνώσεις, τη δημιουργικότητά του, τις ικανότητες του, έχει φτάσει σ ένα επιστημονικό και τεχνολογικό επίπεδο πολύ υψηλό το οποίο θα μπορούσε να δώσει μια τεράστια ώθηση στο πολιτιστικό μας επίπεδο και στην ποιότητα της ζωής ΟΛΩΝ των ανθρώπων, δεν το κάνει γιατί υπάρχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα!!! Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά η επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη δεν ενσωματώνεται μέσα στα κοινωνικά μας συστήματα ώστε να τα εξελίξει παράλληλα… Αντί αυτού, που αν συνέβαινε θα άλλαζε ολοκληρωτικά και ριζικά τις ζωές όλων των ανθρώπων του πλανήτη, όλη αυτή η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος περνάει μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέφτη του χρηματοπιστωτικού συστήματος κι εκεί εγκλωβίζεται… Κι εσύ, που ίσως τα καταλαβαίνεις όλα αυτά, αναρωτιέσαι «…και τώρα τι γίνεται, τι κάνουμε;» Μέσα σε όλο αυτό το άθλιο κατασκευασμένο τοπίο, το αυτονόητο μοιάζει να μην έχει θέση, να μην φαίνεται, να είναι πέρα από το οπτικό μας πεδίο… Το αυτονόητο αναζητείται… Όπως θα κατάλαβες, όλο το παιχνίδι ξεκινά με την κατοχή και διακίνηση των πόρων. Όσο αυτοί θα είναι διαχειρίσιμοι από την ελίτ που αναφέραμε, το τοπίο δεν μπορεί να αλλάξει… Οι πόροι ολόκληρης της γης χρειάζεται να ανακηρυχτούν κοινή παγκόσμια κληρονομιά ΟΛΩΝ των ανθρώπων και να χρησιμοποιηθούν με σύνεση και έξυπνα για το όφελος ΟΛΩΝ. Η οικονομία του χρήματος είναι μια οικονομία που εξυπηρετεί ελάχιστους και θέτει όλο και περισσότερο σε κίνδυνο τις ζωές των ανθρώπων και την βιωσιμότητα του πλανήτη μας. Η αυτονόητη οικονομία που θα μπορούσε να οδηγήσει την ανθρωπότητα και τον πλανήτη σ ένα περιβάλλον βιώσιμο και ασφαλές είναι η Οικονομία που Βασίζεται στους Πόρους και ΟΧΙ στο χρήμα. Μια οικονομία των Πόρων που θα υπάρχει για το όφελος ΟΛΩΝ των ανθρώπων της γης και θα λειτουργεί με «εργαλείο» της την διαρκώς εξελισσόμενη επιστημονική και τεχνολογική γνώση. Μια τέτοια οικονομία μπορεί επιτέλους να δημιουργήσει ένα ολοκληρωτικά άλλο περιβάλλον, μέσα στο οποίο οι άνθρωποι θα καλλιεργούν πραγματικά πανανθρώπινες αξίες και θα απελευθερωθούν από τον σκληρό αγώνα για την επιβίωσή τους. Είναι απολύτως απαράδεκτο να αντιμετωπίζουμε ακόμα προβλήματα τα οποία είμαστε σε θέση να επιλύσουμε άμεσα, προβλήματα που θα μπορούσαν να έχουν λυθεί πριν από πολλά χρόνια… Τάσος Π. Πανγαία – The Venus Project Πηγή: Η Ζωή στην Κοινωνία του Χρήματος (…Υπάρχει ζωή πέρα από αυτό…;)" - RAMNOUSIA
read more

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Η Τρίτη παρθενιά.ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗ ΣΜΑΡΑΓΔΗ


Η Αρετούσα ζούσε και απολάμβανε τη ζωή μέσα από τη ζωογόνα και αστείρευτη πηγή που είχε ανακαλύψει, τον έρωτα. Αυτή η μαργιόλα, ήταν η πιο περιζήτητη θηλυκιά όχι μόνο του τόπου της, αλλά ολόκληρου του νησιού.
Αμέσως μετά την πρωτοφανή εγκατάλειψη από τον δεύτερο άντρα της, πήγε στη χώρα να συμβουλευτεί τη νονά της τη μάγισσα.
«Το θέμα είναι σοβαρό.» της είπε.
«Ούτε οι ευλογίες του παπά πιάσανε μήτε το περιστέρι.»
«Αχ! Αρετουσάκι μου μα το μυαλουδάκι σου ακόμη δεν εμέστωσε. Μία φορά το θυσιάζουμε το περιστέρι. Στον πρώτο γάμο πρέπει να σε βρει ο άντρας σου εντάξει, ο δεύτερος έπρεπε να σε βρει χαλασμένη.» της είπε ξεσπώντας στα γέλια.
«Μα γιάντα με παίζεις καλή μου νονά; Αυτά τα πρωτολένε. Δηλαδή εδά μπλιο δεν έχει άλλη παρθενιά; Όφου και να κάτεχες ίντα όμορφα ένοιωθα, όντε τα’ πλωνα στο μπαλκόνι το ματωμένο το σεντόνι! Μα γίνεται γάμος χωρίς το ματωμένο το σεντόνι και χωρίς μπαλωτές; Πόλεμος είχενε γενεί στον πρώτο μου το γάμο, που ούλοι οι αρσενικοί κουμπουροφόροι του χωριού, του ξαμώνανε και του παίζανε του σεντονιού, μέχρις που το κάμανε χιλιοτρύπητο. Ετούτηνέ η στιγμή μ’ άρεσε πιο πολύ απ’ ούλο το γάμο. Τέτοιο πράμα δεν είχενε ξαναγίνει στο χωριό. Ούλοι οι άντρες να ξαμώνουνε τη δική μου παρθενιά!!! Γι’αυτό και το ξανάκαμα για να το ξαναζήσω. Και το ξανάζησα και ήτονε το ίδιο όμορφο σαν και την πρώτη τη φορά. Αλλά ο εδικός μου, με το που εντακάρανε οι μπαλωτές, εγλάκανε λες και του βάλανε οι δαιμόνοι φτερούγες στον ατζίποδα».
«Δε λες πάλι καλά, που δεν άρπαξε τον τσιφτέ να σου παίξει μια να σε αποτελειώσει, γιατί αυτό σου’ βγαινε» της απάντησε θυμωμένη.
«Λοιπόν, άκουσε με καλά. Τρίτη παρθενιά δεν έχει. Διάλεξε τον πιο καλό, νέο, ωραίο, δουλευτή, να μην πίνει και να μη χαρτοπαίζει στους καφενέδες. Όλα τ’ άλλα άστα σε μένα. Θα τονε δέσουμε το νέο σύζυγο. Τρίτη προσβολή δεν θ’ αντέξουν οι Αγκριμάκηδες, ειδικά το κουζουλό τ’ αδέρφι σου, ο πρωτονταής θα κάνει καμιά κουζουλάδα και θα μας σε βάλει σε βεντέτα.»
«Μπα μόνο λόγια είναι ο κουζουλός ο αδερφός μου, σιγά τα αίματα! Ούτε όρθα δεν μπορεί να σφάξει. Ετσαέ το διατυμπανίζει για να κάνει τον άντρακλα, τον θεριακλή, μα το μόνο που’ χει σκοτώσει στη ζωή του ήτονε ένας βορθακός. Καλά; Μα τόσο να μπουνταλάδες ήτονε οι βορθακοί τότε σας; Τόσο καθυστερημένοι; Αφού θωρούσανε κι ακούγανε το σκάσιμο του προηγούμενου, γιάντα το ρουφούσανε οι υποδέλοιποι;»
«Δεν κατέχω Αρετούσα μου γιάντα οι πράσινοι βάτραχοι τση τσιλόβρυσης του χωριού σου ήτανε τόσο βλάκες. Αυτό που εγώ κατέχω, είναι, πως πρέπει να βρούμε ένα βλάκα για σένα και να τονε δέσουμε καλά, γιατί αλλιώς, δε βλέπω να στεριώνεις σύζυγο στη φάμπρικα. ΄Ασε, εγώ θα σου τονε βρω, γιατί στα μέρη σου, αμφιβάλλω αν θα υπάρχει υποψήφιος σύζυγος για το τρελοβαφτηστήρι μου. Θα μ’ ακούσεις καλά όμως σε όλα κακομοίρα μου!» της είπε κουνώντας το δάκτυλο.
«Ακούς εκειά να’ χω δέσει ίσαμε χίλιους, και να’ χω αμολυτούς τους εδικούς μας; Από αύριο κιόλας θα το φροντίσω, θα το νοικοκυρέψω το Αρετουσάκι μου γιατί είναι καλό κι αγαθό. Πουτάνα την φωνάζουνε ούλες οι κυράδες, αλλά αυτές είναι οι μεγαλύτερες, αυτές, οι κυράτσες, οι κρυφές. Αχ... Και αν το άνοιγα το στόμα μου!» μονολόγησε.
Από την επομένη κιόλας άρχισε το κυνήγι του γαμπρού.
«Πρέπει οπωσδήποτε να την αποκαταστήσω τούτηνε την αχαμνή. Την τροζή. Πρέπει να συμμαζευτεί. Τούτο τ’αστείο με τσ’ αρσενικούς του χωριού, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Να’ βγαζε τουλάχιστον παράδες… Αφού το κάνει που το κάνει η μπουνταλού. Μέχρι να βρεθεί το καλό το παλικάρι, θα την ορμηνέψω να παίρνει το κάτι τις. Δε γίνεται τζάμπα. Μα εντελώς τζάμπα; Και να ψωμολυσάει; Να διακονεύει, να ξενοκαθαρίζει και να ξενοπλένει για ένα κομμάτι ψωμί;»
Τον από πάνω μήνα επισκέφθηκε η Αρετή τη νονά της, για να δει το καλό το παλικάρι που της βρήκε.
«Σ’ αρέσει κοπέλα μου ετούτος, ή να δούμε κι’ άλλονε; Είναι καλό κοπέλι και πεντάρφανο. Ούτε πεθερές, ούτε κουνιάδες, ούτε συνυφάδες για να τονε διαβάλλουνε. Το’ ψαξα καλά. Δε χρειάζεται να’ χεις κανένα στην κεφαλή σου. Πρώτα θα τόνε δέσουμε στο δεντρό, θα γενούν όλα νοικοκυρεμένα όπως σου πρέπει… Και μετά πρέπει να κάμεις και κοπέλι οπωσδήποτε. Θα σου κάμω πρώτα ένα διαβαστικό μη σ’ έχουνε δεμένη και μετά παγαίνουμε και βρήσκουμε το Μανούσο. Αυτός θα σου το κάμει το κοπέλι στα σίγουρα. Είναι μοναδικός στο είδος του.»
«Οϊ. Με τον αδερφό μου δεν το κάνω. Όλα κι όλα. Δεν το κατές μωρέ νονά, ότι η μάνα μου και ο γέρος είχανε μεγάλο σεβντά; Γι’αυτό βγήκα και εγώ ετσά ερωτιάρα. Το κοπέλι του έρωντα ήμουνε από δυo ερωτιάρηδες φτιαγμένο. Μου το’ πενε ο γέρος το μυστικό ντου, όντε μου’ δωκε τα λεφτά για να φτιάξω τη φάμπρικα.»
«Καλά είσαι φοβερή κοπελιά μου! Με την επιστήμη ντου θα σε κάμει ο Μανούσος μάνα. Δεν έχεις ακούσει τα κατορθώματά ντου;»
«Ε... Πώς δεν τα’ κουσα; Αλλά εθάρρουνε, ότι τα σπέρνει και μοναχός του, και δεν εμπόρουνε να καταλάβω, πότε τσι προλαβαίνει ούλες...»
«Αχ! Βρε Αρετούσα μου, μα η αφέλειά σου είναι μωρουδίστικη. Και πότε μωρή θα προλάβαινε ένα να φτιάξει τόσανε κοπέλια; Εργοστάσιο είναι μωρή το αντρικό εργαλείο;»
«Μωρή νονά θα με παλαβώσεις; Πες, ότι εγώ ήμουνε Μανούσος. Το κάνω πες με δέκα την ημέρα. Το μήνα θα μπορούσανε να είναι τριακόσια κοπέλια. Το χρόνο τρεις χιλιάδες εξακόσια, και στα είκοσι χρόνια εβδομήντα δυο χιλιάδες κοπέλια. Ίντα πόσα εγέννησε η χάρη ντου;»
«Μωρή παλαβή ξέρεις τόσο καλή αριθμητική και δεν μπορείς μωρή να παίρνεις ένα τάλιρο απ’ τον καθένα, αφού την κάνεις τη δουλειά που την κάνεις, να ξεπεινάσει τ’ άντερό σου, μόνο το δίνεις τσάμπα και σε λένε τροζή κι από πάνω; Για κάνε πάλι τσι πράξεις σου με τσ’ αριθμούς σου να δεις, που θα’ χες μέχρι δικό σου πουταναριό!»
«Όφου! Δίκιο έχεις καλή μου νόνα, μα ένα φράγκο να’ παιρνα απ’ τον καθένα θα’ χα αγοράσει όχι μόνο ένα, αλλά ούλα τα πουταναριά «τσ’ οδός Χειμάρας».
Αυτή την πολύ καλή ιδέα ξέκλεψε η Κατινάρα από την Αρετή και τα απέκτησε η ίδια με τα ματζούνια της. Όσο για την Αρετή; Κατά την επιστροφή της στο χωριό σκεφτόταν τα λόγια της νονάς της.
«Σα να’ χει δίκιο η αγαπημένη μου νονά. Μ’ αγαπά και θέλει μόνο το καλό μου. Κι είναι τόσο έξυπνη! Κάτι παραπάνω θα κατέχει από μένα. Ίντα είμαι εγώ μπροστά στη νονά μου; Στο εξής θα με φιλεύουν οι επισκέπτες μου. Όχι λεφτά όμως. Ούτε δραχμή, γιατί μετά θα με λένε κανονική πουτάνα. Πλερωμένη.»

Έτσι και’ γινε. Εφάρμοσε το σύστημα με τα «δωράκια» Ό,τι μπορούσε ο καθένας, ό,τι είχε έδινε, πάντα όμως σε είδος. Κουκιά, φασόλια, κρασί, κρέας οι χωριανοί, και οι ξενικοί ό,τι μπορούσε να βάλλει ανθρώπινος νους... Έτσι πολύ γρήγορα το κατώι της γέμισε με κάθε λογής τρόφιμα και χρειαζούμενα.
«Αχ! Μωρέ νονά γιάντα να μη με ξεστραβώσεις ενωρίτερα... Πιο πολλά έχει το κατώι μου κι απ’ του Πιπιρή το μαγέρικο στη χώρα. Εδά θα κάνω κι εγώ την πρεπειά μου. Αφού ξεπείνασα εγώ, γιάντα να μην ξεπεινάσουν κι άλλοι;»

ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗ ΣΜΑΡΑΓΔΗ

read more
Blogger Template by Clairvo